Albert Groen met Eppie van Houten

eppievhenagr

Hier staat hij, rechts. Albert Groen. Hij kijkt naar Eppie van Houten, wedstrijdbokser van BAV Frisia. Daar was Groen trainer. Behalve Eppie en zijn legendarische broer Lolle heeft Albert Groen generaties boksers getraind. Dat was vooral bij Frisia in Leeuwarden maar ook in Appelscha. En misschien ook elders. Generaties boksers, wie ervan leest dit en trainde ook bij Albert Groen?

 

Albert Groen de biografie

Albert Groen en (rechts) Johan Poelsma

Albert Groen en (rechts) Johan Poelsma

Albert Groen verdient een biografie. Hij was de jongste van vier kinderen. Eerder waren zijn broers Jan en Abel geboren, daarna zijn zusje Rieka. Een gezin dat zijn eigen moeilijkheden had, zoals veel gezinnen.  Zeker dan, in 1918, als de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog zich laten gelden in Nederland. Op 21 februari komt Albert ter wereld in Wolvega. Zijn ouders heetten Jeltje en Tiemen Groen.

In moeilijke tijden kun je twee kanten op. Bij de pakken neerzitten en zuchten. Of iets van je leven maken, hoe lastig dat soms ook is. Dat laatste heeft Albert gedaan.

Zo ontwikkelde hij waarschijnlijk de twee eigenschappen die hem als trainer kenmerkte. Streng. Meelevend.

Wat we nu ouderwets-vaderlijk noemen. Er was met bokstrainer Groen nauwelijks wat uit te halen, maar je kon wel bij hem terecht als je moeilijkheden had.

Op zijn veertiende jaar gaat Albert Groen van school. De leerplichtwet staat dat toe. Hij zat op de Gemeenteschool 6, dat is de latere Menno van Coevorden school,  Leeuwarden. De jonge Albert gaat werken bij de peperpuntfabriek aan de Emmakade in Leeuwarden. Daarnaast ontwikkelt hij een belangstelling voor het boksen. In de jaren ’40 noemt de Leeuwarder Courant soms zijn naam als wedstrijdbokser van BAV Frisia. Dat is dan met Johan Poelsma aan de ring, de oprichter-trainer van deze boksschool.
Poelsma ziet wat in deze bokser. Hij haalt hem de technische raad van Frisia in en leert hem zo op een andere manier naar het boksen te kijken. Wanneer Johan Poelsma begin jaren ’50 emigreert, is Albert Groen zijn opvolger. Hij brengt de moderne tijd mee. Er komt bodybuilden naar Amerikaans voorbeeld en hij onderhoudt een goed contact met de plaatselijke krant. Frisia komt in deze jaren opmerkelijk veel en goed in de pers.

Buiten de boksschool is er ook leven, al zou je dan niet zeggen gezien het aantal uren dat hij in Frisia steekt. Groen trouwt en krijgt twee kinderen, een jongen en een meisje.  In het bedrijfsleven is hij een dropmaker van aanzien; tot in Zuid-Afrika toe kent men zijn reputatie op dit gebied.  Drop, het klassieke Hollandse snoepgoed, wordt immers gemaakt op basis van recepten en Groen is iemand die deze recepten kan schrijven.
Bij Frisia traint Albert Groen onder andere Jitze Mulder, Rudy Koopmans, Johan IJsselmuiden, en de vier broers Van Houten. Eppie en Lolle zullen wedstrijden gaan boksen, Henk en Boetes blijven trainen en gaan na verloop van tijd ook les geven. Groen is lid voor het leven van de Nederlandse Boksbond met het vroege lidmaatschapsnummer 385.
Hij overleed in 2008. Twee jaar na Albert overleed zijn echtgenote. Tijdens het droevige werk van het huis opruimen, werden boksschatten gevonden, zoals  de wedstrijdboekjes van Jitze Mulder, D.Postma, J. Boonstra, Klaas Straatsma en aantal prachtige boksfoto’s zonder namen. Dankzij zijn dochter Sonja en schoonzoon Louis blijven die nu goed bewaard.

Albert Groen aan de ring

Aan de ring

Aan de ring

 

Kijk, daar staat hij. Niet in de ring maar aan de ring.

Terwijl Albert Groen, de middelste man, volledig gediplomeerd Bondstrainer was.

Maar misschien nog niet op het moment dat deze foto genomen is.
Het is een van de boksfoto’s uit de nalatenschap van Albert Groen. Wie het zijn, waar en wanneer de foto is genomen, dat weten we daardoor niet meer.  Misschien in de Beurs, in Leeuwarden? De muur lijkt dezelfde ornamenten te hebben als op sommige andere foto’s. Het blijft giswerk.
 

Albert Groen als jonge bokser

Albert Groen als bokser

Albert Groen als bokser

Albert Groen, bokser. Zoals het nu gaat, zo ging het ook toen.  Trainers op een sportschool met hart voor de jonge boksers, die zijn vaak zelf vroeger wedstrijdbokser geweest.

“Je moet weten waar je ze heen stuurt”, zei eens een bokstrainer tegen me.

Hij doelde op de ring. Als je er zelf in gestaan hebt, ook al is het maar voor een paar wedstrijden, dan weet je wat het is.
Dat gold ook voor Albert Groen. Zijn grootste faam heeft hij verworven als trainer, maar ook hij is wedstrijdbokser geweest. Dat was vooral in de oorlogsjaren, met Frisia-oprichter Johan Poelsma aan de ring. Groen trof het daarmee wel en niet. Het waren vooral de jaren waarin Frisiaan Johan van der Meulen schitterde, als tweevoudig kampioen van Nederland.  Dat was aan het begin van de bezetting en kort erna. Bij zo iemand blijven de anderen vanzelf in de schaduw.
In de Leeuwarder Courant uit die tijd staan berichten waarin we Albert Groen als bokser een beetje leren kennen. Zo staat er in de krant van 21 mei 1941 een uitgebreid verslag van de eerste openbare bokswedstrijden in Hotel Spoorzicht. Zo’n 500 mensen komen kijken, de voorzitter van de Nederlandse Boksbond spreekt er een welkomstwoord uit. Albert staat die avond tegen ene v.d. Hengel, van Boks,-en Atletiekvereniging Olympus (Sneek). Over die partij schrijft de krant:

“Opmerkelijk was weer dat van deze twee halfzwaargewichten de Sneeker aan de techniek de meeste aandacht schonk. Groen ontpopte zich weliswaar als een moedig bokser, doch fraai werk leverde hij niet. Hij zocht het o.i. te veel in de clinch, blijkbaar probeerend daarmee een goed aantal punten te behalen. Dit gelukte hem evenwel niet omdat de Sneeker, wanneer de beide boksers los van elkaar stonden, in staat was enkele goede treffers te plaatsen. Het resultaat was onbeslist.”
Het jaar daarop zijn er ook enkele wedstrijden, maar dan is hij ook al lid van de Technische Commissie, samen met E. Venema, J.Muiser en R. Hoekstra. Dan is de overgang van bokser naar trainer begonnen.