Boek bestellen?

“Je bent zeker wel blij dat het boek uit is?”

Dat duurt nog even. Het zit zo. Ik heb Lolle nooit ontmoet en door het boek te schrijven, ben ik gaan beseffen wat een bijzondere  man het was. Zaterdag in Leeuwarden op het Lolle van Houten Memorial draait alles om hem. Ach, had ik hem maar gekend.

Dat is niet zo gek hoor. Een biografie schrijven is logeren in het leven van iemand anders. In dit geval Lolle’s leven. En nu het boek uit is, moet ook ik afscheid van hem nemen. Dat valt niet mee.

“En wat ga je nu doen?”

Verder werken aan het grote boek over boksen. Daarvoor ging ik begin februari naar Leeuwarden, daar waren toen districtskampioenschappen.  Zo is ‘t gekomen.

“Word je daar nou rijk van, boeken schrijven?”

Neen, helaas niet.  Er moet geld bij. Maar ik word er dus blij van. En dat is ook wat waard.

biografie Lolle van Houten

Bokser pur sang. Lolle van Houten (1944-2008)
ISBN: 978-90-77948-54-5.  Prijs: € 16,50. Door  Vilan van de Loo, met een voorwoord van Europees Kampioen Rudy Koopmans. 112 pagina’s, full colour.Met meer dan 100  unieke boksfoto’s voor het eerst verschenen in druk. Verschijnt 20 november 2010.  Uitgeverij PENN.nl. www.uitgeverijpenn.nl

Straks is het zover. Op 20 november verschijnt mijn tweede boek over het boksen. Vorig jaar Tien jaar Haagse Directe. Boksgeschiedenis van de stad. En straks de biografie van de bokser uit Leeuwarden. Er zitten nog wel tien boksboeken in mijn hoofd, maar ik ga me nu weer richten op dat ene: een groot boek over boksen in Nederland. Verschijnt eind volgend jaar.

Op 20 november van dit jaar komt dit boek uit, dat wil zeggen, tijdens het Lolle van Houten Memorial in Leeuwarden. Daar kennen ze Lolle allemaal nog, vooral de oudere generaties. Een aantal heb ik ook gesproken. Sommigen waren erbij toen hij in 1965 en 1970 de nationale titel zwaargewicht behaalde. En al die vooroordelen over stugge zwijgzame Friezen…. niks van gemerkt. Ik heb middagen beleefd waarbij de gevulde koeken niet op konden. Daarna zat ik platgepraat in de trein naar huis.

Door dit boek heb ik het boksdistrict Noord een beetje leren kennen. Het is er anders dan in Zuid. En Oost is ook weer anders, net als West. Veel boksgeschiedenis is alleen regionaal bekend. Daar word ik soms wanhopig van.  Over het voetbal zijn boekenkasten vol te vullen en over het boksen? Nauwelijks een plankje.  Gelukkig hebben we  veel oudere trainers en boksers , die het levende geheugen van de sport zijn. Noem ze een naam en ze zeggen: ” O ja, dat is die van…..  En die heeft nog… ” Zulke mensen, heerlijk.

In ieder geval, Lolle van Houten is bewaard voor de vergetelheid. Over honderd jaar ben ik er niet meer, maar dan is dit boek over hem er nog wel. Als ik ‘s nachts wakker word en niet kan slapen, denk ik daaraan. Tot ik  vervolgens denk aan die andere boksboeken in mijn hoofd. Tevreden zijn? Doe dat eens voor.

De macht van een naam

“Lolle van Houten”, zei de taxichauffeur. Hij aarzelde niet. Dat was de eerste naam die hij noemde toen ik vroeg naar boksers uit Leeuwarden. Het was begin februari en ik zat in de auto, op weg naar het Kalverdijkje waar districtskampioenschappen gehouden werden. Ik schrijf over boksers en boksen in Nederland, en dat gaat een boek worden. Zo kom je overal en je hoort nog eens wat.

Leeuwarder Courant, 22 mei 1970

“Hoe zegt u?” “Lolle van Houten”. Ik maakte een aantekening en besloot die avond zoveel mogelijk mensen naar die bokser te vragen. Uit nieuwsgierigheid maar ook uit een vreemd verlangen die mooie naam te kunnen zeggen. In het westen, waar ik woon, heet niemand zo. Bij het Kalverdijkje kende iedereen hem. Ja, behalve ik.

De dag erna zocht ik hem op via Google. Er was een site. Daarop stonden verhalen, anecdotes, en tussen de regels door voelde ik de liefde voor deze bokser. Ik zag een verschrikkelijke foto van mensen die zijn kist droegen, de kerk uit. Dat was pas twee jaar geleden. Het liet me niet los.

Waarom de ene mens je raakt en de andere niet, valt nauwelijks uit te leggen. Het is meer dan een naam, maar daar begint het mee. Iets in je geeft antwoord op die naam. Wat het is, weet je zelf niet.

Dus Lolle van Houten bleef een beetje bij me. Naar die site over hem keerde ik terug, in de hoop dat er wat nieuws bijgekomen was. In maart ging ik op bezoek bij Boksvereniging Frisia in Leeuwarden en daar kenden ze hem natuurlijk. Hoofdtrainer Piet Rozendaal was een goede vriend van hem, Lolle trainde wekelijks met Johan IJsselmuiden die nu Frisia voorzitter is, en aan de muur hingen krantenknipsels met zijn foto. Na mijn bezoek begon ik online archieven uit te spitten, op zoek naar Lolle. Eigenlijk was ik er elke dag mee bezig.

Een paar weken na mijn bezoek aan Frisia, hoorde ik van Johan IJsselmuiden dat er in november een Lolle van Houten Memorial gehouden gaat worden. Wat zou het mooi zijn als er dan een bescheiden boek over hem was, dacht ik. Wie dat moest schrijven, wist ik wel. Ook wat het zou inhouden.

Schrijven over iemand betekent logeren in zijn leven. Je wilt weten wie hij was als kind, hoe hij opgroeide, zijn jeugd, hoe hij man en bokser werd, hoe hij stierf. Het is werk dat jou opzoekt. Om de een of andere manier wil je alles weten en dat kost tijd en nachtrust.

Nu staat er op mijn werktafel een fotolijstje met Lolle van Houten. Ik denk aan de mensen in zijn leven, en ik vraag me af of Eddy Kiks nog leeft, die in 1965 door Lolle in de halve finale geklopt werd. Ach, Eddy had zo gerekend op de titel van Nederlands kampioen zwaargewicht. Maar toen kwam de man uit Leeuwarden.

Wordt vervolgd.

Update 21 april, 20.12 uur. Zonet Eddy Kiks aan de telefoon gehad. En hij  wist nog wie Lolle was.