Wedstrijden/Studentkampioenschappen 2010 (1)

Kwartfinales Nederlandse Student Kampioenschappen (NSK), Wellnes Profi Center in Purmerend. Zaterdag 29 mei 2010.

Terwijl ik door Purmerend wandelde, probeerde ik vijf beroemde student-boksers aan mezelf op te noemen. Spelletje. Waarom ik niemand wist, kon Jo Kantelberg mij uitleggen. Hij is met ‘fast’ Eddy Smulders trainer aan de Technische Universiteit van Eindhoven. “Het is komen en gaan. Elk jaar komen er studenten bij en we weten dan niet of ze er het jaar erop ook nog zijn. Studenten, hè. We zijn altijd aan het opbouwen.” Vandaag zijn ze er met twee van de acht wedstrijdboksers. “We zijn eerst recreatief begonnen, en toen kwamen er meer wedstrijdboksers bij. Eddy trekt ook mensen aan.”

Dat lijkt mij ook, denk ik. Hennie Thoonen gaf mij een cd met wedstrijdhoogtepunten van Eddy. Kijk eens, dat bedoelen ze dus met ‘fast’.

Het studentboksen is vanzelf anders. Ben je afgestudeerd, dan houdt je bestaan als studentbokser op. Dan kun je natuurlijk als gewone bokser bij een vereniging blijven. Dat kan zich gemakkelijk vermengen, zoals bij Willy van Haaren in zijn NABA Boxing Nijmegen. Naar ik hoor heeft hij 200 boksers, wel en geen student door elkaar. Maar toch, ’t is iets anders, dat studentboksen. Er is minder traditie. Deze kampioenschappen houden ze pas voor de vijfde keer en uit de eerste jaren hebben ze niks bewaard. * Alleen de begroting van vorig jaar. Dat het studentboksen anders is, komt ook door mentaliteit, zegt Eddy Smulders: “Op een boksschool kun je zeggen: ‘geef een linkse hoek’ en dan doen ze dat de hele tijd. Studenten moet je het uitleggen, waarom dat moet en waarom zo.”

Toch overlapt het studentboksen een beetje met de gewone bokswereld. Zo is er Verbon uit Utrecht, Verhaegen uit Maastricht en ik signaleer scheidsrechter Rexford Kortram in een nieuwe hoedanigheid als trainer. Hij vertelt me dat hij bezig is met zijn eigen boksschool: KSK, Kracht Studio Kortram, gevestigd aan de Bulgaarsestraat 40 te Schiedam. In september gaan ze voor de buurt flyeren en demonstratiewedstrijden houden. In een later stadium komen de wedstrijden en dan dus ook het lidmaatschap van de Bond. De eerste bokser van Rexford is zwaargewicht Mark Zoeteweij, student technische werktuigbouwkunde aan de Erasmusuniversiteit Rotterdam.


Rode hoek Danny Polder, Rotterdam (Chris de Korte BCVA) tegen Mark Zoeteweij, Waddinxveen (Rexford Kortram) Nieuwelingen, 91 kg. Aan de ring: Rexford Kortram en Lloyd Oron.

Mark Zoeteweij na de wedstrijd

De tweede ronde staat hier, en de derde ronde staat hier. Uitslag: Mark wint. In de kleedkamer vertelt hij dat hij ooit kickbokser was. Toen kwam hij Rex tegen en: “Nu ben ik verliefd op de sport.” Dat blijft zo na zijn studie, weet hij, dus hij gaat niet verloren voor het boksen.

Ik ga naar het inslaan kijken van Pawking Man (ja, zo heet hij echt) en Eddy. Jo Kantelberg kijkt ook mee, evenals El Iich, waarvan Eddy zegt: “Ons grootste talent.” Helaas is hij alleen mee voor de gezelligheid.


Dit wordt de derde wedstrijd van Pawking, die Industrial Design studeert aan de Technische Universiteit Eindhoven. Eén gewonnen, één verloren en nu wat? In de kleedkamer is hij duidelijk zenuwachtig. Het helpt ook niet als zijn partij opeens van de zesde naar de tiende plaats verschuift. Maar de zenuwen verdwijnen tijdens het inslaan. Rekken, strekken, gewrichten soepel maken, grapjes en dan wordt het vanzelf steeds serieuzer. Opladen van energie.

Beneden is de zaal gevuld met andere studenten en met opvallend veel trotse ouders die grote fototoestellen hebben. Allemaal enthousiast. Hopelijk zijn die ouders even trots als hun zoon ooit zou besluiten  profbokser te willen worden. Tijdens je studie even flirten met de bokssport is een ding, maar er echt voor leven is iets anders.

Eindelijk begint de wedstrijd voor Pawking. Eddy had gezegd: “Meteen in de eerste ronde een indruk neerzetten.” Dat deed hij dan ook:

Rode hoek Pawking Man, Eindhoven (Eddy Smulders) tegenstander op verzoek geanonimiseerd. Nieuwelingen, 69 kg.

Pawking Man na de wedstrijd

De tweede ronde vervolgde hij op dezelfde manier, klik en kijk. Resultaat: de overwinning en juichende trainers. Zo trainer, zo bokser, dacht ik achteraf. Eddy deed bij zijn tegenstanders ook zo snel mogelijk het licht uit.

Volgende week de finales in Nijmegen. Helaas op dezelfde dag van de wedstrijdavond bij Van ’t Hof. Had ik maar een helicopter.

Ook op YouTube: Rode hoek Martin Zitman, Nijmegen (Willy van Haaren) tegen Stephan Ariesen, Eindhoven (Eddy Smulders) Nieuwelingen, 81 kg. Hele wedstrijd, begin met de eerste ronde en klik hier.

* Update 7 juni: correctie. Ik verneem van iemand anders van de organisatie dat er wel archief is. Hulde!

Wedstrijden/ Bredase Ring

Open Zuid-Nederlandse Kampioenschappen, voorrondes januari 2010.

Ik keek naar boven en ik zag…

Op een regenachtige zaterdagavond kom ik aan bij de Bredase Ring. Het ziet er modern uit van buiten. Middengrote sporthal, ingang via een glazen deur waarachter ik een trap zie. Voor de ingang staat een jongeman een sigaar te roken. Vast geen bokser, denk ik.

Boven blijkt een barruimte te zijn. Netjes ingelijst hangen hier en daar oude boksposters en foto’s van toen. Achter de bar staat Toon, die ik herken uit de laatste Nieuwsbrief van de Bredase Ring. Beneden is de sporthal is in een zijruimte het wegen aan de gang. Ik ben vroeg, want de wedstrijden beginnen pas om zeven uur en ’t is net vijf uur geweest.

Ik ben bij een oude boksvereniging. In 1937 werd de Bredase Ring aangemeld bij de Kamer van Koophandel. André Rasenberg, de initiatiefnemer, had het jaar daarvoor deelgenomen aan de Olympische Spelen. Na veel verhuizingen zit de Bredase Ring nu hier, aan de Oranjeboomstraat 163.

Af en aan komen de trainers met hun boksers. De meesten kennen elkaar, maar niet iedereen. Ik zie een gezelschap dat duidelijk

Netjes ingelijst

Russisch georiëntieerd is. Russia op een trainingspak, op een ander Georgia en enkele mannen met brede gezichten die aan Klitscko doen denken. Veel aansluiting bij anderen vinden ze niet.

Bij de ring staat een trainer in het rood/wit te filmen.  Hij is Achim John van Post SV Aachen, voormalig profbokser en nu trainer. Een man met een behoorlijke staat van dienst, hoor ik, en hij is hier met de manager en een aantal boksers. Mijn nieuwe Freund vertelt hoe het boksen in Aachen leeft en dat ze alles vastleggen op de film en grote plannen hebben. Achim vertelt auf Deutsch (want Engels spreekt hij helaas niet) over een bokstalent dat zich in januari onverwacht aanmelde, slechts 17 jaar, en dat zich razendsnel ontwikkelt. Het management van Klitscko heeft al gebeld. Tevergeefs, zegt Achim, en ik zeg: “Selbstverständlich!”  Hij vertelt over een eerdere ervaring “betrogen zu sein” in Nederland en dat ze toen hup, sofort, terugreden naar Aken. Dat tot zijn verdriet zijn zoon  niet bokst. Maar ja, vielleicht.

De wedstrijden beginnen

Intussen is het kwart voor acht geworden. De ringarts heeft op zich laten wachten. Als die eindelijk arriveert, worden de keuringen niet afgeraffeld. De boksers voor de eerste tien partijen nu, de anderen in de pauze, wordt besloten. Wim Dieckman van de Bredase Ring is met iedereen tegelijk in gesprek, lijkt het.

Voor de eerste wedstrijd stappen twee wel zeer jeugdige boksers in de ring. Kinderen, zowat. Een van hen is Bislam Khaziyev, die aangemoedigd wordt door de Russen. Ze zijn van de Noel Youth Boxing Promotion. Interessant. Dat heb je met die open inschrijving. De hele Klitscko-familie kan komen.

Naast me staat trainer Harold Verhoekx van Sportschool Bruers uit Goirle. Bij Bruers zijn er 60 boksers, ook vrouwen en het lijkt wel, denkt Harold, alsof de vrouwen de techniek gemakkelijker aanleren. Hij gaat zijn trainerslicentie halen bij de Boksbond. We praten over de lange lengte en de best hoge kosten ervan. Waarom kan dat eigenlijk niet gemakkelijker?

De jongeman die buiten stond te roken, blijkt Frans Verhaegen te zijn van Verhaegen Sports Boxing uit Maastricht, die niks meer van

Frans Verhaegen in de ring

een jongen heeft als hij in de ring tegenover zijn bokser staat. Hij is een en al concentratie en doortastendheid, maar Jeremy Yff verliest toch.

Eindelijk begint de damespartij. Om me heen hoor ik goedkeurende geluiden. “Hoog tempo!” En: “technisch goed.”

In de rode hoek Charlotte Nieuwenhuizen (BV de Kruyf) versus Adonia Brant Fastre (BC Lichtervelde), eerste ronde van drie, junioren/N. Adonia wint de partij, Charlotte heeft de titel.

Halverwege de avond moet ik jammer genoeg naar huis, want het treinverkeer is niet te vertrouwen met het winterweer. Dan heb ik gelukkig wel mooie verhalen uit Maastricht gehoord over de opleving van het boksen daar en heeft Teus de Kruyf (in gezelschap van Rob Nieuwenhuizen) terecht gezegd dat hij komt om te winnen: zijn bokser Charlotte Nieuwenhuizen is in haar klasse kampioen geworden. Hoera!

Boven is het nu net als beneden stampvol en bloedwarm. Iedereen volgt op een groot scherm de wedstrijden. Het boksen leeft in Breda, dat is wel duidelijk. Het was een fantastische avond.

Foto bij de trap: nooit te oud om te boksen

Wedstrijdoverzicht


Bron uitslagen: District Zuid