The Reem in moeilijkheden

Deze column werd eerder gepubliceerd op Haagsetopsport.nl

Hij ging het helemaal maken in de Amerikaanse MMA, Alistair Overeem. Zijn gevecht tegen Brock Lesnar was de warming up. Zelden was MMA zo spannend voor ons Nederlanders. The Reem won en nu kwam het grote geld. Tot dat ene moment…

Dat ene moment kwam toen Alistair Overeem onder ogen moest zijn dat hij getest ging worden op het gebruik van verboden middelen. Er kwamen buisjes, er moest gevuld worden. Toen moet hij het geweten hebben. De uitslag was positief: 14:1 terwijl 1:1 gewoon is. Andere bronnen noemen 10:1, ook veel te hoog. In Amerika is iedereen afwisselend boos (de organisatie), teleurgesteld (de fans) en gefascineerd (de journalisten). Wat gaat er nu gebeuren?

Eén feit staat vast. Op 24 april moet The Reem voor een commissie verschijnen om zich te verantwoorden. Iedereen hoopt dat er een logische verklaring is. Misschien lag het aan, ja, je weet niet wat? The Reem heeft zich er altijd op laten voorstaan helemaal clean te zijn. En daar komt bij, ‘t is zo’n sympathieke man, je wilt hem gewoon geloven.

In Amerika doen ze nu opeens of al die reuzen van vechters zo zijn geworden dankzij een dieet van karnemelk en roggebrood. En op tijd naar bed, plus af en toe wat levertraan. Niemand die in dat sprookje gelooft.

Soms zie je een mens, die het mens-zijn ontstegen is. De spieren zijn kabels. Groot en dik. Kijk naar zo’n arm, het is een massieve boom, ontzagwekkend. Als die mens loopt, dreunt de aarde. Daar blijf je naar kijken en je voelt je er een muis naast. Wanneer zo’n reus in gevecht gaat met een andere reus, dan wil je dat zien. Dus dan koop je een kaartje. Aan dat kaartje verdient een man, die de vechters uitbetaalt.

Geld verandert mensen. Soms kunnen ze niet goed meer nadenken. De man die gevechten organiseert moet aan de geldziekte zijn gaan lijden. Slappe hersens krijg je dan.

Want hoe kun je over reuzen zeggen dat ze alleen op karnemelk en roggebrood leven? Dan zouden ze niet lang meer reus zijn maar krimpen tot het formaat van een mannetje theelepel. Om groot te worden heb je heel wat anders nodig, om groot te blijven net zo goed. Zo gaan die dingen. Het is de realiteit.  En daar botst The Reem nu op.

Binnen zonder kloppen

Deze column verscheen eerder in 2012 op HaagseTopsport.nl

Weer verovert een Nederlandse sportman Amerika. Vechtsporter Alistair Overeem kwam, zag en overwon. Zijn tegenstander Brock Lesnar ging na de wedstrijd acuut met pensioen. Alistair staat aan de supertop van het MMA (Mixed Martial Arts). Nederlanders zijn beter in vechtsport dan in voetbal. Hoe kan dat?

Beter in vechtsport? Jawel. Kijk maar eens naar de finales van de grote vechtsportgala’s in Amerika of Japan. Dan ziet u hetzelfde als wanneer u langs Eurosport zapt. Altijd staan er Nederlanders in de finale. Sem Schilt. Badr Hari. Peter Aerts. Remy Bonjasky. Het lijstje is gemakkelijk aan te vullen. Stapje terug in de geschiedenis? Bep van Klaveren. Gooi alle Europese titels en wereldtitels van deze mannen op een hoop, en je hebt een berg tot in de hemel. Voetballers en een wereldtitel, daar hoeven we het eigenlijk niet over te hebben.

Afgelopen vrijdag maakte Alistair Overeem zijn debuut in de wereld van de UFC, dat is een grote vechtsportorganisatie in Amerika. Hij werd tegenover Brock Lesnar gezet, een grote vierkante man met een kop zoals die maar één keer per generatie voorkomt. Brock. Zeg het hardop en je weet hoe hij eruit zag. Opgegroeid in Texas, op een boerderij. Van huis uit een worstelaar. Dan weten we het wel.

Voor de wedstrijd was het psychologische oorlogsvoering, waarbij de een overtuigend dreigde (Brock) en de ander (Alistair) een knock out beloofde in de eerste dan wel in de tweede ronde. “He doesn’t like to be hit. And that’s what I’m going to do. I’m gonna hit him,” verduidelijkte Alistair nog voor geheel Amerika. Dat is verwachtingen scheppen. Zo zet je jezelf onder druk. Neemt Brock je mee naar de grond, dan is die worstelaar daar koning en jouw UFC-carrière is weg. Maar Alistair bleef staan, en hoe. Binnen een paar minuten was het klaar: KO! Brock stond op en verklaarde met pensioen te gaan, die wilde zoiets nooit meer meemaken. Maar “the Reem” zag er vrolijk uit. Hij begon al aan de volgende wedstrijd te denken. In Den Haag zullen ze gejuicht hebben; we hebben verschillende MMA-scholen met vechtsporters die naar Amerika kijken.

‘t Is miljoenenbisnis, daar in Amerika. Mil-joe-nen. UFC verdient klauwen vol geld aan de televisierechten, dat gaat daar pay per view. Het budget van Studio Sport is daarmee vergeleken een zakcentje, hoor. Te weinig om structureel aandacht aan vechtsport te besteden. Het is allemaal voetbal wat de klok slaat. Terwijl, laten we eerlijk zijn, het Nederlands voetbal het zoveel slechter doet dan de Nederlandse vechtsport. Dan klopt er toch iets niet?