Biografie Bep van Klaveren

J.A. Deelder: Bep van Klaveren. The Dutch windmill
Veen, 1980. Rijk geïllustreerd met veel foto’s, 166 pag.

Over Bep van Klaveren is misschien meer geschreven dan over welke andere bokser ooit, en toch is het te weinig. Elk boek roept weer meer vragen op: ja maar hoe dit, ja maar waarom dat? Dat geldt zeker voor de beroemde biografie die J.A. Deelder schreef: Bep van Klaveren. The Dutch windmill.

Eerst een minpuntje. Het boek stort zichzelf over de lezer uit. Dat is dan wel een lekker Rotterdams bad, maar voor degenen die niet Rotterdams zijn, is het een beetje veel. Want alles wordt bekend verondersteld. Namen van boksers, van straten, bekende Nederlanders en feiten. Een toelichting was handig geweest. Gewoon, een lijstje achterin. Of voetnoten, handzaam onderaan de bladzijde. Misschien zelfs een inhoudsopgave.

Dat is dan ook vrijwel het enige minpuntje dat er te noemen is. Verder is ‘t een heerlijk boek. Veel foto’s. Bep die sprekend aanwezig is. Wat aan te bevelen valt, is eerst een dosis Bep tot je nemen voordat je begint te lezen. Dan hoor je zijn stem in je hoofd de woorden zeggen. Even doen dus, en luister ook naar zijn vriend Aad Veerman:

Nou, dan lezen. Levende literuur is het. Over de bokswereld in Rotterdam vooral, maar dan heb je ook meteen een wereld apart. Met mooie fragmenten:

“Rotterdam was boksstad nummer één. Hier kwamen een hoop goeie jongens vandaam. Had je Kourimsky, Willem Westbroek, Piet van der Veer,  m’n ome Nol niet te vergeten, Herman van ‘t Hof... Die hadden al naam, toen moest ik nog beginnen, weetjewel… Herman van ‘t Hof was een hele goeie jongen, een echte eh… ik zal maar zeggen, een moordenaar in de ring, weetjewel. Als ik als kleine jongen met ‘m sparde en ik raakte ‘m een beetje een paar keer, dan sloeg ie je in elkaar. Ja nou! Dat kon ie niet hebben, dan spuugde die vuur! Nou niet meer, hij is nou de rust zelve. Toevallig kwam ik ‘m laatst nog tegen, bij Van Oosten op het Noordplein, weetjewel. Joop Amen was er ook bij. Ook veel mee gespard. Kon ook heel hard slaan, Joop…”(p. 46)

Je hoort hem praten, toch?

Het boek is nog steeds verkrijgbaar via Boekwinkeltjes.nl/ Eigenlijk wordt het tijd voor een allesomvattende Bep Biografie. Net zo dik als dat boek over Mohamed Ali. Uit Bep-kringen heb ik gehoord dat er nog allerlei opnames zijn. Foto’s ook nog. Dus.

2 thoughts on “Biografie Bep van Klaveren

  1. Dit boek heeft meer van een autobiografie dan van een biografie. Deelder heeft alleen de herinneringen van Bep op papier gezet. Ze zullen ongetwijfeld meerdere gesprekken hebben gevoerd en wat Deelder waarschijnlijk heeft gedaan, is de vloedgolf van herinneringen van Bep in een goedlopend verhaal te gieten. Hij heeft zelf geen research gedaan of het vertelde wel overeen kwam met het werkelijk gebeurde. Dit boek, net zoals het mooie ongekuisde boek van Arie de Ouden over Bep, bestaat alleen uit herinneringen van de hoofdpersoon. Mooi materiaal, maar met de waarheid wordt wordt regelmatig een loopje genomen. Ik zal een willekeurig voorbeeldje geven, blz.74 Bep bokst in 1931 voor de europese lichtgewicht titel in Rotterdam tegen de belg Francois Sybille, een hele ervaren en uitstekende technische puntenbokser met de bijnaam la rapiere liegeoise en europees kampioen sinds 1929 met een korte tussenpose. Bep wint door KO in de 2e ronde- een hele mooie overwinning- en zegt: ´S. was 9 jaar achter mekaar kampioen van Europa geweest…sloeg ik die knock out in twee rondjes…bokste ik de revanche in Brussel, gaf ik ´m in de 10e ronde een knal op z´n kin…liep ie als een wezenloos..hij heeft daarna nooit meer gebokst`. Deze partij eindigde overigens in een onbeslist. Dat Sybille nooit meer gebokst heeft is niet waar. Bep verliest in 1932 te Rotterdam zijn titel aan Anacleto Locatelli- een italiaanse kanjer met later ook een mooie amerikaanse carriere.Daar maakt Bep bij Deelder overigens niet veel woorden aan vuil. Sybille herovert later dat jaar zijn oude titel weer op Locatelli, bokst nog een onbeslist met de italiaan in Frankrijk en verliest z´n titel weer aan Locatelli in 1933 in Italie. Bovendien slaagde Sybille erin, toen Locatelli richting de VS vertrok de vacante titel weer te heroveren op de franse crack Humery. Hij bleef actief tot in 1935 en deed nog een vergeefse poging om de europese weltertitel te bemachtigen. Sybille is in z´n lange loopbaan maar 2 voortijdig naar de kleedkamer gegaan als verliezer en dat was eenmaal in 1926 en in 1931 tegen Bep. Sybille claimde later, dat hij zich had laten verrassen door een mindere bokser en het gevecht veel te snel gestopt was. Zo zie je maar weer, dat ook Sybille´s herinneringen niet helemaal realiteitsgetrouw waren.
    Ben het overigens helemaal met je eens dat Bep een echte biografie zou verdienen, maar dan wel op basis van een goede research, want het verhaal van nederlands beste profbokser heeft helemaal geen overdrijving nodig. De waarheid is al mooi genoeg.

  2. Beste Vilan en Eric,

    Wat leuk juist nu een stukje over Bep!

    Zijn levensverhaal is als een spannend jongensboek!
    Maar door de tijd gekleurd.

    Nog een kleine maand en dan zijn weer 3000 mensen een minuut stil voor de enig nederlands olypisch kampioen Boksen tot heden.
    Ik verwacht jullie beide hierbij aanwezig.

    groetjes
    Louise

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>