Clubpartijtjes Haagse Directe (2)

Haagse Directe, zaterdagmidag 18 december 2010. Clubpartijtjes.

Twee ringen naast elkaar

“We kunnen er alletwee wat mee winnen”, had René Prins gezegd op de wedstrijddag bij Houwaart. Hij sprak over het clubpartijtje dat hij zou boksen met Erdinc Cetin, een week later. Wat hij bedoelde, bleek precies dat te zijn wat het spannend maakte: de verschillen. Erdinc, de rising star, achttien jaar, snel en sterk. Maar zonder de rijke ervaring die de veertigjarige René in de ring brengt; na een mooie carrière in het amateurboksen werd hij profbokser: “Geen dag spijt van gehad.”

Kort voor het clubpartijtje begon, vroeg ik aan Erdinc hoe hij ervoor stond. “Ik heb niets te verliezen en alles te winnen,” zei hij. Daarna ging hij verder met inslaan, want elke wedstrijd telt en verliezen wil hij niet, nooit. Erdinc hoopt profbokser te worden.

Zijn trainer Reinier van Delden had een duidelijke mening: “Voor mij had het niet gehoeven. Een demonstratiepartij. Dat is het verhaal”. En ik zei: “Ja, zo heet het dan. Tot ze in de ring staan.” Reinier en ik keken elkaar eens aan.

Zes jaar heeft René Prins geen wedstrijden gebokst. Sinds hij bij Haagse Directe traint en les geeft, voelt hij weer de aantrekkingskracht van de ring. Dat onderschat hij niet want als voormalig Benelux-kampioen weet hij wat het betekent. Niks buffelen met de Kerst, trainen en sparren en hardlopen Begin februari heeft hij een profpartij over tien ronden, dat is in Purmerend. Nog één jaar wil hij boksen. Zijn toekomst blijft in het boksen, als trainer bij Haagse Directe, vooral voor de wedstrijdboksers; hij zit in de opleiding bij de Nederlandse Boksbond.

De matching op het raam geplakt

Zijn wedstrijd leek op papier gewoon een van de clubpartijtjes van die dag te zijn. Doorlopend partijen in de twee ringen, ervoor bankjes voor vrienden en familie die het ook wel eens wilden zien. Sfeer: laagdrempelig en gezellig. Geroezemoes. Door elkaar geloop. Voor iedere bokser dezelfde medaille.

Jeugd versus ervaring

Maar toen Erdinc en René in de ring kwamen, werd het opeens muisstil. De partij in de andere ring stopte. We voelden allemaal spanning, om wat er ging gebeuren en hoe dan kon aflopen, wat winst zou betekenen voor de een en verlies voor de ander. Crack versus toekomst. Jeugd versus ervaring. Weeg een oudere bokser af tegen een jongere bokser. Dat deden we voor onszelf. Alle ogen waren op die twee gericht.

Ze trokken het shirt uit. Geen kap. Het maakte de wedstrijd meteen serieuzer. De aandacht verdiepte zich. Zo begon de eerste ronde.

Rode hoek Erdinc Cetin tegen blauwe hoek René Prins. Scheidsrechter Richard Biegel. Bij Erdinc in de hoek Reinier van Delden, bij René staat Chris van Veen. Eerste ronde van drie, wedstrijd online op YouTube.

Na de eerste ronde steekt Erdinc zijn armen in de lucht. Reinier praat op hem in. In de hoek van René wordt ook het een en ander gezegd. De tweede ronde is even kalmer, ook doordat Chris van Veen aanmaant tot rustiger aan. Het zijn clubpartijtjes, weten we dat nog? Ja, tuurlijk. De derde ronde is spannend. En het Salomonsoordeel is: onbeslist. De zaal joelt en juicht.

“Hij had het voordeel”, stelt René vast na de wedstrijd. “Vooral in de eerste ronde. Over mezelf ben ik niet ontevreden.”
“Een hele goede tegenstander,” vindt Erdinc. Hij straalt, want eigenlijk heeft hij gewonnen. Vindt René ook. Hij gaat in de aanloop naar zijn wedstrijd ook met Erdinc sparren.

De verdere middag komt deze ene wedstrijd hier en daar ter sprake. Of je het gezien hebt. Wat ervan te vinden. Het trok mensen als een magneet naar de ring, dat zag ik. Wat ik er zelf van vond, weet ik nog niet. Spannend was het zeker om jeugd tegen ervaring af te kunnen wegen. De profbokser die vechten kan versus de amateurbokser die een technische elegantie bezit. Misschien zijn dat wel de mooiste partijen, die waar je over na blijft denken. Waarin veel tegenstellingen zitten en beide boksers juist daardoor aan elkaar gewaagd zijn.

Ruwesley Bonafasia met Chris van Veen

Mooie combinaties

Al met al waren er ongeveer twintig wedstrijden te zien. De jongste bokser was Ruwesey Bonafasia, dertien jaar, maar ik zag ook boksers in de ring van fifty something. Iedereen bokste op een eigen niveau met een eigen kwaliteit, maar deze middag was iedereen hetzelfde waard, dat is het democratische van een boksschool die clubpartijtjes heeft. Ik zag Ruwesey Bonafasia tegen Aniel Kisoen, met soms mooie combinaties. Eerste ronde staat hier, dan verder doorklikken. Huis-ontwerper van de Haagse Directe Hans Pols, bubbelend van energie, tegen Lucien, die mooi stand hield en won. Begin hier met kijken. De laatste wedstrijd die ik filmde ging tussen Evert Jan Mulder en Mustafa Wahou: die staat hier online.

Het leek of het elke zaterdag zo ging, maar in de geschiedenis van de Haagse Directe was dit pas de tweede middag met clubpartijtjes. Hopelijk straks in het voorjaar weer. Met al die sneeuw op straat verlang ik zo naar de lente.

Wedstrijden/ Clubpartijtjes Haagse Directe

Zaterdag 17 april. ‘No Knock Out’- middag, clubpartijtjes Haagse Directe.

Het zijn geen wedstrijden, het zijn partijtjes. Dat is iets anders. Het is wel en niet echt, maar zeer zeker serieus. De zenuwen zijn hier en daar zichtbaar. Verdeeld over twee ringen beleefde boksvereniging Haagse Directe de allereerste ‘no knock out’ middag, zoals hoofdtrainer Chris van Veen het noemde. Met anderen organiseerde hij de middag en de matching, waarvoor nauwelijks afzeggingen waren. De matching zit degelijk in elkaar (die ene te sterke bokser die insprong, houdt zich netjes in), er loopt een ringarts rond en ringspeaker Herman Rozemulder brengt de sfeer er nog meer in.

Die middag waren er ongeveer 24 partijen, verdeeld over de twee ringen in de zaal. Elke partij duurt 3×1,5 minuut behalve voor de zeer jeugdigen, die boksen 3x 1 minuut. Het hadden nog veel meer partijen kunnen zijn, want de inschrijving was binnen een paar dagen vol, vertelde Sandro “trattore Italiano” Bruti me. Hij hoopt er de volgende keer wel bij te zijn.

De Haagse Directe is altijd druk, maar deze middag helemaal. Familie en vrienden, kennissen en kinderen, het is stampvol rond de ringen. Flesjes water met daarop het Haagse Directe-logo gaan rond. Er zijn enkele bevriende boksscholen aanwezig, zoals Nicolaas uit Rijswijk en De Kruyf uit Alphen aan den Rijn.

Het tempo in de wedstrijden ligt behoorlijk hoog. Niemand deelt vanmiddag de Olympische gedachte over dat het meedoen belangrijker zou zijn dan winnen. Als je de ring in stapt, wil je niet verliezen. Wel winnen. Wat mentaliteit betreft, is er geen verschil tussen recreant en wedstrijdbokser.

Extra leuk is voor een clubdag is dat de cracks van de vereniging er bijna allemaal zijn, en enkelen ook de ring in gaan. Dat begint mooi met B-klasser Erdinc Cetin die tegen Patryck Kawrow, A-klasser uit Polen, de ring in gaat. Hier is de derde ronde:

Rode hoek Erdinc Cetin, blauwe hoek Patryck Kawrow.

Het is opvallend hoe natuurlijk boksen is zonder kap en shirt. Als Patryck in de ring ziet dat het zonder kan, doet hij dat meteen. Dat gebeurt later ook bij de partij van Johan Visscher, ook A-klasse, die tegen Wojtek Sawickzyk staat. De Polen werken hier, maar kunnen door taalproblemen alles niet zo goed uitleggen. Maar de taal van het boksen die Johan spreekt, verstaat Wojtek heel goed. Kijk maar in de eerste ronde:

Rode hoek Johan Visscher, blauwe hoek Wojtek Sawickzyk.

In de tweede ronde vertelt Johan het feuilleton verder, tot de scheidsrechter de wedstrijd stopt en Johan tot winnaar verklaart. Zien waarom? Klik hier.

Ook gefilmd: de eerste ronde tussen (blauwe hoek) Norman Zaalblok en Evert-Jan Mulder, die onbeslist eindigde. De laatste ronde tussen Vahap Ozdemir – Andrzej Krukowski; Vahap won. Interessant was ook de partij tussen Mark van den Boogaard en Zico. Het was de derde wedstrijd voor Mark. Zijn eerste won hij glorieus, zijn tweede verloor hij dramatisch, dus wat moest het in vredesnaam worden in wedstrijd nummer drie? Voor de wedstrijd, klik hier.

Een goed idee, zo’n ‘no knock out’-middag. Je weet wel wat boksen is, maar meedoen met een clubpartijtje maakt alles toch anders. Wordt vervolgd, zegt Chris van Veen, maar niet elke maand.