Wedstrijden/ NK finales C en N

Nederlandse kampioenschappen. Finales C-klasse en N(ieuwelingen). Zondag 26 september 2010. Sportcentrum De Voltreffer, Nieuwegein.

Jonathan Bos (Boxing Stad Groningen)

Jonathan Bos, dus. Hij is net zo groot als hij hier oogt en daarbij is hij pas 17 jaar, dus er komen in nog wel wat centimeters bij in de hoogte. Trainen doet de rest voor de breedte. Hij staat hier met de beker en met vaste plannen. Toen ik naar zijn ambitie vroeg, zei hij zonder te aarzelen: “Profbokser.” Daarna vertelde hij nog wat hij nu deed, maar dat ontging me een beetje, iets met horeca en kok was het, geloof ik. Hij ging douchen en ik dacht na over zijn wedstrijd die ik net gezien had. Kijk hier voor de eerste ronde:

Nederlandse kampioenschappen, 26 september 2010. Rode hoek Jonathan Bos (Boxing Stad Groningen) tegen blauwe hoek Nikola Andrijasevic (Boxing A80). Jeugd, finale C klasse 91 kg.

Hij had de negende partij van een volle middag die tot ver in de avond doorliep. Veel publiek ook, allerlei generaties. Jonge kinderen die overal doorheen renden. Mooi, al die verschillen. Het bruiste van het leven.

Alleen dacht ik ook aan een aantal oud-boksers die ik ken. Ze zijn op leeftijd en een beetje stram. Moeilijk hoor, als je bokser bent geweest, om dat mee te maken. Deze boksknarren  hebben geen eigen vervoer en kunnen niet zo goed met de trein. Dus die zitten tijdens een NK thuis, tenzij iemand aan ze denkt. Dat zijn de mannen van de oude garde, die veel voor de sport hebben gedaan. Ik had ze graag op de eerste rij zien zitten. Halen en brengen, vaste prik zou het moeten zijn, als een eerbetoon en gewoon ook uit hartelijkheid. Omdat ze erbij horen, nog altijd.

De verrassing van de dag was voor mij een nieuwe Friese boksschool in actie te zien. De Waldhoek is pas op 2 september officieel in het leven geroepen door Bernard Jansen. Bloedgroep BAV Frisia, Roelf Reitsma kwam nog in zijn ‘oude’ kleren de ring in. De Waldhoek was een van Frisia’s afdelingen, net als Boksclub Tytsjerk waar Michel Weening les geeft. Daarbij geeft Frisiaan Ids de Boer ook les in Aldtsjerk bij fitness centrum ‘Get in shape’. Allemaal recreatie, de wedstrijdboksers schuiven door naar de moederclub. Goed systeem. En nu is Bernard voor zichzelf begonnen, met een officiële licentie. Het gaat in harmonie met Frisia, er is geen geruzie. Bernard heeft al aardig wat wedstrijdboksers, zoals Roel Reitsma dus. Kijk maar:


Nederlandse kampioenschappen, 26 september 2010. Rode hoek Roelf Reitsma (De Waldhoek) tegen blauwe hoek Jimmy van de IJssel (Crooswijk). Elite finale C-klasse, 69 kg.

Wat een expansie daar in Friesland. Het werkt mooi tegen de stroom in. Zo zie je vanzelf dat niet iedereen wil kickboksen, al valt daar geld te verdienen. Er waren op deze kampioenschappen veel nieuwe gezichten. Aanwas. Uit deze gelederen komen straks de A-klassers voort.

Ik heb veel gefilmd deze zondag, en nog de helft gemist, helaas. Toen ik in de kleedkamer was om naar Jonathans toekomstplannen te informeren, stond Joshua Talens net in de ring. Wel was ik blij Jackson Andree (SCM Maastricht) te zien winnen:

Nederlandse kampioenschappen, 26 september 2010. Rode hoek Jackson Andree (SCM Maastricht) tegen blauwe hoek Davey van Hattem (de Voltreffer). Elite finale, C-klasse, 60 kg. Jackson wint.

Jacksons trainer Dis Paulussen kreeg evenals een kleine twintig anderen vorige week zijn trainersdiploma uitgereikt. Als enige kreeg Dis de Ben Gerritsen Award uitgereikt voor de trainer/coach die het veelbelovendste was. Gefeliciteerd!

Ook gefilmd: Isaias Ferreira (Frisia) – Fiorello Klein (Mike Gym/Kensmill), alle rondes, begin bij de eerste en klik hier. En: Hilgur Demmer (Olympia Leeuwarden) – Stephan Buits (Van ’t Hof), voor de eerste ronde klik hier.

Bij Piek.tv staan de foto’s van zaterdag online. Let vooral op de mooie hoekfoto’s. Daar gebeurt wat op.

Wedstrijden/NK finales 2010

Finale Nederlands kampioenschappen 2010, Rotterdam World Trade Center, A en B Klasse. Zatedag 22 mei 2010.

Het was zonder meer een prachtige locatie. Chic. Buiten en binnen. In de zaal stonden grote VIP-tafels die toch te klein waren voor de aangevoerde luxe liflafjes. De kleedkamers waren ruim, dat kom je ook weleens anders tegen. Daarom kon ik niet geloven wat ik hoorde: dat er geen douches voor de boksers waren.

Geen douches?

Alles draait om de boksers op zo’n avond. Zonder boksers is er niks. In de entreezaal stond een mobiele rooktent. Dan kunnen er ook mobiele douches gehuurd worden. Misschien wil een kampeerwinkel dat wel sponsoren, en als ze daar van de sport houden, doen ze er vanzelf een schaal appels en wat flessen bronwater bij. Want ik zag niets klaarstaan in de kleedkamers, nog niet het kleinste liflafje.

Dat stemde me al treurig voordat de avond was begonnen. Het gevoel van mineur zou bepaald niet afnemen. Ik wilde zo graag dat Vahap Ozdemir en Johan Visscher (beiden Haagse Directe) zouden winnen, dat ik er vanzelf op ging rekenen. Dat is dom. Dom. Maar dat begrijp je pas na de wedstrijden.

Vahap was veelbelovend in de halve finale. Mooi om te zien, die lange lijnen, snelheid. En sterk, nou. Dus ik dacht, dat komt goed. Die gedachte had zijn tegenstander Leonard Jansen (Muscular) ook. In de eerste ronde werd de toon al gezet:

Rode hoek Leonard Jansen (Muscular) tegen Vahap Ozdemir (Haagse Directe). Finales NK, Rotterdam, 22 mei 2010. Elite B tot 75 kg.

Het werd er niet beter op. Vallen, slaan waar het niet mag, chaos in de ring. Van beide kanten. Ik wist dat er iets mis ging toen ik Haagse Directe trainer Chris van Veen hardop tegen de scheidsrechter hoorde protesteren.  Dat gebeurde niet in de tweede ronde (die staat hier),  maar in de derde. Vahap staat dan op punten voor.

De scheidsrechter geeft Vahap een openbare waarschuwing en dat kost hem de voorsprong. En de titel, want inhalen ging niet meer. Na de laatste ronde gaat Vahap woedend de ring uit, wat niet zo sportief is als je hoopt, maar wel zo begrijpelijk als je kunt bedenken. Want was Vahap dan in zijn eentje fout? Nee. Er waren er twee. Maar Vahap betaalt de prijs daarvoor.

In de kleedkamers is het natuurlijk hommeles. Bijna iedereen is boos, een enkeling toont zich gelaten. Trainer Herman Rozemulder drukt het treffend uit op z’n Haags: “Het is uien”. Er is niets meer aan te doen. Iedereen moet tot zichzelf komen, ook om Johan die straks de finalepartij heeft.

Johan staat tegen Dennis Slotegraaf. Dat ging eerder dit jaar heel fijn, tijdens de districtskampioenschappen Oost. Johan won, klik en kijk.

Na die wedstrijd verwachtte ik een herhaling van zetten. Ik ging eens kijken naar het inslaan van Dennis Slotegraaf:

Daarna ging ik naar de aangrenzende kleedkamer waar mysterieus blauw licht brandde, om naar het inslaan van Johan te kijken:

Dat inslaan blijft me fascineren. Om te zien hoe een bokser op scherpte komt. Fysiek vaak groter, geladen met de wil om te winnen. Als een bokser klaar is om de ring in te gaan, is iedereen die erbij was, ook anders geworden. Zo sterk is dat proces.

De eerste ronde:

Rode hoek Dennis Slotegraaf (BS Groningen) versus Johan Visscher (Haagse Directe). Finales NK, Rotterdam, 22 mei 2010. Elite A, 91 kg.

Dennis had net als ik aan dat ‘herhaling van zetten’ gedacht en zich grondig voorbereid. Hij deed precies waar Johan een hekel aan heeft en hij deed niets waar Johan iets mee kan. Initiatief nemen haalde voor Johan te weinig uit. Dus in de tweede ronde en in de derde ronde…. In de kleedkamer heb ik Johan bijzonder lelijk horen vloeken.

En daarna ging ik naar huis, meerijden met fotograaf Piek in de auto. Wij aten een appel (zelf meegebracht) en spraken over het boksen. Straks de studentenkampioenschappen. Hopelijk hebben ze daar wel douches.