FFMAN Haagse Directe 2010

FFMAN: Food Fight Music All Night. Haagse Directe, zaterdag 20 november 2010, in Den Haag.

De flyer ziet er even mooi uit als vorig jaar: klik erop om de grote versie te zien.  En het belooft weer een geweldige avond te worden. Vorig jaar was ik erbij: overweldigend veel indrukken en veel goede wedstrijden.  Richel Hersisia stond toen in de ring, na zijn klinkende overwinning op het Ben Bril Memorial eerder dat jaar. Kijk eens bij Piek.tv voor de foto’s, zo gezellig en goed georganiseerd als het eruit ziet, was het ook. Dit jaar weer. Er groeit een mooie traditie in het Haagje.

En ik mocht posters ophangen van mijn boek over het tienjarig bestaan van Haagse Directe, dat een maand of wat later verscheen. Dat is nog altijd te koop, overigens.

Dankzij het ondoorgrondelijke toeval zit ik dit jaar helaas aan de andere kant van het land: in Friesland. Op diezelfde avond vindt in Leeuwarden het Lolle van Houten Memorial plaats, en dan is ook de presentatie van mijn boek over die bijzondere bokser. En omdat ik nog geen helicopter heb, moet ik kiezen…

Wat ik wel deed, was voor de krant Den Haag Centraal een paginagroot artikel schrijven. De krant verschijnt in Den Haag en heeft een sterk accent op kunst en cultuur. De meeste lezers en lezeressen hebben nog nooit een voet in een boksschool gezet.

Den Haag Centraal,  donderdag 18 november 2010

Met foto's van Piek.tv

Voor de derde keer op een rij beleeft de Hofstad het grote gala van boksvereniging Haagse Directe. Een oude loods in de Binckhorst verandert in het decor voor een evenement zoals de meesten dat alleen van Amerikaanse films kennen. Een echte wedstrijdring, de geur van dampend zweet, ringspeaker Jeffrey Huff in glamourpak met bijbehorende zwarte lakschoenen, en paraderende sexy rondemissen. Zaterdag 20 november vult het gebouw van De Besturing zich met honderden bezoekers. “Maar er gebeurt veel meer behalve boksen”, zegt bokstrainer Chris van Veen. Hij organiseert met een kleine groep vrijwilligers uit de boksschool het Food Fight Music All Night, zoals het boksgala heet, kortweg FFMAN. Drie jaar al, een jonge traditie.

Haags boksen met Amerikaanse allure

Boksschool Haagse Directe vormt met Houwaart de enige twee boksscholen die de stad rijk is. Terwijl bij Houwaart ook kickbokslessen worden gegeven, draait het bij Haagse Directe alleen om boksen. Dat is vanaf het begin zo geweest; een kort experiment met deze sport werd na overleg met de vechtsporter Gerard Gordeau (Kamakura) beëindigd. “Kickboksen is een andere wereld,” zegt Chris van Veen, “FFMAN is dan ook geen vechtsportgala zoals je in Amsterdam hebt. Eerder een feest, met muziek en uitgebreid eten”. Terwijl grote organisaties gemakkelijk een cateringbureau bellen, komt vrijwel alles hier uit eigen kring. In Haagse bokskringen zijn de Italiaanse gerechten beroemd van Sandro Bruti, de ‘trattore Italiano’ bokser. Dit jaar komen er Iraanse toverballen bij van een andere kok-bokser: “Gegeten bij Leo Liftah. Hij maakt met Mohammed Jassim voor het FFMAN 250 stuks, tegen kostprijs van de ingrediënten. We zijn er eigenlijk allemaal bij betrokken”. OntwerperHans Pols coördineert de rondemissen en de muziek, Bo Wiesman is die avond hoofd van de bar, Camiel van Vught fungeert al centrale veiligheidsman, Hans Nordmann het hoofd facilitair en daarbij komen dan nog de vrijwilligers. Allemaal boksers. Dan zijn er ook dj’s die tot in de kleine uurtjes draaien, maar de kern van de avond is en blijft het boksen.
Zaterdag staan er maar liefst 17 wedstrijden op de rol, dus 34 boksers gaan dan de ring in. Dat is heel wat, en de matching is dan ook tot op het laatste moment spannend geweest. “We kijken eerst naar onze eigen boksers. Wie kan, wie wil, en wat de jonge beginnende wedstrijdboksers betreft, kijken we ook of ze er klaar voor zijn. Daarna gaan we bij boksverenigingen in de regio en daarbuiten een tegenstander zoeken. Dat moet in evenwicht zijn. De gewichtsklasse telt, en ook het aantal wedstrijden dat iemand gebokst heeft. Heeft een mogelijk geschikte tegenstander veel gewonnen op knock-out, dan aarzelt Chris van Veen: “Ik ga niet matchen om maar een partij te kunnen hebben. De gezondheid van onze bokser staat voorop”. Het resultaat is ernaar: de balans is in evenwicht. Opvallend zijn de eerste twee boksers: Diyar Imak en Souhail Isssaouni komen voor de eerste keer in de wedstrijdring. “Dat wordt spannend. Het zijn jongens van 16 jaar dus je weet nooit wat er kan gebeuren. Ze willen graag en op de trainingsavonden zijn ze goed”. Maar als je voor eigen publiek staat, in een felverlichte ring waaraan persfotografen hangen, en wanneer je dan de blik in de ogen van je tegenstander ziet die zegt ‘ik ga jou verslaan’, dan is dat opeens heel anders dan sparren in je eigen boksschool. De ring maakt de bokser, dat is zeker. En de ervaring. Vorig jaar kwam jeugdsportcoördinator Mark van den Boogaard voor het eerst in de ring. Hij was zo gespannen als een dun trommelvel, maar hij wist overtuigend te winnen. Dit jaar heeft hij de eervolle slotpartij. Hij staat tegen de sterke Remco Valkenburg van de Rotterdamse boksschool ‘I Believe’. Dat is ook typisch FFMAN: een podium geven aan veelbelovende Haagse boksers, zodat ze zich kunnen ontwikkelen tot wedstrijdbokser.

Grote namen
TV West volgt de Haagse boksclub op de voet. Dit jaar is Erik Kooyman weer aanwezig met zijn camera. Eerder maakte hij met Marco Markovsky en Thijn Teeuwissen de documentatie Oud Zweet, waarin Haagse Directe boksers nog eenmaal terugkeerden naar de oude boksschool van John Kristalijn. Oud Zweet werd begin dit jaar bekroond met een NL-Award. Kooyman volgt nu naast twee andere sporters het Haagse bokstalent Erdinc Cetin, die ook op het FFMAN in de ring komt. Erdinc, die door crack Reinier van Delden getraind wordt, maakt kans om in 2012 naar de Olympische Spelen in Londen te gaan. Andere grote namen uit de stad worden ook verwacht, zij het als toeschouwer. Naar de aanwezigheid van profbokser Richel Hersisia kijkt de club uit. Hersisia is momenteel herstellend van een oogoperatie, maar hoopt aanwezig te kunnen zijn. Johan Visscher zal er zijn, als A-klasser boksend op het hoogste niveau. Voormalig Nederlands kampioen zwaargewicht Fred Westgeest heeft ook een uitnodiging ontvangen. Zo zijn er meer, want Den Haag is evenals Rotterdam en Amsterdam een boksstad met een rijke historie.
Oudere Hagenaars en Hagenezen kunnen de bokspaleizen uit het verleden moeiteloos beschrijven. Je had indertijd de Oude Dierentuin, waar in de jaren ’50 de legendarische Bep van Klaveren nog gebokst heeft. Amicitia, de Houtzagerij, namen die op de boksposters vaak voorkomen. Stuk voor stuk mooie gebouwen, die helaas gesloopt zijn. Dat lot blijft De Besturing hopelijk bespaard, want de sfeer past naadloos in de traditie van het Haagse boksen.
Die traditie kent ook vergeten zonen. Nauwelijks is nog bekend dat Den Haag een van de eerste bokskampioenen van Nederland heeft voortgebracht. Pieter Toepoel behaalde in 1902 en in 1903 in respectievelijk het weltergewicht en middengewicht de nationale titel. In 1911 was hij zelfs een van de grondleggers van de Nederlandse Boksbond, die volgend jaar het honderdjarig bestaan viert. In deze tijd leidde hij zijn eigen boksschool ‘Toepoels Modelinrichting’, gevestigd in de Johannes Camphuysstraat, een boksschool die tot ver in het buitenland aanzien genoot. Den Haag eert de grote Toepoel door zijn naam te geven aan een straatje dat haast niemand kent.

Kickboksen
De jonge boksers hebben geen boodschap aan een traditie. Ze willen de ring in en als het even kan geld verdienen. In de bokswereld zit nauwelijks geld, zelfs profboksers verdienen weinig. Maar al valt er bij het kickboksen flink geld te verdienen, toch staan de boksscholen avond na avond vol. Daar leer je immers het echte boksen, de moeder van de andere vechtsporten. Of je nu uiteindelijk gaat kickboksen, of K1 gevechten wil doen waarin Nederlanders uitblinken, zonder een goede bokstechniek ben je nergens. Bij Haagse Directe trainen dus ook kickboksers die daar voor het boksen komen. Ook K1-vechters trainen er, zoals de beroemde Roemeen Daniel Ghiţă die op 11 december in Tokyo een grote finalewedstrijd heeft. Chris van Veen: “Ik weet niet of het tegen te houden is dat goede boksers voor het geld naar het kickboksen gaan. Als je ’s avonds een wedstrijd bokst, kun je de volgende dag gewoon naar je werk. Met kickboksen heb je door de trappen meer kans op blessures waardoor je niet kunt werken. Voor dat risico betalen ze dan. Dat is dus niet zo raar. Bij ons is animo genoeg voor het boksen, ik kon gemakkelijk vier, vijf partijen erbij maken. Maar het programma is op een gegeven moment vol”.

Rondemister
Relatief nieuw in de wat behoudende bokswereld is het verschijnsel van de rondemister. Is er tussen de rondes van de herenpartijen een rondemiss die een bordje met het nummer van de nieuwe ronde toont, tussen de damespartijen verschijnt er tegenwoordig een rondemister. Want ja, eerlijk is eerlijk. Op het recente Ben Bril Memorial in Amsterdam verscheen rondemister Bart in de ring, en op het EK Vrouwenboksen dat volgend jaar in Rotterdam plaatsvindt, worden meer rondemisters verwacht. Ook het FFMAN gaat mee met de trend: “We hebben twee damespartijen en dus hebben we ook een rondemister. Een neef van de rondemiss. Ik vind het leuk, maar dan alleen voor het vrouwenboksen. Niet dat een man tussen de rondes van de mannenpartijen met een bordje gaat lopen”.
Al met al belooft het een groot boksfeest te worden, daar in de Besturing. Een beetje traditie, een beetje modern, veel eten en meeslepende muziek. Het derde jaar op een rij, zonder een cent subsidie, en alle handen van de boksschool die licht werk maken. Behalve dan in de ring, waar zeventien Haagse boksers elke minuut van hun wedstrijd voor de overwinning zullen vechten.


Boksschool I Believe (2)

Opening boksschool I Believe.  Benedenstraat 115, Oud-Ijsselmonde, Rotterdam. Vrijdag 1 oktober 2010.

 

Burgemeester Aboutaleb en hoofdtrainer Ronald Hiwat

 

De verbouwing van de zolder was af en de boksschool kon dus officieel open, al was-i dat al jaren. Maar Ronald Hiwat ziet de dingen graag goed en groot gebeuren. En als ze in Rotterdam iets op touw willen zetten, dan doen ze dat ook. Denken en doen ligt daar heel dicht bij elkaar.

Zo kwam het dat vrijdagavond de straat bij hem vol stond. Rotterdammers en andere mensen, en volop media. Want die zien niet elke dag burgemeester Aboutaleb in een boksschool. Ik geloof dat er ook security om hem heen stond, maar ja, dat worden allemaal iele jongens als ze naast Ron staan. Hij is oud-kampioen zwaargewicht (nationale titel 1984) en na zijn wedstrijdtijd hoefde hij  niet meer op zijn gewicht te letten. Dus dat deed hij niet.

Boven op zolder hielden oud-bokser en burgemeester een kort praatje. Later zou het pas echt leuk worden. Ronald sprak steeds gemakkelijker voor de filmcamera’s en keek alsof hij een aanhoudend flitslicht gewend was. Hier zijn ze beneden met de openingsspeeches:

“Iemand die met je meeloopt” die uitdrukking zou nogal eens terugkomen.

Arnold Vanderlyde gaf de burgemeester een lesje stilstaan als Arnold plezier maakt. Zo ziet dat eruit:

Eerst toespraken, daarna gaan de jasjes  uit en dan begint het…

Door alle drukte kon je nauwelijks zien hoe mooi de boksschool eigenlijk is. Het heeft sfeer. Dat komt onder meer doordat er veel oude boksfoto’s en posters van toen hangen. Boven op zolder hadden ze een fotowand gemaakt, die veel belangstelling trok. Prachtig, oude en nieuwe foto’s door elkaar heen. Zo leer  je meteen dat de bokssport leeft en in een lange traditie staat. Ik heb lang gekeken naar een foto van de vier Van Klaveren. Jonge jongens zijn ze hier nog, die stuk voor stuk de wereld aan kunnen, vol leven en met een grote toekomst voor zich.

En dan die ene foto van Kid Taylor, die ik eens bij Mesa Sport snoeihard training zag geven. Eerst dacht ik dat hij een slecht humeur had, maar bij zijn tweede training wist ik dat Kid gewoon van aanpakken hield. Boksers uit Suriname, dat is ook al een boek apart. Zoals ik stond te kijken, keken ook anderen. Elkaar foto’s aanwijzend: “Weet je nog, die?” En: “Die ken ik wel, want…” Waarna een verhaal volgde. Ach, had iedere boksschool maar zo’n mooie wand.

Met Henk Groenendijk heb ik die avond ook over nostalgie gesproken. Hij beheert het archief van de Boksbond, waar ik me binnenkort over mag ontfermen. Dertig dozen. Dat hebben we dan over van bijna een eeuw boksen in Nederland, met een groot aantal jaren daarbij boksen op de Nederlandse Antillen, in Indië en in Suriname.  Gezien de rijkdom van het verleden had ik drieduizend dozen redelijker gevonden. Misschien komt dat nog.

Als je langs de fotowand liep, kwam je in een nieuwe ruimte. Ook voor de jongeren, waarmee Ron Hiwat en zijn mensen werken. Het is eigenlijk een “boksschool plus” zoals tijdens de opening werd gezegd. Bokstraining, vanzelf. Maar ook begeleiding als het leven wat minder gemakkelijk voor je is. Of als je een stage zoekt. Of je huiswerk met anderen wilt maken. I Believe is eigenlijk een clubhuis waar van alles kan, met Ronald als de grote boksbroer.

Het programma van die avond was zonder meer druk. Speeches dus. En een schilderenveiling van Dries Sloof, een metsel-/ voegclinic,  inschrijven voor “I Believe Business friends” en dan boksbal na. Wat een organisatie moet dat geweest zijn. Op de site van I Believe staat allerlei informatie.

Aan het metselen kwam ik helaas niet meer toe. Na de speeches heb ik nog een poosje naar de oude foto’s staan kijken en daarna ging ik een in luxe bolide met enkele mannen van de Haagse Directe de snelweg op. Meerijden. Fijn is dat, die combinatie van Haags commentaar en dan zo’n zachtzoevende auto. Op een normale dag is mijn reizend leven van het strippenkaart-niveau.

Het was een goede avond, zonder meer. Ronald Hiwat heeft hart voor jongeren, en hij doet er wat mee, en zijn vrouw Diana met hem. Ik geloof dat de kinderen ook meewerken. Die knusheid in combinatie met een zakelijke aanpak (“business friends”), dat kan nog heel wat worden. Want ik zie op meer boksscholen dat trainers om hun boksers geven en vaak een oogje in het zeil houden als er problemen zijn.  Bij I Believe hebben ze dat ondersteund met een business model. Interessant.

Boekpresentatie

Tien jaar Haagse Directe

Terug uit Den Haag, terug van Boksvereniging Haagse Directe. Wat een middag! Gradueringen van recreanten, wedstrijden in de ring (Johan Visscher weer in actie gezien) en dan de onthulling van het Fight Right Keurmerk en… het boek.! Tien jaar Haagse Directe. De twee eerste exemplaren heb ik overhandigd aan Chris van Veen en Martin Lek. Zij overhandigden de boeken weer aan wethouder Sport  Sander Dekker en zijn voorganger Wilbert Stolte. Geweldig dat ze er waren. Dan zie je toch dat de bokssport wint aan steun en respect. Sander Dekker zei nog: “Hier kun je als ouder je kinderen met een gerust hart heen sturen”.

Ronald Hiwat zag ik, uit Rotterdam, en Harry van der Hulst die ik in Wassenaar ontmoette. Vincent Stikkolorum van Nicolaas uit Rijswijk. Herman Rozemulder presenteerde de middag. Wanneer begint die man toch eens zijn eigen talkshow? Mensen van de boksschool die ik een beetje ken inmiddels.

Van de boksschool kreeg ik een gigantisch boeket. Prachtig diepwitte rozen. Ik was er verlegen mee. Ook al omdat ik ze wel had

En dan honderd keer zo groot.

En dan honderd keer zo groot.

zien staan in de kleedkamer (zogenaamd achteraf), maar ik dacht dat ze voor de wethouder waren. Die komt toch maar in zijn vrije tijd. Het wordt nog een hele klus om vazen in huis te vinden. Wel heb ik een kleine emmer, maar die gebruik ik voor stoombaden.

En  nu? Ik zoek naar nieuwe verhalen uit en over de bokswereld.

Boek Haagse Directe

Tien jaar Haagse Directe.
Boksgeschiedenis van de stad

Aan de Newtonstraat 8 zit een boksschool met een lange geschiedenis, die wortelt in de school van John Kristalijn. Dat is de Boksvereniging Haagse Directe. In 2010 bestaat de Haagse Directe tien jaar. Met dat jubileum sluit de vereniging een opwindende periode af, met harde conflicten en grote succcessen.

Den Haag is rijk aan boksgeschiedenis. Grote kampioenen en trainers woonden en werkten in de stad, wedstrijden en gala’s kregen er een legendarische klank. Ook tegenwoordig leeft de sport in de residentie. Dankzij de media weten steeds meer Hagenaars en Hagenezen dat, maar nog niet iedereen. Wie van de stad houdt, moet ook een plekje in het hart vrijhouden voor het boksen.

Tien jaar Haagse Directe. Boksgeschiedenis van de stad biedt een kijkje in de wereld van de Haagse Directe. Oud beeldmateriaal, foto’s van Bart van Vliet en een beeldessay door Piek, maken de sfeer van die wereld voelbaar. Na een historische inleiding volgen een reeks portretten. Daarin komen trainers, wedstrijdboksers, recreanten en vrienden aan het woord, die zich openhartig uitspreken over de sport, elkaar en de Haagse Directe. Wie zijn ze? Wat zoeken ze in deze vechtsport? Wat verklaart de grote loyaliteit aan de vereniging?

Boek over boksvereniging Haagse Directe

Bestellen kan hier.