Leve het bloemkooloor!

Eerder gepubliceerd in 2012 op Haagsetopsport.nl

 Een oor kan zomaar stukgaan, vooral als je worstelt. Of MMA doet. Of op een andere manier flink hard op de mat terecht komt. En dat oor kan dan dik en kronkelig worden.  Dan heb je een bloemkooloor. In Amerika is het een ereteken. In Duitsland kunnen ze het genezen.

Zelf heb ik een zwak voor bloemkooloren, vooral wanneer ze aan het hoofd van een oudere worstelaar zitten. Een man van minstens zeventig jaar, die de helft van zijn leven worstelde. Ze zijn er, meer dan u denkt. Maar als ik het geluk heb zo’n man tegen te komen, houdt het meteen op. Want ik durf niet te vragen wat ik wil: “Mag ik aan uw bloemkooloor voelen?” Dat dit ook onschuldig kan zijn – het is wat het is – valt nauwelijks uit te leggen. Dus dan zwijg ik maar.

Evenzogoed, in Duitsland zit een arts die vol trots op zijn foeilelijke website de oplossing aanbiedt voor het Blumenkohlohr, iets dat hij een “unangenehme Nebenerscheinung” van vechtsport noemt. Dr Frank Sledziowski weet raad en dat is natuurlijk niet gratis, al rept hij niet over tarieven. Als vrouw weet ik: kleren zonder prijskaartje zijn het duurste. Zo is dat hier vast ook. De normale behandeling van een bloemkooloor is een operatie, maar in Deutschland gaat het anders: “Eine weniger spektakuläre Behandlungsmethode, welche ich hier kurz mit zwei Bildern dokumentiert habe, führe ich in meiner Praxis durch.” En dan verwijst Dr Frank naar de twee plaatjes, die inderdaad veelzeggend zijn.

Zou het aanslaan? Prijzig is het zeker. Je moet naar Duitsland om zo’n plaatje op of misschien wel in je oor te laten schroeven. Dan zijn er noodzakelijke controles. Een afspraak voor verwijdering van de klem. De nazorg. Nog een keertje extra terugkomen voor de zekerheid. En ja, dan is de bloemkool uit je oor.

Tenminste, als je dan ook met je sport gestopt bent. Nee, ook niet trainen. In de maanden dat je oor in de klem zit, ga je postzegels verzamelen. Of geraniums kweken, waar je vervolgens achter kunt zitten wachten.

Ik maak er maar grapjes over, maar leuk vind ik het natuurlijk niet. Het bloemkooloor mag er niet meer zijn, alle oren moeten er hetzelfde uitzien. In Amerika lopen ze vol trots met grote oren rond. Beter dan een medaille, overtuigender dan een wedstrijdboekje. Schoonheid die betekenis heeft. Eretekens van de vechtsport. Wie kan er tegen zijn?

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>