Wedstrijden/NK finales 2010

Finale Nederlands kampioenschappen 2010, Rotterdam World Trade Center, A en B Klasse. Zatedag 22 mei 2010.

Het was zonder meer een prachtige locatie. Chic. Buiten en binnen. In de zaal stonden grote VIP-tafels die toch te klein waren voor de aangevoerde luxe liflafjes. De kleedkamers waren ruim, dat kom je ook weleens anders tegen. Daarom kon ik niet geloven wat ik hoorde: dat er geen douches voor de boksers waren.

Geen douches?

Alles draait om de boksers op zo’n avond. Zonder boksers is er niks. In de entreezaal stond een mobiele rooktent. Dan kunnen er ook mobiele douches gehuurd worden. Misschien wil een kampeerwinkel dat wel sponsoren, en als ze daar van de sport houden, doen ze er vanzelf een schaal appels en wat flessen bronwater bij. Want ik zag niets klaarstaan in de kleedkamers, nog niet het kleinste liflafje.

Dat stemde me al treurig voordat de avond was begonnen. Het gevoel van mineur zou bepaald niet afnemen. Ik wilde zo graag dat Vahap Ozdemir en Johan Visscher (beiden Haagse Directe) zouden winnen, dat ik er vanzelf op ging rekenen. Dat is dom. Dom. Maar dat begrijp je pas na de wedstrijden.

Vahap was veelbelovend in de halve finale. Mooi om te zien, die lange lijnen, snelheid. En sterk, nou. Dus ik dacht, dat komt goed. Die gedachte had zijn tegenstander Leonard Jansen (Muscular) ook. In de eerste ronde werd de toon al gezet:

Rode hoek Leonard Jansen (Muscular) tegen Vahap Ozdemir (Haagse Directe). Finales NK, Rotterdam, 22 mei 2010. Elite B tot 75 kg.

Het werd er niet beter op. Vallen, slaan waar het niet mag, chaos in de ring. Van beide kanten. Ik wist dat er iets mis ging toen ik Haagse Directe trainer Chris van Veen hardop tegen de scheidsrechter hoorde protesteren.  Dat gebeurde niet in de tweede ronde (die staat hier),  maar in de derde. Vahap staat dan op punten voor.

De scheidsrechter geeft Vahap een openbare waarschuwing en dat kost hem de voorsprong. En de titel, want inhalen ging niet meer. Na de laatste ronde gaat Vahap woedend de ring uit, wat niet zo sportief is als je hoopt, maar wel zo begrijpelijk als je kunt bedenken. Want was Vahap dan in zijn eentje fout? Nee. Er waren er twee. Maar Vahap betaalt de prijs daarvoor.

In de kleedkamers is het natuurlijk hommeles. Bijna iedereen is boos, een enkeling toont zich gelaten. Trainer Herman Rozemulder drukt het treffend uit op z’n Haags: “Het is uien”. Er is niets meer aan te doen. Iedereen moet tot zichzelf komen, ook om Johan die straks de finalepartij heeft.

Johan staat tegen Dennis Slotegraaf. Dat ging eerder dit jaar heel fijn, tijdens de districtskampioenschappen Oost. Johan won, klik en kijk.

Na die wedstrijd verwachtte ik een herhaling van zetten. Ik ging eens kijken naar het inslaan van Dennis Slotegraaf:

Daarna ging ik naar de aangrenzende kleedkamer waar mysterieus blauw licht brandde, om naar het inslaan van Johan te kijken:

Dat inslaan blijft me fascineren. Om te zien hoe een bokser op scherpte komt. Fysiek vaak groter, geladen met de wil om te winnen. Als een bokser klaar is om de ring in te gaan, is iedereen die erbij was, ook anders geworden. Zo sterk is dat proces.

De eerste ronde:

Rode hoek Dennis Slotegraaf (BS Groningen) versus Johan Visscher (Haagse Directe). Finales NK, Rotterdam, 22 mei 2010. Elite A, 91 kg.

Dennis had net als ik aan dat ‘herhaling van zetten’ gedacht en zich grondig voorbereid. Hij deed precies waar Johan een hekel aan heeft en hij deed niets waar Johan iets mee kan. Initiatief nemen haalde voor Johan te weinig uit. Dus in de tweede ronde en in de derde ronde…. In de kleedkamer heb ik Johan bijzonder lelijk horen vloeken.

En daarna ging ik naar huis, meerijden met fotograaf Piek in de auto. Wij aten een appel (zelf meegebracht) en spraken over het boksen. Straks de studentenkampioenschappen. Hopelijk hebben ze daar wel douches.

Wedstrijden/NK halve finales, Jaap Postma, Kevin Paulussen

Bunnik, vrijdagavond 21 mei 2010. Halve finales Nederlandse kampioenschappen.

Scherpe contrasten waren er die avond. Johan Visscher (Haagse Directe) won overtuigend van Mohammed Uysal (Soduko Gym) en was licht euforisch van geluk, en de hele Haagse Directe met hem. Johan staat in de finale om de Nederlandse titel: “Die beker gaat naar Den Haag!” In de finalepartij wacht titelverdediger Tom Cohen op hem, en die is niet van plan iets toe te geven.

Johan Visscher in de rode hoek.

Winnen is mooi. Geluk is eenvoudig. Gaat vanzelf. Verliezen verloopt moeilijker.  Dat wil zeggen, voor de bokser en de trainer. Niet voor het publiek. Wat dat betreft is de bokssport harteloos. Al die mensen om de ring, ze roepen je naam, schreeuwen wat je moet doen, jouw wedstrijd is hun leven. Maar als je verliest, is het heel stil bij jou in de kleedkamer.

Jaap Postma (Olympia Leeuwarden) bokst sinds kort in de A-klasse. Hij is er niet gerust op dat hij gaat winnen: “Theoretisch gesproken heb ik tien procent kans”. Zijn tegenstander van die avond is Stephen Danyo (Van ’t Hof), die aanzienlijk meer wedstrijdervaring heeft. Bij de medische keuring wijst Jaap hem aan: “Dat is hem”.  Zwijgend staren we even. Tien procent is niet veel, maar het is wel een kans. “Ik ga voortdurend druk zetten”, zegt Jaap. Hij heeft de voorlaatste partij. Een avond van wachten dus. Heel wat uren waarin hij aan die kans moet blijven denken.

In de zaal film ik de wedstrijd van Kevin Paulussen (SCM Maastricht), rode hoek:

Kevin is achttien jaar, heeft 13 wedstrijden gedaan: 8 gewonnen, 3 verloren en 2 onbeslist. Een goede staat van dienst, eentje waardoor je met evenveel zelfvertrouwen als waakzaamheid in de ring stapt, deze keer tegen Scott Duncan (Voltreffer). “Ik moet Kevin eerder afremmen dan aanmoedigen,” weet zijn vader en trainer Dis Paulussen. Dis staat met Jan Duits aan de ring. De uitslag is 8-8 en de jury wijst als winnaar Scott aan. Dat is een harde tegenvaller voor de mannen uit Maastricht. Vader en zoon hadden er eigenlijk op gerekend naar de finale te gaan. In de kleedkamer zit Kevin er uitgeput en verslagen bij. Hij heeft alles gegeven wat hij had en toch was het niet genoeg.

Kevin Paulussen

“Verloren met één puntje verschil,” zegt Kevin. “Hij was waarschijnlijk meer aanvallend.” Alsof boksen alleen bestaat uit aanvallen. “Ik ga nog harder trainen”, besluit hij. Dis houdt zich een beetje op de achtergrond. Morgen gaan ze evalueren. Dat is vroeg genoeg.

Bij de ring staat ‘fast’ Eddy Smulders naar het boksen te kijken. Ron Rovers (Muscle Fit) stelt me aan hem voor. Meteen zijn we on topic: het boksen. Eddy vertelt dat hij tegenwoordig een ploeg van acht studenten traint. Volgende week gaan ze naar de studentenkampioenschappen. “Dus je hebt een trainerslicentie?” vraag ik. “Een Belgische, dus ik kan doen wat ik wil”. Hij kijkt me aan of hij veel plannen heeft en ik kijk zo bemoedigend mogelijk terug. Een man met zoveel titels, daar blijf je wat van verwachten.

De partij voor de wedstrijd van Jaap is bezig. In de kleedkamer is Olympia trainer Eddy ten Cate natuurlijk bij zijn bokser. Veel hoeft er niet meer gezegd te worden. Het is hoog tijd dat Jaap de ring ingaat. Rode hoek. Daar blijkt dat die kans van tien procent te klein is. Kijk hier naar de eerste ronde, hier naar de tweede en de derde…

Jaap verliest met 17-5.

vlnr: Michel van Halderen, Reino van der Hoek, Eddy ten Cate

Daarna is het rustig in de kleedkamer. Alleen een klein groepje mannen komt naar Jaap toe. Het zijn Michèl van Halderen (Fightclub Purmerend), oud-kampioen Reino van der Hoek en Olympia trainer Eddy ten Cate. Jaap zit op tafel en de mannen staan in een halve circel om hem, Michèl recht tegenover hem. Die halve circel zegt: wij geloven in jou, en al ging dit anders dan jij hoopte, voor ons ben jij een goede bokser.

Jaap praat tegen die mannen, in korte zinnen vol emotie.

Ik was geïmponeerd
Hij bokst op zo’n hoog niveau
Ik durfde gewoon geen stoten te zetten
Ik was alles kwijt
Ik deed mee met zijn spelletje

Michèl praat duidelijk en rustig op hem in: dat dit een kwestie van ervaring is. Van uren maken. Tegen hardere jongens. Van meer wedstrijdervaring opdoen. Want hoe lang zit Jaap nou al in de A-klasse? Jij komt pas kijken. Dat de tegenstander al bezig was met de wedstrijd van morgen en dat heeft hij aan jou laten zien. En jij zag dat ook en liet je daardoor wegdrukken.

Dat alles klinkt logisch en waar. Het helpt niet echt op dat moment. De medaille heeft Jaap dan al in zijn tas gegooid. Dat had een beker moeten zijn. Spullen inpakken, het is meer dan genoeg geweest. De halve finales zijn intussen afgelopen. Iedereen gaat naar huis.

Kleding opgevouwen, we gaan naar huis.

Olympia Leeuwarden vertrekt ook. Met zo’n mentale klap is het voor Jaap een lange weg terug in de auto. Maar Eddy ten Cate zit aan het stuur.

Nieuwe wedstrijdfilms op You Tube:
Gefilmd tijdens de halve finales:  Mouin Hosseini (Seconds Out) versus Leonard Jansen (Muscular). Bekijk hier de derde ronde, waarin Jansen (blauwe hoek) na harde acties winnaar is, mede dankzij interventie van de ringarts. Elite B, halve finale tot 75 kg.

Prestatiepartij van Erdinc Cetin (Haagse Directe) en Remco Hofstede (Teus de Kruyf). Prestatiepartij Erdinc (rode hoek), en toch is er een winnaar: Erdinc wint met 6-2. Hele wedstrijd: begin bij de eerste ronde en klik hier.

Kevin Paulussen (SCM Maastricht) in de rode hoek, tegen Scott Duncan (De Voltreffer), Elite B halve finale, tot 64 kg. Hele wedstrijd: begin bij de eerste ronde en klik hier.

Johan Visscher (Haagse Directe) in de blauwe hoek versus Mohammed Uysal (Soduko Gym), Elita A, halve fiinale tot 91 kg. Johan wint met 15-3. Hele wedstrijd: begin bij de eerste ronde en klik hier.

Jaap Postma (Olympia Leeuwarden) in de rode hoek versus Stephen Danyo (Van ’t Hof), Elite A, halve finale tot 69 kg. Hele wedstrijd: begin bij de eerste ronde en klik hier.

Bonustip: ik ben bezig met de digitalisering van videobanden met daarop wedstrijden van Reino van der Hoek, vooral uit de Bundesliga. Ook erg mooi is een zwartwit opname, klik hier. Er komt nog meer aan.

Wedstrijden/ Clubpartijtjes Haagse Directe

Zaterdag 17 april. ‘No Knock Out’- middag, clubpartijtjes Haagse Directe.

Het zijn geen wedstrijden, het zijn partijtjes. Dat is iets anders. Het is wel en niet echt, maar zeer zeker serieus. De zenuwen zijn hier en daar zichtbaar. Verdeeld over twee ringen beleefde boksvereniging Haagse Directe de allereerste ‘no knock out’ middag, zoals hoofdtrainer Chris van Veen het noemde. Met anderen organiseerde hij de middag en de matching, waarvoor nauwelijks afzeggingen waren. De matching zit degelijk in elkaar (die ene te sterke bokser die insprong, houdt zich netjes in), er loopt een ringarts rond en ringspeaker Herman Rozemulder brengt de sfeer er nog meer in.

Die middag waren er ongeveer 24 partijen, verdeeld over de twee ringen in de zaal. Elke partij duurt 3×1,5 minuut behalve voor de zeer jeugdigen, die boksen 3x 1 minuut. Het hadden nog veel meer partijen kunnen zijn, want de inschrijving was binnen een paar dagen vol, vertelde Sandro “trattore Italiano” Bruti me. Hij hoopt er de volgende keer wel bij te zijn.

De Haagse Directe is altijd druk, maar deze middag helemaal. Familie en vrienden, kennissen en kinderen, het is stampvol rond de ringen. Flesjes water met daarop het Haagse Directe-logo gaan rond. Er zijn enkele bevriende boksscholen aanwezig, zoals Nicolaas uit Rijswijk en De Kruyf uit Alphen aan den Rijn.

Het tempo in de wedstrijden ligt behoorlijk hoog. Niemand deelt vanmiddag de Olympische gedachte over dat het meedoen belangrijker zou zijn dan winnen. Als je de ring in stapt, wil je niet verliezen. Wel winnen. Wat mentaliteit betreft, is er geen verschil tussen recreant en wedstrijdbokser.

Extra leuk is voor een clubdag is dat de cracks van de vereniging er bijna allemaal zijn, en enkelen ook de ring in gaan. Dat begint mooi met B-klasser Erdinc Cetin die tegen Patryck Kawrow, A-klasser uit Polen, de ring in gaat. Hier is de derde ronde:

Rode hoek Erdinc Cetin, blauwe hoek Patryck Kawrow.

Het is opvallend hoe natuurlijk boksen is zonder kap en shirt. Als Patryck in de ring ziet dat het zonder kan, doet hij dat meteen. Dat gebeurt later ook bij de partij van Johan Visscher, ook A-klasse, die tegen Wojtek Sawickzyk staat. De Polen werken hier, maar kunnen door taalproblemen alles niet zo goed uitleggen. Maar de taal van het boksen die Johan spreekt, verstaat Wojtek heel goed. Kijk maar in de eerste ronde:

Rode hoek Johan Visscher, blauwe hoek Wojtek Sawickzyk.

In de tweede ronde vertelt Johan het feuilleton verder, tot de scheidsrechter de wedstrijd stopt en Johan tot winnaar verklaart. Zien waarom? Klik hier.

Ook gefilmd: de eerste ronde tussen (blauwe hoek) Norman Zaalblok en Evert-Jan Mulder, die onbeslist eindigde. De laatste ronde tussen Vahap Ozdemir – Andrzej Krukowski; Vahap won. Interessant was ook de partij tussen Mark van den Boogaard en Zico. Het was de derde wedstrijd voor Mark. Zijn eerste won hij glorieus, zijn tweede verloor hij dramatisch, dus wat moest het in vredesnaam worden in wedstrijd nummer drie? Voor de wedstrijd, klik hier.

Een goed idee, zo’n ‘no knock out’-middag. Je weet wel wat boksen is, maar meedoen met een clubpartijtje maakt alles toch anders. Wordt vervolgd, zegt Chris van Veen, maar niet elke maand.

Wedstrijden/Erdinc Cetin

Districtskampioenschappen Oost, finales in ‘De Voltreffer” te Nieuwegein. Zaterdag 13 maart 2010.

Erdinc Cetin

Het was een goede avond voor boksvereniging Haagse Directe, zonder meer. Drie boksers in de wedstrijden en met drie districstitels naar Huis. Syreetha Yue Ting Chiung, Erdinc Cetin en Johan Visscher, elk in een eigen klasse. Het was een lange avond, en bepaald geen klein gezelschap dat mee kwam: Reinier van Delden, Louis van Swinderen, Steven Jhagroe en ik zag ook oud-bokser Richard Biegel in de zaal zitten. Erdinc ken ik een beetje, omdat ik hem voor mijn boek over de Haagse Directe interviewde.

De laatste wedstrijd van Erdinc was afgelopen november, bij het FFMAN- boksgala in den Haag. Verloren. Door gebrek aan conditie,  oordeelde het publiek, maar later vertelde Erdinc me dat er ook iets anders was: in de eerste ronde brak hij zijn hand. Aan opgeven dacht hij niet. Na een periode van gips en fysiotherapie kon hij weer gaan trainen.

Erdinc is sinds november veranderd. De vastberadenheid om een betere bokser te worden, is dieper in hem gaan zitten en dat straalt hij uit. Sinds november is hij breder geworden, sterker. Maar hij is keurig op gewicht gebleven voor zijn 69-kilo klasse: de weegschaal gaf 68,44 gram aan toen hij erop stapte. Netjes. Tijdens de warming up met Reinier leunde ik tegen de muur en keek naar die twee.

Ik zag hoe Reinier onvermoeibaar stoten liet zetten, combinaties, eindeloos veel herhalingen. Touwtjespringen. Even kijken naar wat er in de ring gebeurde, dan weer verder. De concentratie groeide. Erdinc zei niet veel meer. Dronk een beetje water. Hij had de zevende partij van de avond. Bij winst ging hij door naar de B-klasse. En dan verder, hoopt hij, als het hem gegeven is. Aan zijn inzet zal het niet liggen, weet zijn vaste trainer Reinier: “Hij is elke dag in de boksschool te vinden.”

Eerste ronde:

Blauwe hoek Erdinc Cetan (Haagse Directe) tegen Timo Zolingen (de Amateur); jeugd finale tot 68 kg, klasse C. Drie rondes van 2 minuten. Uitslag 20-7 voor Erdinc.

Tweede  ronde:

Derde  ronde:

In de kleedkamer zegt hij: “Ik kwam conditie tekort in de derde ronde.” Maar hij is blij met de beker, gaat douchen en gaat daarna naar de andere wedstrijden kijken. Soms roept hij iets naar een bokser maar dat gebeurt niet vaak, en een enkele keer kijkt hij erna rond of hij het zelf een beetje raar vond. Erdinc is beheerst in zijn gedrag, bij het voorzichtige af. Hij luistert aandachtig, hij weegt het een tegen het andere af en ik vermoed dat hij alles onthoudt. Altijd beleefd, altijd vriendelijk, o zeker, maar ook voelbaar op weg naar iets. Iets zegt mij dat de B-klasse vermoedelijk een tijdelijk verblijf voor Erdinc Cetin is.

Ook op Youtube van deze avond: de derde ronde van Jaap Postma (Olympia Leeuwarden) tegen  Ferrero la Cruz (BVAZ) klik hier. En: de wedstrijd van Johan Visscher (Haagse Directe) tegen Dennis Slotgraaf (BSG), klik hier voor de eerste ronde.