Bokskampioenen 1946-1970

Moos Linneman

Boksstatistieken: bokskampioenen van Nederland 1946-1970

Deze periode gaat van na de oorlog tot aan de nieuwere tijd. In 1951 komen er drie gewichtsklassen bij: lichtwelter, zwaarwelter en het superzwaargewicht, met als eerste titelhouder Ben Tiben (1979). Boksen leeft in het hele land, uit Noord, Zuid en Oost komen boksers die jaren aan de top weten te blijven. Pierre Doorenbosch (Zuid) lijkt lange tijd onverslaanbaar, net als Wim Gerlach (Noord). De heerschappij van Rudy Lubbers wordt alleen in 1965 doorbroken door Lolle van Houten (Noord), daarna niet meer. Het zijn ook de jaren van de Groningse School Abelsma, die helaas niet meer bestaat.
In deze tijd viert Moos Linneman (1931) ook triomfen. Twee keer naar de Olympische Spelen, twee nationale titels. Nee, niet de grootste, maar wel een toegewijde bokser. Van Groothuis, een van de beroemde Jordaanscholen.

Bron namen en jaartallen: NBB Statistiek. Negentig jaar boksen in Nederland. Aangeboden door Hans Nydam, juni 1985 (uitgave in eigen beheer).

1946
vlieggewicht: Schneider (NH)
bantamgewicht: de Bruin (ZH)
vedergewicht: Oudshoorn (ZH)
lichtgewicht: Beekwilder (Z)
weltergewicht: Roos (ZH)
middengewicht: Schoen (NH)
halfzwaargewicht: H. Quentemeijer (O)
zwaargewicht: Mulder (N)

1947
vlieggewicht: v. Oosten (ZH)
bantamgewicht: v.d. Meulen (NH)
vedergewicht: Hessels (NH)
lichtgewicht: Beekwilder (Z)
weltergewicht: Remie (Z)
middengewicht:  Schubart (N)
halfzwaargewicht: H. Quentemeijer (O)
zwaargewicht: Niemans (NH)

1948
vlieggewicht: Corman (N)
bantamgewicht: Maas (ZH)
vedergewicht:M. Linneman (NH)
lichtgewicht: Remie (Z)
weltergewicht: v. Kempen (ZH)
middengewicht: Schubart (N)
halfzwaargewicht: Schagen (NH)
zwaargewicht: de Jager (N)

1949
vlieggewicht: H. v.d. Zee (NH)
bantamgewicht: Boeven (Z)
vedergewicht: Hesling (N)
lichtgewicht: J. Dekkers (Z)
weltergewicht: Homan (N)
middengewicht:  Hagenaar (NH)
halfzwaargewicht: Schagen (NH)
zwaargewicht: de Jager (N)

1950
vlieggewicht: H. v.d. Zee (NH)
bantamgewicht: Inderberken (NH)
vedergewicht: Voorwinden (ZH)
lichtgewicht: Angel (NH)
weltergewicht: M. Linneman (NH)
middengewicht:  J. de Vries  (NH)
halfzwaargewicht: Pastor (NH)
zwaargewicht: Snoek (NH)

1951
vlieggewicht: H.v.d. Zee (NH)
bantamgewicht: J. v.d. Zee (NH)
vedergewicht: Heinkens (N)
lichtgewicht: Corman (N)
lichtweltergewicht: P. van Klaveren (ZH)
weltergewicht: Schuurmans (ZH)
zwaarweltergewicht: Bouhuizen
middengewicht: Hagenaar (NH)
halfzwaargewicht: Schubart (N)
zwaargewicht: B. Linneman (ZH)

1952
vlieggewicht: H. v.d. Zee (NH)
bantamgewicht: de Rooij (NH)
vedergewicht: de Jong (NH)
lichtgewicht: P. van Klaveren (ZH)
weltergewicht: M. Linneman (ZH)
zwaarweltergewicht: J. de Haan (ZH)
middengewicht: L. Jansen (ZH)
halfzwaargewicht: Paster (NH)
zwaargewicht:  De Voogt (O)

1953
vlieggewicht: Berhout (NH)
bantamgewicht: de Rooij (NH)
vedergewicht: J. v.d. Zee (NH)
lichtgewicht: Schregardus (NH)
lichtweltergewicht: Koksmeijer (ZH)
weltergewicht: Schuurmans (ZH)
zwaarweltergewicht: de Vaal (Z)
middengewicht: v. Berkum (NH)
halfzwaargewicht: Yerna (Z)
zwaargewicht: v. Vlijmen (NH

1954
vlieggewicht: Berkhout (NH)
vedergewicht: J.v.d. Zee (NH)
lichtgewicht: Bouvrie (Z)
lichtweltergewicht: Koksmeijer (ZH)
zwaarweltergewicht: M. Linneman (ZH)
middengewicht: v. Berkum (NH)
halfzwargewicht: Kool (NH)ong
zwaargewicht: Pastor

1955
vlieggewicht: Berkhout (NH)
bantamgewicht: Ong A Kwien (O)
vedergewicht: J. v.d. Zee (NH)
lichtgewicht: de Vos (NH
lichtweltergewicht: Orissy (NH)
weltergewicht: Kokmeijer (NH met en zonder s /Koks)
zwaarweltergewicht: v. Oostrum (NH)
middengewicht: Sjouwerman (NH)
halfzwaargewicht: H. v.d. Velde (NH)
zwaargewicht: de Jager (N)

1956
vlieggewicht: H. Zwaan (NH)
bantamgewicht: H. Teters (NH)
vedergewicht: T. Metus (N)
lichtgewicht: Huysmans (Z)
lichtweltergewicht: Bouvrie (Z)
weltergewicht: Schuurmans (ZH)
zwaarweltergewicht:  Lenders (O)
middengewicht:v. Berkum (NH)
halfzwaargewicht: Schubert (N)
zwaargewicht: Gerards (Z)

1957
bantamgewicht: Ong A. Kwien (O)
vedergewicht: de Rooij (NH)
lichtgewicht: Terwij (NH)
lichtweltergewicht: Schregardus (NH)
weltergewicht: De Vos (NH)
zwaarweltergewicht: v. Oostrom (NH)
middengewicht: G. v.d. Velden (NH)
halfzwaargewicht: Kiks (NH)
zwaargewicht: H. v.d. Velden (NH)

1958
vlieggewicht: H. Zwaan (NH)
bantamgewicht: Wilbrink (N)
vedergewicht: de Rooij (NH)
lichtgewicht: Gerlach (N)
lichtweltergewicht: Schregardus (NH)
weltergewicht: Mattheusen (Z)
zwaarweltergewicht:  Hillinga (N)
middengewicht: Bouhuizen (ZH)
halfzwaargewicht:  Kiks (NH)
zwaargewicht:  Gerards (Z)

1959
vlieggewicht: Wijnholds (O)
bantamgewicht: Wilbrink (N)
vedergewicht: de Rooij (NH)
lichtgewicht: Huysmans (Z)
lichtweltergewicht: Gerlach (N)
weltergewicht: Schregardus (NH)
zwaarweltergewicht: v. Duivenbode (NH)
middengewicht: Bouhuizen (ZH)
halfzwaargewicht: G.v.d. Velden (NH)
zwaargewicht: Huisstede (O)

1960
vlieggewicht:  Wijnholds (O)
bantamgewicht:  Wilbrink (N)
vedergewicht: de Rooij (NH)
lichtgewicht:  Huysmans (Z)
lichtweltergewicht: Gerlach (N)
weltergewicht: Kok (NH)
zwaarweltergewicht: B. Kneppers (NH)
middengewicht: v. Duivenbode (NH)
halfzwaargewicht: Kiks (NH)
zwaargewicht:  Gerards (Z)

1961
bantamgewicht: v.d. Kerkhof (Z)
vedergewicht: De Rooij (NH)
lichtgewicht: Huysmans (Z)
lichtweltergewicht: Gerlach (N)
weltergewicht: Wolters (ZH)
zwaarweltergewicht:  Nachtegaal (O)
middengewicht: Mommers (Z)
halfzwaargewicht:  J. de Vries (NH)
zwaargewicht:  Kiks (NH)

1962
bantamgewicht: te Paske (NH)
vedergewicht: Meijers (NH)
lichtgewicht: de Rijk (O)
lichtweltergewicht: Gerlach (N)
weltergewicht: T. Baars (NH)
zwaarweltergewicht: Nachtegaal (ZH)
middengewicht: Jacobs (Z)
halfzwaargewicht:  R.Lubbers (NH)
zwaargewicht:  Gerards (Z)

1963
bantamgewicht: Gans (NH)
vedergewicht: de Rooij (NH)
lichtgewicht: de Rijk (O)
lichtweltergewicht: Gerlach (N)
weltergewicht: A. Jansen (ZH)
zwaarweltergewicht:  Verbon (O)
middengewicht: Bouhuizen (ZH)
halfzwaargewicht:  R. Lubbers (NH)
zwaargewicht:  Gerards (ZH)

1964
bantamgewicht: Huppen (NH)
vedergewicht: de Rooij (NH)
lichtgewicht: J. Bisschop (NH)
lichtweltergewicht: Schaay (ZH)
weltergewicht: Schrerardus (NH)
zwaarweltergewicht: Verbon (O)
middengewicht: T. Baars (NH)
halfzwaargewicht: R. Lubbers (NH)
zwaargewicht: Kiks (NH)

1965 Malinkay (ZH)
bantamgewicht: te Paske (NH)
vedergewicht: de Rooij (NH)
lichtgewicht: J. Bisschop (NH)
lichtweltergewicht: Malingkay (ZH)
weltergewicht: S. Roossien (N)
zwaarweltergewicht: Schenk (NH)
middengewicht: Netten (Z)
halfzwaargewicht:  R. Lubbers)
zwaargewicht: v. Houten (N)
superzwaargewicht:

1966
bantamgewicht: Huppen (NH)
vedergewicht: Alexandre (NH)
lichtgewicht: P.Doorenbosch (Z)
lichtweltergewicht: A. Dekkers (Z)
weltergewicht: Schregardus (NH)
zwaarweltergewicht: Verbon (O)
middengewicht: Kruis (NH)
halfzwaargewicht:  R. Lubbers (NH)
zwaargewicht: Kiks (NH)

1967
bantamgewicht: Huppen (NH)
vedergewicht: Kloppert (ZH)
lichtgewicht: P. Doorenbosch (Z)
lichtweltergewicht: A. Dekkers (Z)
weltergewicht: Koolmees (ZH)
zwaarweltergewicht: Schregardus (NH)
middengewicht: v. Ispelen (NH)
halfzwaargewicht: R. Lubbers (NH)
zwaargewicht: Heijnen (NH)

1968
vedergewicht: Huppen (NH)
lichtgewicht: P. Doorenbosch (Z)
lichtweltergewicht: Schulte (NH)
weltergewicht: v. Schaik (NH)
zwaarweltergewicht: Schregardus (NH)
middengewicht: v. Ispelen (NH)
halfzwaargewicht: Netten
zwaargewicht: R. Lubbers (NH)

1969
vedergewicht: te Paske (NH)
lichtgewicht: P. Doorenbosch (Z)
lichtweltergewicht: Schulte (NH)
weltergewicht: Schregardus (NH)
zwaarweltergewicht: H. Baars (NH)
middengewicht: v.d. Broek (Z)
halfzwaargewicht: J. Verstappen (Z)
zwaargewicht: R. Lubbers (NH)

1970
bantamgewicht: Huppen (NH)
vedergewicht: Roesli (NH)
lichtgewicht: P. Doorenbosch (Z)
lichtweltergewicht: Eversteijn (ZH)
weltergewicht: v. Schaik (NH)
zwaarweltergewicht: Koopmans (NH
middengewicht: v.d. Broek (Z)
halfzwaargewicht: J. Verstapen (Z)
zwaargewicht: v. Houten (N)

Afscheid Ome Jan Kneppers

Ome Jan Kneppers is niet meer onder ons. Dat is erg voor zijn gezin, voor zijn boksclub in Almere en ook voor ons. Op 1 juli 2011 is hij gestorven, het afscheid was vanmorgen in Almere.  Hij was een van de mannen die heel, heel goed zijn geweest voor de boksers en bokssport. Ome Jan is slechts 73 jaar geworden. Toen ik hem ontmoette, had hij me verteld hoe ziek hij was en ook, dat hij niet meer beter zou worden. Ik nam het van hem aan, want hij was een man met autoriteit, maar ik hoopte bij mezelf toch dat het anders zou gaan.  Ome Jan had alweer gelijk.

De naam Kneppers had voordat ik Ome Jan begin dit jaar ontmoette voor mij een legendarische klank. Kneppers was synoniem met boksen, met de Jordaan, met saamhorigheid en humor.  Je had Bep, Hein, Arie, Kees en Jan dus. Boksers. Mannen zoals ze er nu niet meer zijn. Want in deze generatie zat het besef van een ander de ruimte gunnen en elkaar bijstaan als het nodig is. Elk van deze broers had de oorlog meegemaakt, dan heb je geen zin meer in flauwekul.

Ome Jan was voor zijn boksers  ‘ome’ maar ook ‘u’. Dat vond ik mooi. Hartelijkheid met respect.  We zullen hem allemaal missen, ieder van ons op een andere manier.

Jan Kneppers

Jan Kneppers, wedstrijdbokser

“Dat ben ik”, zegt Jan Kneppers. We kijken naar een oude foto van twee jongetjes. “Zie je die grote broeken, die moesten we lenen, want vlak na de oorlog hadden we niks.” Hij vertelt over 1945, de tijd ervoor en de tijd erna. Moeiteloos. En boeiend. “Ome Jan” is een verteller en hij heeft ook heel wat te vertellen, vooral over de boksfamilie Kneppers waarvan hij een telg is.

Ik bezoek hem en zijn vrouw Coby op Valentijnsdag. Dus hebben we het ook over de liefde. Hij en Coby zijn in maart 52 jaar getrouwd met daaraan voorafgaand drie jaar verkering. Nog steeds zijn ze verliefd en gelukkig, al hangt daar sinds begin van dit jaar een schaduw over. Want Ome Jan is ziek: “Overal uitzaaiingen”, en dat maakt de toekomst onzeker. Naar bokswedstrijden gaan is moeilijk geworden en dat wil wat zeggen. Want een Kneppers heeft boksbloed in de aderen stromen.

Eens waren er vier broers Kneppers: Bep, Hein, Arie en Kees. Mannen uit de Jordaan, waar zeker voor de oorlog het boksen bloeide. “Dat zal ik je zeggen hoe dat kwam,” begint Ome Jan, “jongens uit de Jordaan, die hebben een kort lontje. Die komen snel van… (beukt mij op mijn arm) maar een uur later komen ze naar je toe: ‘hoe is het nou?’” Temperament genoeg om voor het boksen te voelen. Dus de vier broers gingen trainen bij Sars, leerden boksen en kwamen uit in wedstrijden. Ze deden het goed.

Bep Kneppers begon Sportvereniging Bep Kneppers (SBK), die momenteel in de Palmstraat zit. Bij “Ome Bep” kwamen zijn broers trainen, en Hein nam zijn zoontje Jan mee. Zeven jaar was hij, en zo kwam hij in het boksen. Later ging hij bij de boksschool van zijn vader boksen en hier haalde hij verschillende titels. Als eerbetoon aan zijn vader heeft Ome Jan zijn boksschool in Almere naar hem genoemd: Boksteam Hein Kneppers. En ook daar is een nieuwe generatie Kneppers actief. Marcel, de zoon van Ome Jan, geeft er trainingen.

Vader Willem met zijn zoons Bep, Hein, Arie en Kees.

Ome Bep moet een indrukwekkende man zijn geweest. Bokser (in 1937, 1938, 1939 en in 1940 was hij regerend Nederlands kampioen in het lichtgewicht, meldt de SBK-site), trainer en van karakter streng, maar ook sociaal. Ook de andere broers hadden een boksschool: Hein begon in 1948 Boksschool Hein Kneppers (BHK), en Arie en Kees hadden DBO. “Door Broers Opgericht”. In 1988 is er nog een reünie geweest van BHK, vertelt Ome Jan, en hij laat de foto’s ervan zien. Hij vertelt wie wie is en van welke boksschool ze kwamen. En wat hem verder te binnen schiet. Daaraan merk ik dat hij is opgegroeid in het boksen, want Ome Jan is van 1938 maar heeft veel gehoord. Dus hij weet veel.

Hoe Ome Bep in 1936 voor de Olympische Spelen bedankte, vanwege de opkomende nazi’s uit Duitsland.

Dat hij opgroeide op de boksschool van zijn vader. Dus toen die zijn opleiding voor boksinstructeur deed, leerde hij vanzelf mee.

De jaren ’50. Ze hadden één douche op de boksschool, en dat was al heel wat in die tijd. Stonden de boksers in de rij. Even inzepen, afspoelen, klaar.

Armoede in de Jordaan voor de oorlog. “Maar je hielp elkaar met alles.”

Vroeger bij zijn vader was de regel: je geeft iedereen een hand. “Het is bij ons nog steeds zo. Iedereen zegt Ome Jan, maar het is ook u, nooit jij tegen me. Dat hoort niet.”

Verhalen over boksen lopen als een rode draad door de middag heen, al is Ome Jan ook actief geweest in de wielersport, het voetballen, hondensport en duivenhouden. Maar dat boksen… ongelooflijk wat een informatie, vroeger en nu. Bokstrainingen bij Seconds Out gegeven. Iedereen van toen kennen. Van nu ook. De toestanden met de Boksbond, gedoe met contributries en onenigheid uit het verleden. Een deel van het gesprek heb ik opgenomen, en van die 72 minuten heb ik er misschien twee, drie gevuld.

Ik ben veel te lang gebleven, vrees ik. Het was bijna donker toen ik door Almere terugwandelde naar het station. In de trein keek ik door de fotoboeken van Ome Jan die ik mocht lenen. Drie generaties Kneppers.  Dat ga ik in mijn grote boksgeschiedenisboek verder uitwerken, hoewel er van deze boksfamilie al een boek op zich te maken valt.

Cor Hillenga (2)

 

Cor Hillenga, jaren '50

 

Kijk, Cor Hillenga in dienst. Zat hij in het militaire boksteam onder de strenge leiding van Rinus Krijger. “Alle dagen trainen voor de wedstrijd,” herinnert hij zich. “Dan zat je twee weken in een trainingskamp, je mocht niet naar huis, trainen, trainen trainen.” Hij moet er nog bijna van zuchten. “Dat is toch heerlijk, met de vaste jongens,” zeg ik bemoedigend, maar Cor denkt er anders over: “Het was net de gevangenis, met Rinus Krijger als de cipier.”

Dus dat werd geen groot succes, bedoelt hij te zeggen.

Ik was in Groningen, bij Cor Hillenga, Nederlands kampioen zwaargewicht in 1958, hetzelfde jaar waarin Theo Wilbrink en Wim Gerlach een Nederlandse titel haalden. Drie mannen van School Abelsma, de boksschool die lang de Noordelijke kampioenschappen domineerde. De school bestaat nu niet meer.

In Cors startboekje staan 76 wedstrijden en daarbij heeft hij in zijn diensttijd nog wat wedstrijden gebokst. Voorin staan met rode pen de titels geschreven: 1955 kampioen C-klasse Noordelijk district, geprolongeerd op 21 januari 1956; in 1958 kampioen militairen, A-Klasse Noordelijk district en daarna van Nederland. De A-klasse titel van Noord haalt hij dan ook nog in 1959, 1963 en als halfzwaar in 1965 en 1966.

Cor heeft de glorietijd van School Abelsma meegemaakt. De oprichter, Dirk Abelsma, trainde hem en stond bij hem aan de ring. Hoe het begon, weet hij ook:

 

Uit een krant, 1958

 

“Abelsma zat aan de Akkerstraat, hijzelf woonde er vlak achter in de Kerkstraat. De boksschool was heel eenvoudig, eigenlijk gewoon een gymnastiekzaal. Het zat naast de kerk, en zo kwam ik ertoe. Wij waren gereformeerd en gingen naar die kerk. Mijn moeder was er zwaar op tegen dat ik ging boksen, maar toen ik mijn eerste wedstrijd in de Harmonie hier in Groningen had, toen kwam ze wel kijken.”

“Abelsma was een correcte man. Heel rustig. Iedereen had respect voor hem. Overdag gaf hij les aan de politie en ’s avonds op maandag, woensdag en vrijdag, dan trainde hij ons. Als je naar de ring toe ging, dan praatte hij met je.”

In Cors collectie oude boksfoto’s zit Dirk Abelsma helaas niet. Toch een man die heel wat grote boksers heeft begeleid. Cor kwam als jongetje van vijftien jaar bij hem en is altijd blijven trainen, ook bij Abelsma’s opvolger Teun Koster. Daarna kwamen er veel andere trainers, maar toen was Cor er eigenlijk al een beetje uit. Hij stopte in 1966. Nee, nooit spijt van gehad. Ook geen prof willen worden. Het was eenvoudig zo, hij had een bedrijf en daarin begon hij personeel te krijgen, dus het was gewoon druk. En dan moet je kiezen. Maar die bokstijd, dat was wat. Toch heel wat jaren van zijn leven liggen er tussen 1954 en 1966. En heel wat herinneringen ook.

Dat ze met z’n drieën, hij dus met Wim Gerlach en Pukkie Wilbrink, na de wedstrijd altijd gingen stappen. Nee, niet naar de bioscoop. “Gewoon, een barretje. Geen gekke dingen.”

Dat ze in 1959 naar Luzern gingen, voor de Europese kampioenschappen, en dat Pukkie in dat hotel een meisje ontmoette waar hij later mee getrouwd is.

 

Uit Cors wedstrijdboekje

 

 

Dat toen ze in ’58 alledrie een titel hadden, hij ’s nachts laat thuis was, tegen vijf uur, en dat z’n vader toen zei dat hij een uurtje langer mocht slapen. Op de training feliciteerden ze hem. Er kwam een stukje in de krant. En dat was alles, eigenlijk. Ja, wel kaal.

Dat hij in principe links is, met alles. Voetballen, slaan, wat maar. “Dus toen ik begon te boksen, ging dat aardig goed. Eerste ronde stond ik links voor. Maar de tweede ronde rechts voor, dat kon ik ook. In de derde ronde wisselde ik af. Dat ze dachten, net stond hij zo en nu zo.” Cor lacht.

 

Met Bep Kneppers. En Cor maar lachen: alweer gewonnen!

 

Zijn mooiste partij was die tegen Bep Kneppers. “Het was kiele kiele, maar ik won.” Het startboekje leert: die wedstrijd was op 31 maart 1958, in Den Haag. Misschien in de Dierentuin, vraag ik, of in Amicitia? We komen er niet uit.

Cor leent zijn boksfoto’s aan mij uit, dan kan ik ze inscannen. Want dan kun je alles beter zien, ook bijvoorbeeld wat er ergens aan de muur hangt. Dan leer je vanzelf meer over een boksschool. In zijn startboekje zie ik veel wedstrijden in Noord, veel in Duitsland en ook in enkele andere landen. Bekende tegenstanders: Jack Roossien (1963), Jan Lubbers (1964, 1966) en natuurlijk Lolle van Houten. Tegen hem bokst Cor zijn voorlaatste wedstijd in 1966: onbeslist. Daarna komt de laatste, in Maastricht tegen ene Steindl (MMS): gewonnen.

En toen besloot Cor met boksen te stoppen, vanwege de zaak.

Hij volgt het alleen nog op televisie, als hij de sport bij het zappen tegenkomt. Dan blijft zijn aandacht toch even hangen. Naar wedstrijden gaan? Nee. Maar misschien dat Wim Gerlach Memorial. “Wanneer is dat?” Ik zeg het: 27 november, Delfzijl. O, ja. Misschien dat hij daar jongens van vroeger tegenkomt, denkt hij hardop, dat zou mooi zijn.

We zeggen het alletwee niet: als die er tenminste nog zijn. Van de drie kampioenen uit 1958 is alleen hij  over. En Cor is van 1937, in september werd hij 73, en zijn gezondheid is nou, wat moet hij zeggen? Tot dusver heeft hij van alles overleefd. Wel met littekens van de operaties en hij heeft een nieuwe manier aangeleerd om te praten sinds zijn stembanden verwijderd moesten worden, maar hij kan praten, en vertellen.

 

In de kneep van Cor.

 

En Cor kan ook hard knijpen, ontdek ik, wanneer zijn vrouw een foto van ons maakt. Kijk eens waar zijn rechterhand is, dan is meteen duidelijk waarom ik ietwat geschrokken kijk en zo rechtop zit. Hier ontdekte ik dat Cor Hillenga nog veel kracht in zijn handen heeft.

Ik denk eigenlijk niet dat het boksen ooit uit een bokser gaat, ook uit niet uit degenen die  beweren dat het helemaal voorbij. Ze kijken toch even naar de televisie als er een wedstrijd, halen graag herinneringen op en als je dom genoeg bent om ze te provoceren, komt er altijd een technische stoot uit de bokser. Cor heeft die ook in huis, weet ik nu.