Kijken naar Badr Hari

Deze column verscheen eerder in 2012 op HaagseTopsport.nl

Nog één wedstrijd, dan is hij weg. Kickbokser Badr Hari verlaat Nederland, op zoek naar gouden bergen in Amerika. Profbokser, zwaargewicht, geld en roem. Zaterdag was er een openbare training in Leeuwarden. Stampvol. Iedereen ging kijken naar die ene man.

Voor mij was Leeuwarden te ver weg die zaterdag. Net als half Nederland zat ik thuis te hoesten en te niezen. Maar de uitgebreide fotoverslagen, vooral de serie van topfotograaf Ben Pontier, die lieten weinig te raden over. Een ring, daaromheen een op elkaar gepropte massa. Een rij van fotografen, ieder met een toeter van een telelens. En dan het gezicht van Badr Hari, steeds meer geschrokken, steeds duidelijker opgejaagd wild.

In het AD had hij gezegd dat hij “op de grens van waanzin” hing. Ik geloof het. In en buiten de ring. Maar ik denk ook, wiens schuld is dat? Wat is er met die man aan het gebeuren? Eind deze maand vecht hij zijn afscheidswedstrijd als kickbokser. Daarna is hij vertrokken, enkeltje Amerika.

De druk op Badr Hari is nu al ontzettend groot. Een paar keer heeft hij zijn zelfbeheersing verloren in de ring en elke wedstrijd betaalt hij daarvoor de prijs. Een publiek dat hoopt dat het wéér gebeurt zodat ze daarna boe en bah kunnen roepen. Maar ze willen het zien, liefst vanaf de eerste rij. Op die openbare training dringen ze naar de ring. Dichterbij, dichterbij, nog dichterbij. Benauwend. Een massa die bloed ruikt, dat beklemt.

Hoho, er is een andere kant. Natuurlijk moet een topsporter kunnen omgaan met druk. Juist in de vechtsport. Mentale kracht telt daar dubbel. Daar begint het mee. Je kunt zo sterk zijn als een beer, alleen wanneer je een vechtershart bezit, kun je een stap naar voren zetten. Dat hart moet op dezelfde manier buiten de ring kloppen. Wanneer je dan in de media hoog van de toren blaast over wereldtitels halen, dan kun je ook een reactie verwachten. Zeker in Nederland, waar we liever iemand bescheiden horen zeggen: “Ach, ik zie wel hoever ik kom”.

Precies daarom is het goed dat Badr uit ons land vertrekt. We zijn geen land om vechtsporters van zijn niveau te koesteren. Straks zeg hij in Amerika hetzelfde en dan krijgt hij applaus van het publiek en daarbij de ruimte. Maar wat deden wij Nederlanders daar in Leeuwarden? Naar voren dringen, hopen dat het misgaat. Voor de sensatie. Badr Hari, ik hoop dat hij het helemaal maakt. Good luck!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>