Artistieke uppercut komt hard aan

artistieke uppercut

Recensie in Friesch Dagblad, 24 december 2013:  Artistieke uppercut komt hard aan
Kijken naar boksen is magie. Kijken naar alles wat eromheen gebeurt evenzeer.” Jan van den Berghe wilde ooit journalist of bokser worden. In het vuistdikke De artistieke uppercut wil hij het alletwee zijn. Grote namen, sterke verhalen, een scherp tempo om de lezer in de ring te houden. Als idee is het geweldig, net zoals de techniek van een bokser die wil winnen dat moet zijn. Maar alles komt aan op de uitvoering.

Meeslepend is het zeker. Maar er is een gebrek.

Het is een mannenboek, door, voor en vooral over mannen. Waar is The Dutch Destroyer Lucia Rijker, meervoudig kampioene? Waar is Esther Schouten met haar verschillende wereldtitels in het bantamgewicht? En als het om de grote namen in de geschiedenis gaat, hebben we de legendarische Britse Elizabeth Stokes, die in 1722 de eerste vrouwelijke pugiliste was. Voor zover bekend, tenminste. Maar in dit mannenboek verschijnen vrouwen vooral als ring candy, die aan de ring zitten en naar de bokser als man kijken. Niet als sporter. Goed, iedereen recht op een eigen opvatting. Los hiervan, wat houden we over?
Een overweldigend aantal korte stukken, waarin Van den Berghe een grote hoeveelheid namen naar de lezer gooit. Boksers, schrijvers, schilders, boeken en tijdschriften, in elk stuk lijken minstens tien, twintig namen te staan. Leest het nog goed? Jawel.

Maar dat komt ook doordat het gemakkelijk zappen is tijdens het lezen.

In ‘Picasso & Co in de ring’ springen we over de inleiding heen om meteen bij dat ene beroemde schilderij uit 1912 te komen. Le boxeur. Gek genoeg geen beschrijving. Meteen daarna komt iets anders: ‘Op een zelfportret uit 1915 staat de meester kloek poserend als pugilist in zijn atelier aan de rue Schoelcher. De positie van armen en vuisten, de ogen gericht op de tegenstander, de houding tezelfdertijd agressief en ontspannen, het zit allemaal juist.’
Dat is geen wonder, want de schilder bokste tot hij een keer door de kunstenaar Derain ‘zo deerlijk’ werd toegetakeld, schrijft Van den Berghe, dat het voor hem niet meer hoefde. Kijk, van die achtergrond hadden we meer willen weten. Toch een mooi kijkje in mentaliteit en karakter. Onwillekeurig denken we aan Rudi Koopmans, die in zijn carrière dat ‘deerlijk’ nooit doorgrond heeft. Of nou ja, alleen waar het anderen betrof. Koopmans vinden we trouwens evenmin in het boek.

Je blijft erin bladeren, en je verbazen en je ergeren.

Ruim vijfhonderd bladzijden dik, geschreven volgens de methode grote stappen, snel thuis.

Maar wat staat er veel in, en wat zou het mooi zijn als er veel meer foto’s in hadden gestaan. Een heerlijk boek, ook voor vrouwen. Tóch.

Jan van den Berghe: De artistieke uppercut. Hoe kunst en boksen elkaar vonden. Uitgeverij de Bezige Bij, Antwerpen. 559 pagina’s, 29,99 euro

EK boksen vrouwen 2011

Update: Marichelle goud en Nouchka zilver!  Zie onderaan voor enkele screenshots van de emotionele prijsuitreiking.

EK vrouwen, zaterdag 22 oktober 2011. Met in de finale: Marichelle de Jong en Nouchka Fontijn.

Wat een avond, en wat goed voor het boksen in Nederland.  Twee vrouwen in de finale, die in ieder geval verzekerd zijn van een zilveren medaille.  Misschien zit er goud in, ik denk dat iedereen hier er eigenlijk op rekent. Maar ja, Marichelle en Nouchka moeten het doen.

Gelukkig zijn de wedstrijden online te zien:  http://www.ewbc.eu/Live.aspx

Ik steek een kaarsje aan in de hoop dat ze beiden winnen en vooral heel blijven.

Enkele screenshots:

Goud!

Op het erepodium

En dan klinkt het Nederlandse volkslied…

Zilver is fantastisch, maar is zichtbaar teleurgesteld.

Misschien volgend jaar…

En dan allemaal nog een keer…