Henry Placké

Heny Placké

De eerste beroepsbokser van ons land, schreef de krant Het Vaderland na zijn overlijden. Henry Placké was bij leven al een legende. Bokser, zeker, maar ook worstelaar, zwemmer en circusartiest. Hij was bijna twee meter lang en woog in een goed seizoen 120-125 kilo. Breed, goedgebouwd en vol initiatief en ambitie. De kranten wisten altijd wel wat over hem te melden en de meningen waren vaak verdeeld.

Rond 1896 verschijnt zijn naam voor het eerst in de Nederlandse kranten. Hij is de “worstelaar en bokser” Placké, woonachtig in Amsterdam, die de worstelaar Dirk van den Berg in de media uitdaagt. Dat typeert Placké: prikkelen, provoceren en  iets wagen. Dirk kon zich vervoegen bij Placké: Martelaarsgracht 4, te Amsterdam.

In datzelfde jaar heeft Placké een “oefenlokaal” in de Falckstraat. Daar geeft hij bokslessen en verkoopt hij kaarten voor een groot “scherm,- en boksfeest” dat hij met de Belgische schermliefhebber Leopold van Humbeek zal geven in de grote zaal van Maison Stroucken. Er is boksen in drie gewichtsklassen: licht,- middel,- en zwaargewicht. De zaal is bomvol op de avond van 1 maart en Het Nieuws Van Den Dag schrijft lovend: “Interessante partijen kreeg men te zien tussen Hisgen en Schrijver, en tusschen Kingma, bekend wiel,- en schaatsenrijder, en Placké.” Aanduidingen van gewichtsklassen ontbreekt.

De kaartverkoop typeert Placké eveneens: hij is ook zakenman. Zijn naam is zijn inkomen, en dus komt hij steeds mooier in zijn advertenties. Boksmeester, professor, internationaal bokskampioen, het is of hij bij zichzelf dacht ‘I am the greatest’. Wat ervan wáár is, valt moeilijk te achterhalen bij gebrek aan bronnen.

Placké organiseert ook bokswedstrijden, al in april 1902, dus ruim voordat de Nederlandse Boksbond werd opgericht. Hij wilde boksen, hij hield van pr dus organiseerde hij niet zomaar een wedstrijd, nee, het ging om het Nederlands kampioenschap. Die werden gehouden in gebouw Velox te Amsterdam en de boksmeester zelf kwam demonstraties geven. Daarnaast waren er demonstraties in zwaaien met knotsen en werken met lichte halters. Feitelijk trainingstechnieken. Op het programma stond ook een worstelwedstrijd. De uitslagen van het boksen: lichtgewicht O. Greeve,  zwaar-middengewicht P.M.C. Toepoel en zwaargewicht Tim.

In deze tijd komt dus mede dankzij Placké het boksen een beetje in de regels hier. Maar Placké gaat geheel een eigen weg. Tot ver in 1915 zal hij optreden als worstelaar in circussen en wedstrijden voor zichzelf organiseren, waarbij hij geldbedragen aan degene uitlooft die hem kan verslaan.

In 1904 beproeft hij zijn geluk in Amerika, hij daagt Bob Fitz Simmons uit voor een wedstrijd die de uitdaging aanneemt. De kranten schrijven honend over Placké en over het boksen in Nederland, wat de Nederlandse pers geschrokken citeert:

“Placké heeft geen notie van voetwerk en is de meest ongelikte recruut in de boksgelederen, die zich hier ooit vertoonde. Hij kan in Holland kampioen zijn, doch de Hollandsche stijl moet dan nog al den Arcadische eenvoud hebben behouden uit den tijd toen de menschen in holen woonden en hun voedsel met een knots bemachtigden.”

Meteen terug in Nederland is hij weer op zijn vaste spoor: worstelen en boksen. Hier wint hij wel, en ook elders in Europa. Circussen, meebesturen aan de Boksbond (1911 opgericht), verhuizingen naar onder andere Den Haag waar hij bokslessen geeft, Placké heeft een avontuurlijk leven dat in dienst stond van de sport. Bokser-worstelaar, zo is hij dan bekend in Nederland. Iedereen kent zijn naam in deze tijd.

Rotterdamsch Nieuwsblad, 1915

Bij zijn dood in 1944 blijkt hij toch in de vergetelheid te zijn geraakt. Zijn laatste levensfase bracht hij door in een pension in het plaatsje Montfoort. Enkele krantenberichten roemen hem in een terugblik als “gevreesd bokser”, die kampioen was van Engeland, Duitsland en Nieuw-Zeeland. Er is sprake van een plakboek dat hij bezat. Waar dat is? In 1944 is het volop oorlog, wie zal begrepen hebben hoe waardevol dat was…

Henry Placké is een van de vroege boksers in de Nederlandse geschiedenis, die met naam en gezicht bekend zijn. Er zullen er veel meer geweest zijn. Zoals Placké zelf op kermissen stond en in circussen optrad, deden dat ook veel anderen zoals de advertenties laten zien.  Maar wie en waarom, dat is moeilijk te achterhalen. Schatgraven naar het boksverleden, dat is het.  Lezen in oude kranten, hopen op plakboeken en op mensen die een oude schoenendoos op zolder hebben staan. Of op iemand die zegt: “Henry, dat was mijn opa.”

Boksposter

Noordelijke kampioenschappen 1977

Uitsnede van de poster

Van Martin Boersma uit Leeuwarden, webmaster van de Lolle van Houten Memorial website, kreeg ik deze poster. Ik heb er een stukje uitgesneden- ja, alleen digitaal.

Op boksposters raak je niet snel uitgekeken. Je weet meteen wie er bij welk vereniging zat (wat verrasssend kan zijn) en  hoe het krachtenveld was. En als de fotograaf goed is, en dat is in dit geval zo, zie je ook wie er in conditie is.

Tot dusver  is dit de enige boksposter die ik zag met Lolle van Houten erop.  Linksboven, in de hoek. Er moeten er meer zijn, zeker voor de Noordelijke kampioenschappen waar hij in totaal  meer dan tien titels  heeft behaald.

Anno 1977 staat er hij goed voor. Twee nationale titels op zak,  veel regionale titels, hij heeft ervaring, conditie en karakter. Maar het loopt anders. In de ring ontmoet hij Derk Frigge van Carpentier (Assen).  Het gaat er hard aan toe, beide boksers lopen waarschuwingen op.  Lolle verliest met 3-0.  Hij kan dat jaar dus  niet naar de nationale kampioenschappen. De krant schreef: “Het was alles weinig verheffend.”

Het moet een grote teleurstelling zijn geweest.  In februari 1977 is Lolle van Houten 32 jaar en hij weet dat hij van de Bond nog drie jaar mag boksen. En wat dan?  Hij staat aan de vooravond van een verandering in zijn leven, een die groter zal zijn dan hij op dat moment kan bedenken.

Carpentier was een sterke vereniging, die lang dominant aanwezig was in de Noordelijke bokswereld.  In 1990 stopte de club. Waar zouden de archieven zijn, zijn er nog mensen die er meer van weten?

Wordt vervolgd.