Boksgala Haagse Directe

  Boksgala Food Fight Man All Night, Den Haag. Zaterdag 5 november 2011.

Ik kwam om Johan Visscher te zien boksen. Natuurlijk hoopte ik dat hij zou winnen, maar dat hoop ik altijd, en soms ging het dan toch anders. Dit jaar had hij sterke kaarten op tafel gelegd. De Nederlandse titel in mei behaald. In zichzelf een nieuw reservoir aan wilskracht en doelgerichtheid aangeboord. Verantwoordelijkheidsgevoel, daar hadden Johan en ik het over gehad. Ik interviewde hem voor de regionale krant Den Haag Centraal, en dat artikel verscheen paginagroot enkele dagen voor zijn wedstrijd. Ups and downs waren er geweest. Maar nu stond hij er, voor thuispubliek, en alles in hem wilde winnen.

Dat is jezelf nogal onder druk zetten.

Dus ik naar de Caballero fabriek, waar de Haagse Directe voor het vierde jaar een groot boksgala had georganiseerd. Het was weer tot in de puntjes verzorgd, gezellig en goed. Vijftien partijen, coryfeeën in de ring voor een prijsuitreiking, en een indrukwekkende Herman Rozemulder die een zieke Jeffrey Huf verving.

Binnen kwam ik Mark van den Boogaard tegen, bokser van de Haagse Directe. Hij heeft een time out genomen: de spanningen waren even te zwaar om te hanteren. Wanneer en of hij terugkomt, laat hij open. Ik vond het knap om dat te doen en begreep het ook wel: winnen betekende voor hem euforie, verlies bracht een depressie. Nu onderzoekt hij dat proces. Boksen kan hij zeker, maar de grootste tegenstander zit momenteel in hem zelf. Eerder schreef ik hier (klik dan) over hem.

Druk, dus.  Omgaan ermee.

Ik geloof dat ik meer gespannen was dan Johan zelf, die buiten nog met vrienden rustig stond te praten en te lachen. Zo zag het er tenminste uit. Tot verderop de avond het inslaan begon en hij eindelijk in zichzelf begon te keren. Reinier van Delden kan dat proces heel goed sturen. Wat hij precies zegt, is elke keer anders, maar het werkt altijd. Een bokser gaat “na Reinier” geconcentreerd de ring in.

Zo ook nu. In de ring stond Gökhan Gedik (ABCC Apeldoorn) al klaar. Gökhan had er zin in. Kwam natuurlijk ook doordat Johan eerder in Apeldoorn was wezen sparren en nou ja, hoe gaan die dingen. Gökhan wilde zich laten gelden. En Johan wil natuurlijk gewoon winnen. De voorbereiding was anders geweest: meer intervaltrainingen, meer core training, meer krachttraining. Omdat hij wist wat Gökhan kon.

Het ging meteen hard tegen hard. Johan had het nadeel en het voordeel tegelijk: thuis boksen. Je bent de favoriet, het publiek is op jouw hand. Maar ze eisen dat je wint. Even wachten, even kijken, dat wordt meteen afgestraft met geroep: doe iets, hij is van jou, je kunt het, nog een keer. Echt de ruimte krijg je dan niet. Extra druk, elk moment zwaarder. Ga er zelf eens staan in die omstandigheden.

Dus toen Johan won, waren we allemaal blij. (Of nou ja, allemaal… de trainer van Gökhan zei: “We hadden het ons anders voorgesteld”. Daarmee was alles gezegd. Het leek me tactloos om te vragen van wie het bloed op de handdoek was.) Ik werd dubbel blij toen oud-profbokser Fred Westgeest de ring in stapte en Johan feliciteerde. Geweldig om hem zo te zien. Meteen verlangde ik ernaar om wedstrijdfilms van hem te kunnen zien. Moet een loeiharde bokser zijn geweest. Een paar jaar geleden sprak ik met hem: klik hier .

Hier is Fred:

Daarna verdween Johan in de menigte. Gewonnen. Ik had van alle druk een beetje hoofdpijn gekregen, zowaar. Maar ik ben geen bokser.

Blaadje meegenomen van de jurytafels

Boks en Thaiboks gala Houwaart 2010

Boks en Thaiboksgala bij Boksschool Houwaart, Den Haag. Zodag 12 december 2010.

“Vroeger was het alleen boksen op zo’n middag,” vertelt Ome Jan. “Dan zat het hier stampvol, hele gezinnen kwamen naar hun jongen kijken. Maar ja, het werd duurder met alles, en dat we dat gratis deden, kon toen niet meer. Bij het kickboksen waren de mensen wel gewend te betalen, dus zo zijn we ertoe gekomen.” Ome Jan is de wandelende boksencyclopedie van Houwaart. Hij zit al sinds mensenheugenis in het boksen en weet over iedereen wel wat te vertellen. Vandaag is hij afwisselend trainer, scheidsrechter en jurylid en ook toeschouwer die geen oog van de de ring aflaat.

Ome Jan kijkt naar het boksen: "Jij eerst!"

Dat het vroeger alleen boksen is geweest op deze middagen, merk je nog een beetje. Voor de pauze de bokswedstrijden, na de pauze komt het kickboksen. Tussendoor een hiphopdansgroep. Als die jongens in de ring komen, zijn er vijf bokspartijen geweest, voorafgegaan door kinderpartijtjes kickboksen. Ringspeaker/organisator/sponsor Arnaud van der Veere is zichtbaar tevreden over die wedstrijden.

Het zijn kinderen van zo’n vijf, zes jaar. Maar dat zijn geen simpele kleutertjes. Het zijn vechtjasjes die er meteen vol in gaan. Niks kijken, kijken, wachten. Hup, actie. Ik zie hoeken, high kicks, combinaties, het kan niet op. “Hebben wij ook”, zegt Ome Jan, “ze trainen bij ons op vrijdagavond”.  Het is de nieuwe generatie die zich aandient. Goed dat ze er zijn.

Boven ben ik bij het inslaan. Daar staat ook een tafel met broodjes en met verschillende soorten fruit. Voor de boksers. “Het hoort zo”, vindt lady boss Käthy Houwaart. “Je moet goed voor ze zorgen”. Käthy is de dochter en opvolgster van Harry Houwaart, die na Leen Hoogenband de school had. De geschiedenis houden ze bij Houwaart in ere. De verbouwing heeft dan veel nieuws gebracht, maar het oude mag er net zo goed zijn. Net buiten mijn fotobereik hangt een lijstje met daarin Leen Hoogenband en zijn boksers. Ome Jan weet vast wie wie is. Als ik bij de ring omhoog kijk, zie ik veel oude posters hangen.

Poster na poster na poster na poster....

Boven raak ik in gesprek met Pieter Klaarhamer. Zijn eerste wedstrijd komt eraan maar zenuwachtig? Nee. Nou bokst hij wel al jaren, maar dat is dus trainen en sparren. Een wedstrijd is anders en hij citeert met instemming  Joe Louis: “Everyone has a plan until they’ve been hit.” Dus hij bedoelt, hij wacht af hoe het gaat. Daarbij neemt hij het risico van een blauw oog; hij heeft een representatieve functie met klanten, en dan kan zoiets niet. Bij de Etos heeft hij al eens camouflage make up moeten kopen, na een enthousiaste sparpartij.

Rode hoek Pieter Klaarhamer  (Houwaart) tegen blauwe hoek Wendel Bendanan (Haagse Directe). Aan de ring onder meer Barend Spaan, oud-bokser en trainer bij Houwaart. Eerste ronde van drie, doorklikken op YouTube.

Blij met zijn beker

Na de wedstrijd zegt Wendel Bendanan met respect: “Dat was een goede tegenstander”. Pieter zelf kan ik in de drukte jammer genoeg niet meer vinden. Wendel vertelt dat dit zijn tweede wedstrijd is. De vorige, op het boksgala van Haagse Directe, verloor hij op punten. “Was ook een hele goede jongen”, weet hij.

Wendel is positief ingesteld, en hij is gevoelig. De rouwband om zijn bovenarm draagt hij zodat zijn moeder er op een andere manier toch bij is.  We praten daar nog een tijdje over door. Hoe dat kan. Die nabijheid ervaren. Dat je aan deze kant kunt uitreiken naar de andere kant.

De laatste bokspartij van de middag gaat tussen Mark van den Boogaard (Haagse Directe) en Demirk Abdoullah (Houwaart). Vijf bokspartijen zijn er die middag in totaal, dat is weinig in vergelijking met het kickboksen. In de ring bij Mark staat profbokser René Prins, aan de ring trainer Chris van Veen. René gaat eind januari de ring in: “Nog één jaar”.

Rode hoek Demirk Abdoullah (Houwaart) tegen blauwe hoek Mark van den Boogaard (Haagse Directe). Hele wedstrijd op YouTube, doorklikken.

Mark wint. Maar: een goede bokser blijft kritisch op zichzelf, ook met een beker in de handen. De nabespreking is fel en emotioneel. “Mijn benen waren te zwaar.” “Ik moet meer combinaties maken.” “Meer

Na de wedstrijd, in de kleedkamer

opstootjes”.  En dan zuinig: “Mijn rechter ging wel, op zich.”

Met een wedstrijd van Mark is altijd iets te beleven. Ik heb hem zijn eerste wedstrijd zien winnen (Himmelhoch jauchzend), zijn tweede zien verliezen (zu Tode betrübt) en daarna kreeg hij steeds meer greep op de emoties en spanningen. Die beginnen nu vóór hem te werken en dat is een goede ontwikkeling. Hij is pas 23 dus er komen nog veel mooie boksjaren aan.

In de pauze ga ik weg. Er hangt dan nog een bokssfeer, en ik weet dat  er nu alleen kickbokswedstrijden komen. Dat is toch anders.


FFMAN Haagse Directe 2010

FFMAN: Food Fight Music All Night. Haagse Directe, zaterdag 20 november 2010, in Den Haag.

De flyer ziet er even mooi uit als vorig jaar: klik erop om de grote versie te zien.  En het belooft weer een geweldige avond te worden. Vorig jaar was ik erbij: overweldigend veel indrukken en veel goede wedstrijden.  Richel Hersisia stond toen in de ring, na zijn klinkende overwinning op het Ben Bril Memorial eerder dat jaar. Kijk eens bij Piek.tv voor de foto’s, zo gezellig en goed georganiseerd als het eruit ziet, was het ook. Dit jaar weer. Er groeit een mooie traditie in het Haagje.

En ik mocht posters ophangen van mijn boek over het tienjarig bestaan van Haagse Directe, dat een maand of wat later verscheen. Dat is nog altijd te koop, overigens.

Dankzij het ondoorgrondelijke toeval zit ik dit jaar helaas aan de andere kant van het land: in Friesland. Op diezelfde avond vindt in Leeuwarden het Lolle van Houten Memorial plaats, en dan is ook de presentatie van mijn boek over die bijzondere bokser. En omdat ik nog geen helicopter heb, moet ik kiezen…

Wat ik wel deed, was voor de krant Den Haag Centraal een paginagroot artikel schrijven. De krant verschijnt in Den Haag en heeft een sterk accent op kunst en cultuur. De meeste lezers en lezeressen hebben nog nooit een voet in een boksschool gezet.

Den Haag Centraal,  donderdag 18 november 2010

Met foto's van Piek.tv

Voor de derde keer op een rij beleeft de Hofstad het grote gala van boksvereniging Haagse Directe. Een oude loods in de Binckhorst verandert in het decor voor een evenement zoals de meesten dat alleen van Amerikaanse films kennen. Een echte wedstrijdring, de geur van dampend zweet, ringspeaker Jeffrey Huff in glamourpak met bijbehorende zwarte lakschoenen, en paraderende sexy rondemissen. Zaterdag 20 november vult het gebouw van De Besturing zich met honderden bezoekers. “Maar er gebeurt veel meer behalve boksen”, zegt bokstrainer Chris van Veen. Hij organiseert met een kleine groep vrijwilligers uit de boksschool het Food Fight Music All Night, zoals het boksgala heet, kortweg FFMAN. Drie jaar al, een jonge traditie.

Haags boksen met Amerikaanse allure

Boksschool Haagse Directe vormt met Houwaart de enige twee boksscholen die de stad rijk is. Terwijl bij Houwaart ook kickbokslessen worden gegeven, draait het bij Haagse Directe alleen om boksen. Dat is vanaf het begin zo geweest; een kort experiment met deze sport werd na overleg met de vechtsporter Gerard Gordeau (Kamakura) beëindigd. “Kickboksen is een andere wereld,” zegt Chris van Veen, “FFMAN is dan ook geen vechtsportgala zoals je in Amsterdam hebt. Eerder een feest, met muziek en uitgebreid eten”. Terwijl grote organisaties gemakkelijk een cateringbureau bellen, komt vrijwel alles hier uit eigen kring. In Haagse bokskringen zijn de Italiaanse gerechten beroemd van Sandro Bruti, de ‘trattore Italiano’ bokser. Dit jaar komen er Iraanse toverballen bij van een andere kok-bokser: “Gegeten bij Leo Liftah. Hij maakt met Mohammed Jassim voor het FFMAN 250 stuks, tegen kostprijs van de ingrediënten. We zijn er eigenlijk allemaal bij betrokken”. OntwerperHans Pols coördineert de rondemissen en de muziek, Bo Wiesman is die avond hoofd van de bar, Camiel van Vught fungeert al centrale veiligheidsman, Hans Nordmann het hoofd facilitair en daarbij komen dan nog de vrijwilligers. Allemaal boksers. Dan zijn er ook dj’s die tot in de kleine uurtjes draaien, maar de kern van de avond is en blijft het boksen.
Zaterdag staan er maar liefst 17 wedstrijden op de rol, dus 34 boksers gaan dan de ring in. Dat is heel wat, en de matching is dan ook tot op het laatste moment spannend geweest. “We kijken eerst naar onze eigen boksers. Wie kan, wie wil, en wat de jonge beginnende wedstrijdboksers betreft, kijken we ook of ze er klaar voor zijn. Daarna gaan we bij boksverenigingen in de regio en daarbuiten een tegenstander zoeken. Dat moet in evenwicht zijn. De gewichtsklasse telt, en ook het aantal wedstrijden dat iemand gebokst heeft. Heeft een mogelijk geschikte tegenstander veel gewonnen op knock-out, dan aarzelt Chris van Veen: “Ik ga niet matchen om maar een partij te kunnen hebben. De gezondheid van onze bokser staat voorop”. Het resultaat is ernaar: de balans is in evenwicht. Opvallend zijn de eerste twee boksers: Diyar Imak en Souhail Isssaouni komen voor de eerste keer in de wedstrijdring. “Dat wordt spannend. Het zijn jongens van 16 jaar dus je weet nooit wat er kan gebeuren. Ze willen graag en op de trainingsavonden zijn ze goed”. Maar als je voor eigen publiek staat, in een felverlichte ring waaraan persfotografen hangen, en wanneer je dan de blik in de ogen van je tegenstander ziet die zegt ‘ik ga jou verslaan’, dan is dat opeens heel anders dan sparren in je eigen boksschool. De ring maakt de bokser, dat is zeker. En de ervaring. Vorig jaar kwam jeugdsportcoördinator Mark van den Boogaard voor het eerst in de ring. Hij was zo gespannen als een dun trommelvel, maar hij wist overtuigend te winnen. Dit jaar heeft hij de eervolle slotpartij. Hij staat tegen de sterke Remco Valkenburg van de Rotterdamse boksschool ‘I Believe’. Dat is ook typisch FFMAN: een podium geven aan veelbelovende Haagse boksers, zodat ze zich kunnen ontwikkelen tot wedstrijdbokser.

Grote namen
TV West volgt de Haagse boksclub op de voet. Dit jaar is Erik Kooyman weer aanwezig met zijn camera. Eerder maakte hij met Marco Markovsky en Thijn Teeuwissen de documentatie Oud Zweet, waarin Haagse Directe boksers nog eenmaal terugkeerden naar de oude boksschool van John Kristalijn. Oud Zweet werd begin dit jaar bekroond met een NL-Award. Kooyman volgt nu naast twee andere sporters het Haagse bokstalent Erdinc Cetin, die ook op het FFMAN in de ring komt. Erdinc, die door crack Reinier van Delden getraind wordt, maakt kans om in 2012 naar de Olympische Spelen in Londen te gaan. Andere grote namen uit de stad worden ook verwacht, zij het als toeschouwer. Naar de aanwezigheid van profbokser Richel Hersisia kijkt de club uit. Hersisia is momenteel herstellend van een oogoperatie, maar hoopt aanwezig te kunnen zijn. Johan Visscher zal er zijn, als A-klasser boksend op het hoogste niveau. Voormalig Nederlands kampioen zwaargewicht Fred Westgeest heeft ook een uitnodiging ontvangen. Zo zijn er meer, want Den Haag is evenals Rotterdam en Amsterdam een boksstad met een rijke historie.
Oudere Hagenaars en Hagenezen kunnen de bokspaleizen uit het verleden moeiteloos beschrijven. Je had indertijd de Oude Dierentuin, waar in de jaren ’50 de legendarische Bep van Klaveren nog gebokst heeft. Amicitia, de Houtzagerij, namen die op de boksposters vaak voorkomen. Stuk voor stuk mooie gebouwen, die helaas gesloopt zijn. Dat lot blijft De Besturing hopelijk bespaard, want de sfeer past naadloos in de traditie van het Haagse boksen.
Die traditie kent ook vergeten zonen. Nauwelijks is nog bekend dat Den Haag een van de eerste bokskampioenen van Nederland heeft voortgebracht. Pieter Toepoel behaalde in 1902 en in 1903 in respectievelijk het weltergewicht en middengewicht de nationale titel. In 1911 was hij zelfs een van de grondleggers van de Nederlandse Boksbond, die volgend jaar het honderdjarig bestaan viert. In deze tijd leidde hij zijn eigen boksschool ‘Toepoels Modelinrichting’, gevestigd in de Johannes Camphuysstraat, een boksschool die tot ver in het buitenland aanzien genoot. Den Haag eert de grote Toepoel door zijn naam te geven aan een straatje dat haast niemand kent.

Kickboksen
De jonge boksers hebben geen boodschap aan een traditie. Ze willen de ring in en als het even kan geld verdienen. In de bokswereld zit nauwelijks geld, zelfs profboksers verdienen weinig. Maar al valt er bij het kickboksen flink geld te verdienen, toch staan de boksscholen avond na avond vol. Daar leer je immers het echte boksen, de moeder van de andere vechtsporten. Of je nu uiteindelijk gaat kickboksen, of K1 gevechten wil doen waarin Nederlanders uitblinken, zonder een goede bokstechniek ben je nergens. Bij Haagse Directe trainen dus ook kickboksers die daar voor het boksen komen. Ook K1-vechters trainen er, zoals de beroemde Roemeen Daniel Ghiţă die op 11 december in Tokyo een grote finalewedstrijd heeft. Chris van Veen: “Ik weet niet of het tegen te houden is dat goede boksers voor het geld naar het kickboksen gaan. Als je ’s avonds een wedstrijd bokst, kun je de volgende dag gewoon naar je werk. Met kickboksen heb je door de trappen meer kans op blessures waardoor je niet kunt werken. Voor dat risico betalen ze dan. Dat is dus niet zo raar. Bij ons is animo genoeg voor het boksen, ik kon gemakkelijk vier, vijf partijen erbij maken. Maar het programma is op een gegeven moment vol”.

Rondemister
Relatief nieuw in de wat behoudende bokswereld is het verschijnsel van de rondemister. Is er tussen de rondes van de herenpartijen een rondemiss die een bordje met het nummer van de nieuwe ronde toont, tussen de damespartijen verschijnt er tegenwoordig een rondemister. Want ja, eerlijk is eerlijk. Op het recente Ben Bril Memorial in Amsterdam verscheen rondemister Bart in de ring, en op het EK Vrouwenboksen dat volgend jaar in Rotterdam plaatsvindt, worden meer rondemisters verwacht. Ook het FFMAN gaat mee met de trend: “We hebben twee damespartijen en dus hebben we ook een rondemister. Een neef van de rondemiss. Ik vind het leuk, maar dan alleen voor het vrouwenboksen. Niet dat een man tussen de rondes van de mannenpartijen met een bordje gaat lopen”.
Al met al belooft het een groot boksfeest te worden, daar in de Besturing. Een beetje traditie, een beetje modern, veel eten en meeslepende muziek. Het derde jaar op een rij, zonder een cent subsidie, en alle handen van de boksschool die licht werk maken. Behalve dan in de ring, waar zeventien Haagse boksers elke minuut van hun wedstrijd voor de overwinning zullen vechten.


Wedstrijden/ Clubpartijtjes Haagse Directe

Zaterdag 17 april. ‘No Knock Out’- middag, clubpartijtjes Haagse Directe.

Het zijn geen wedstrijden, het zijn partijtjes. Dat is iets anders. Het is wel en niet echt, maar zeer zeker serieus. De zenuwen zijn hier en daar zichtbaar. Verdeeld over twee ringen beleefde boksvereniging Haagse Directe de allereerste ‘no knock out’ middag, zoals hoofdtrainer Chris van Veen het noemde. Met anderen organiseerde hij de middag en de matching, waarvoor nauwelijks afzeggingen waren. De matching zit degelijk in elkaar (die ene te sterke bokser die insprong, houdt zich netjes in), er loopt een ringarts rond en ringspeaker Herman Rozemulder brengt de sfeer er nog meer in.

Die middag waren er ongeveer 24 partijen, verdeeld over de twee ringen in de zaal. Elke partij duurt 3×1,5 minuut behalve voor de zeer jeugdigen, die boksen 3x 1 minuut. Het hadden nog veel meer partijen kunnen zijn, want de inschrijving was binnen een paar dagen vol, vertelde Sandro “trattore Italiano” Bruti me. Hij hoopt er de volgende keer wel bij te zijn.

De Haagse Directe is altijd druk, maar deze middag helemaal. Familie en vrienden, kennissen en kinderen, het is stampvol rond de ringen. Flesjes water met daarop het Haagse Directe-logo gaan rond. Er zijn enkele bevriende boksscholen aanwezig, zoals Nicolaas uit Rijswijk en De Kruyf uit Alphen aan den Rijn.

Het tempo in de wedstrijden ligt behoorlijk hoog. Niemand deelt vanmiddag de Olympische gedachte over dat het meedoen belangrijker zou zijn dan winnen. Als je de ring in stapt, wil je niet verliezen. Wel winnen. Wat mentaliteit betreft, is er geen verschil tussen recreant en wedstrijdbokser.

Extra leuk is voor een clubdag is dat de cracks van de vereniging er bijna allemaal zijn, en enkelen ook de ring in gaan. Dat begint mooi met B-klasser Erdinc Cetin die tegen Patryck Kawrow, A-klasser uit Polen, de ring in gaat. Hier is de derde ronde:

Rode hoek Erdinc Cetin, blauwe hoek Patryck Kawrow.

Het is opvallend hoe natuurlijk boksen is zonder kap en shirt. Als Patryck in de ring ziet dat het zonder kan, doet hij dat meteen. Dat gebeurt later ook bij de partij van Johan Visscher, ook A-klasse, die tegen Wojtek Sawickzyk staat. De Polen werken hier, maar kunnen door taalproblemen alles niet zo goed uitleggen. Maar de taal van het boksen die Johan spreekt, verstaat Wojtek heel goed. Kijk maar in de eerste ronde:

Rode hoek Johan Visscher, blauwe hoek Wojtek Sawickzyk.

In de tweede ronde vertelt Johan het feuilleton verder, tot de scheidsrechter de wedstrijd stopt en Johan tot winnaar verklaart. Zien waarom? Klik hier.

Ook gefilmd: de eerste ronde tussen (blauwe hoek) Norman Zaalblok en Evert-Jan Mulder, die onbeslist eindigde. De laatste ronde tussen Vahap Ozdemir – Andrzej Krukowski; Vahap won. Interessant was ook de partij tussen Mark van den Boogaard en Zico. Het was de derde wedstrijd voor Mark. Zijn eerste won hij glorieus, zijn tweede verloor hij dramatisch, dus wat moest het in vredesnaam worden in wedstrijd nummer drie? Voor de wedstrijd, klik hier.

Een goed idee, zo’n ‘no knock out’-middag. Je weet wel wat boksen is, maar meedoen met een clubpartijtje maakt alles toch anders. Wordt vervolgd, zegt Chris van Veen, maar niet elke maand.