Biografie Bep van Klaveren

J.A. Deelder: Bep van Klaveren. The Dutch windmill
Veen, 1980. Rijk geïllustreerd met veel foto’s, 166 pag.

Over Bep van Klaveren is misschien meer geschreven dan over welke andere bokser ooit, en toch is het te weinig. Elk boek roept weer meer vragen op: ja maar hoe dit, ja maar waarom dat? Dat geldt zeker voor de beroemde biografie die J.A. Deelder schreef: Bep van Klaveren. The Dutch windmill.

Eerst een minpuntje. Het boek stort zichzelf over de lezer uit. Dat is dan wel een lekker Rotterdams bad, maar voor degenen die niet Rotterdams zijn, is het een beetje veel. Want alles wordt bekend verondersteld. Namen van boksers, van straten, bekende Nederlanders en feiten. Een toelichting was handig geweest. Gewoon, een lijstje achterin. Of voetnoten, handzaam onderaan de bladzijde. Misschien zelfs een inhoudsopgave.

Dat is dan ook vrijwel het enige minpuntje dat er te noemen is. Verder is ‘t een heerlijk boek. Veel foto’s. Bep die sprekend aanwezig is. Wat aan te bevelen valt, is eerst een dosis Bep tot je nemen voordat je begint te lezen. Dan hoor je zijn stem in je hoofd de woorden zeggen. Even doen dus, en luister ook naar zijn vriend Aad Veerman:

Nou, dan lezen. Levende literuur is het. Over de bokswereld in Rotterdam vooral, maar dan heb je ook meteen een wereld apart. Met mooie fragmenten:

“Rotterdam was boksstad nummer één. Hier kwamen een hoop goeie jongens vandaam. Had je Kourimsky, Willem Westbroek, Piet van der Veer,  m’n ome Nol niet te vergeten, Herman van ‘t Hof... Die hadden al naam, toen moest ik nog beginnen, weetjewel… Herman van ‘t Hof was een hele goeie jongen, een echte eh… ik zal maar zeggen, een moordenaar in de ring, weetjewel. Als ik als kleine jongen met ‘m sparde en ik raakte ‘m een beetje een paar keer, dan sloeg ie je in elkaar. Ja nou! Dat kon ie niet hebben, dan spuugde die vuur! Nou niet meer, hij is nou de rust zelve. Toevallig kwam ik ‘m laatst nog tegen, bij Van Oosten op het Noordplein, weetjewel. Joop Amen was er ook bij. Ook veel mee gespard. Kon ook heel hard slaan, Joop…”(p. 46)

Je hoort hem praten, toch?

Het boek is nog steeds verkrijgbaar via Boekwinkeltjes.nl/ Eigenlijk wordt het tijd voor een allesomvattende Bep Biografie. Net zo dik als dat boek over Mohamed Ali. Uit Bep-kringen heb ik gehoord dat er nog allerlei opnames zijn. Foto’s ook nog. Dus.

Aad Veerman en Bep

Bep van Klaveren, Aad Veerman, Theo Huizenaar. Ter ere van Beps 80ste verjaardag.

Aad, de vriend van Bep

“Hoe lang was Bep dan?” vraag ik. Aad Veerman wijst zo en zo. “Eén tweeënzestig”. Hij weet het precies. Aad, de vriend van Bep. En andersom, Bep, de vriend van Aad. Ik ben in Rotterdam, op bezoek bij Aad Veerman. Eerst word ik meegesleept naar Crooswijk, de vereniging van oud-boksers, waar hij bokst. Geweldig, zoveel jaren bokservaring als daar in een zaaltje aanwezig zijn. Even zit ik naast Jan de Bruijn (87), levende boksgeschiedenis. Ik hoop snel terug te kunnen komen, met een vragenlijstje.

Kourimsky

Aad Veerman kent de Nederlandse boksgeschiedenis op zijn duimpje. Namen van Noord tot Zuid, heden en verleden. Hij is bekend met Lolle van Houten en weet waar Theo Kourimsky een café had. “Mijn vader bokste voor de Rotterdamse boksbond”, vertelt Aad, en dan zitten we in de periode voor de Tweede Wereldoorlog. Zaten we eigenlijk al, met Kourimsky, die waarschijnlijk een van de eerste profboksers van Nederland was. Aad Veerman heeft meer gezien dan hij op een middag kan vertellen. Hoe de boksschool van Theo Huizenaar eruit zag. Jazeker, die had een broer, Huib. Karel Miljon? Hier, een foto. De wedstrijden van Bep. Boksen op de grote kermis van Rotterdam. Hoezo, of daar ook vrouwen boksten? Nee. Hij vertelt over zijn eigen wedstrijden, 52 partijen, zwaarwelter was hij. Nog eens tegen Desi Bouterse gestaan. Militair kampioen van Nederland geweest, A-klasse, Maar eerlijk is eerlijk, het echte grote talent, dat zat er niet. Dus toen is hij wedstrijden gaan organiseren. “Ik was de jongste bokspromotor van Nederland”, zegt Aad tevreden. Als begeleider van Rudi Lubbers is hij indertijd naar Indonesië gegaan, toen Lubbers tegen Mohammed Ali stond.

Waar we zitten, bij Losa Automatics, is overal Bep van Klaveren te bekennen. Een paar handschoenen, van Bep geweest. In de vloer een patroon van bokshandschoenen. Vitrines vol. Dozen aan de muur. Je zou bijna zeggen dat het een Bep Museum was, maar daarvoor leven de herinnering aan Bep te sterk. We weten dat Bep er niet meer is, maar hier is hij alom aanwezig, en daar heeft Aad flink de hand in gehad. Het is een vriendschap die over de dood heen reikt. Nog steeds.

Er is een standbeeld van Bep, dat staat op de grens tussen Kralingen en Crooswijk. Er is het Memorial van Bep. Boeken over hem, waaronder het grote Hollands Greatest. Bep van Klaveren, dat Ardie den Hoed schreef. “Daar heb ik indertijd 750 van laten maken”, zegt Aad, “en ik heb bijna allemaal weggegeven. We proberen ze nu weer te vinden via Marktplaats enzo. Ardie en ik zijn in die tijd met een bandrecorder naar Bep gegaan, verhalen opnemen. Tot op een woensdagochtend de vrouw van Bep belde. Dat hij zich niet lekker voelde en een keer wilde overslaan. Hij was toen ook niet gaan trainen”.

Dat was de laatste dag van Bep.

De opnames zijn er gelukkig nog. De foto’s ook. Aan de muur hangen onbekende foto’s va Bep, die later ontdekt zijn. Filmpjes. Posters van hem met daarop vaak de vermelding van Losa Automatics.

Arie Veerman bokste in gebouw Odeon (1962)

van de vriendschap

Ik zit aan tafel en luister. Het is allemaal nogal veel om te bevatten. Zoveel informatie, net of er om me heen een heel boksersleven uitgestald is, overal is een stukje van Bep, en van de vriendschap tussen Bep en Aad. Alletwee boksers, en de een is later zakenman geworden, maar hij bleef van binnen altijd een bokser. Straks zijn er districtskampioenschappen in het Rotterdamse Odeon, waar sinds mensengeheugenis gebokst is. Heeft Aad voor gezorgd. Doortastend als ze daar zijn, in Rotterdam, maar toch ook nostalgisch. Het Odeon, daar heeft hij zelf in de jaren ’60 nog gestaan. “Kijk”, wijst hij op een poster, “dat ben ik”. En ik kijk en zie het.

Thuis ben ik moe van alle indrukken. En dan heb ik nog een tas vol boksspullen meegekregen, om te bestuderen. Huiswerk, en ik weet nu al: als ik weer naar Rotterdam ga, komt de overhoring door heel Crooswijk, met Aad Veerman voorop. Het onderwerp van de overhoring is al bekend.