Clubpartijtjes Haagse Directe (2)

Haagse Directe, zaterdagmidag 18 december 2010. Clubpartijtjes.

Twee ringen naast elkaar

“We kunnen er alletwee wat mee winnen”, had René Prins gezegd op de wedstrijddag bij Houwaart. Hij sprak over het clubpartijtje dat hij zou boksen met Erdinc Cetin, een week later. Wat hij bedoelde, bleek precies dat te zijn wat het spannend maakte: de verschillen. Erdinc, de rising star, achttien jaar, snel en sterk. Maar zonder de rijke ervaring die de veertigjarige René in de ring brengt; na een mooie carrière in het amateurboksen werd hij profbokser: “Geen dag spijt van gehad.”

Kort voor het clubpartijtje begon, vroeg ik aan Erdinc hoe hij ervoor stond. “Ik heb niets te verliezen en alles te winnen,” zei hij. Daarna ging hij verder met inslaan, want elke wedstrijd telt en verliezen wil hij niet, nooit. Erdinc hoopt profbokser te worden.

Zijn trainer Reinier van Delden had een duidelijke mening: “Voor mij had het niet gehoeven. Een demonstratiepartij. Dat is het verhaal”. En ik zei: “Ja, zo heet het dan. Tot ze in de ring staan.” Reinier en ik keken elkaar eens aan.

Zes jaar heeft René Prins geen wedstrijden gebokst. Sinds hij bij Haagse Directe traint en les geeft, voelt hij weer de aantrekkingskracht van de ring. Dat onderschat hij niet want als voormalig Benelux-kampioen weet hij wat het betekent. Niks buffelen met de Kerst, trainen en sparren en hardlopen Begin februari heeft hij een profpartij over tien ronden, dat is in Purmerend. Nog één jaar wil hij boksen. Zijn toekomst blijft in het boksen, als trainer bij Haagse Directe, vooral voor de wedstrijdboksers; hij zit in de opleiding bij de Nederlandse Boksbond.

De matching op het raam geplakt

Zijn wedstrijd leek op papier gewoon een van de clubpartijtjes van die dag te zijn. Doorlopend partijen in de twee ringen, ervoor bankjes voor vrienden en familie die het ook wel eens wilden zien. Sfeer: laagdrempelig en gezellig. Geroezemoes. Door elkaar geloop. Voor iedere bokser dezelfde medaille.

Jeugd versus ervaring

Maar toen Erdinc en René in de ring kwamen, werd het opeens muisstil. De partij in de andere ring stopte. We voelden allemaal spanning, om wat er ging gebeuren en hoe dan kon aflopen, wat winst zou betekenen voor de een en verlies voor de ander. Crack versus toekomst. Jeugd versus ervaring. Weeg een oudere bokser af tegen een jongere bokser. Dat deden we voor onszelf. Alle ogen waren op die twee gericht.

Ze trokken het shirt uit. Geen kap. Het maakte de wedstrijd meteen serieuzer. De aandacht verdiepte zich. Zo begon de eerste ronde.

Rode hoek Erdinc Cetin tegen blauwe hoek René Prins. Scheidsrechter Richard Biegel. Bij Erdinc in de hoek Reinier van Delden, bij René staat Chris van Veen. Eerste ronde van drie, wedstrijd online op YouTube.

Na de eerste ronde steekt Erdinc zijn armen in de lucht. Reinier praat op hem in. In de hoek van René wordt ook het een en ander gezegd. De tweede ronde is even kalmer, ook doordat Chris van Veen aanmaant tot rustiger aan. Het zijn clubpartijtjes, weten we dat nog? Ja, tuurlijk. De derde ronde is spannend. En het Salomonsoordeel is: onbeslist. De zaal joelt en juicht.

“Hij had het voordeel”, stelt René vast na de wedstrijd. “Vooral in de eerste ronde. Over mezelf ben ik niet ontevreden.”
“Een hele goede tegenstander,” vindt Erdinc. Hij straalt, want eigenlijk heeft hij gewonnen. Vindt René ook. Hij gaat in de aanloop naar zijn wedstrijd ook met Erdinc sparren.

De verdere middag komt deze ene wedstrijd hier en daar ter sprake. Of je het gezien hebt. Wat ervan te vinden. Het trok mensen als een magneet naar de ring, dat zag ik. Wat ik er zelf van vond, weet ik nog niet. Spannend was het zeker om jeugd tegen ervaring af te kunnen wegen. De profbokser die vechten kan versus de amateurbokser die een technische elegantie bezit. Misschien zijn dat wel de mooiste partijen, die waar je over na blijft denken. Waarin veel tegenstellingen zitten en beide boksers juist daardoor aan elkaar gewaagd zijn.

Ruwesley Bonafasia met Chris van Veen

Mooie combinaties

Al met al waren er ongeveer twintig wedstrijden te zien. De jongste bokser was Ruwesey Bonafasia, dertien jaar, maar ik zag ook boksers in de ring van fifty something. Iedereen bokste op een eigen niveau met een eigen kwaliteit, maar deze middag was iedereen hetzelfde waard, dat is het democratische van een boksschool die clubpartijtjes heeft. Ik zag Ruwesey Bonafasia tegen Aniel Kisoen, met soms mooie combinaties. Eerste ronde staat hier, dan verder doorklikken. Huis-ontwerper van de Haagse Directe Hans Pols, bubbelend van energie, tegen Lucien, die mooi stand hield en won. Begin hier met kijken. De laatste wedstrijd die ik filmde ging tussen Evert Jan Mulder en Mustafa Wahou: die staat hier online.

Het leek of het elke zaterdag zo ging, maar in de geschiedenis van de Haagse Directe was dit pas de tweede middag met clubpartijtjes. Hopelijk straks in het voorjaar weer. Met al die sneeuw op straat verlang ik zo naar de lente.

Wedstrijden/Erdinc Cetin

Districtskampioenschappen Oost, finales in ‘De Voltreffer” te Nieuwegein. Zaterdag 13 maart 2010.

Erdinc Cetin

Het was een goede avond voor boksvereniging Haagse Directe, zonder meer. Drie boksers in de wedstrijden en met drie districstitels naar Huis. Syreetha Yue Ting Chiung, Erdinc Cetin en Johan Visscher, elk in een eigen klasse. Het was een lange avond, en bepaald geen klein gezelschap dat mee kwam: Reinier van Delden, Louis van Swinderen, Steven Jhagroe en ik zag ook oud-bokser Richard Biegel in de zaal zitten. Erdinc ken ik een beetje, omdat ik hem voor mijn boek over de Haagse Directe interviewde.

De laatste wedstrijd van Erdinc was afgelopen november, bij het FFMAN- boksgala in den Haag. Verloren. Door gebrek aan conditie,  oordeelde het publiek, maar later vertelde Erdinc me dat er ook iets anders was: in de eerste ronde brak hij zijn hand. Aan opgeven dacht hij niet. Na een periode van gips en fysiotherapie kon hij weer gaan trainen.

Erdinc is sinds november veranderd. De vastberadenheid om een betere bokser te worden, is dieper in hem gaan zitten en dat straalt hij uit. Sinds november is hij breder geworden, sterker. Maar hij is keurig op gewicht gebleven voor zijn 69-kilo klasse: de weegschaal gaf 68,44 gram aan toen hij erop stapte. Netjes. Tijdens de warming up met Reinier leunde ik tegen de muur en keek naar die twee.

Ik zag hoe Reinier onvermoeibaar stoten liet zetten, combinaties, eindeloos veel herhalingen. Touwtjespringen. Even kijken naar wat er in de ring gebeurde, dan weer verder. De concentratie groeide. Erdinc zei niet veel meer. Dronk een beetje water. Hij had de zevende partij van de avond. Bij winst ging hij door naar de B-klasse. En dan verder, hoopt hij, als het hem gegeven is. Aan zijn inzet zal het niet liggen, weet zijn vaste trainer Reinier: “Hij is elke dag in de boksschool te vinden.”

Eerste ronde:

Blauwe hoek Erdinc Cetan (Haagse Directe) tegen Timo Zolingen (de Amateur); jeugd finale tot 68 kg, klasse C. Drie rondes van 2 minuten. Uitslag 20-7 voor Erdinc.

Tweede  ronde:

Derde  ronde:

In de kleedkamer zegt hij: “Ik kwam conditie tekort in de derde ronde.” Maar hij is blij met de beker, gaat douchen en gaat daarna naar de andere wedstrijden kijken. Soms roept hij iets naar een bokser maar dat gebeurt niet vaak, en een enkele keer kijkt hij erna rond of hij het zelf een beetje raar vond. Erdinc is beheerst in zijn gedrag, bij het voorzichtige af. Hij luistert aandachtig, hij weegt het een tegen het andere af en ik vermoed dat hij alles onthoudt. Altijd beleefd, altijd vriendelijk, o zeker, maar ook voelbaar op weg naar iets. Iets zegt mij dat de B-klasse vermoedelijk een tijdelijk verblijf voor Erdinc Cetin is.

Ook op Youtube van deze avond: de derde ronde van Jaap Postma (Olympia Leeuwarden) tegen  Ferrero la Cruz (BVAZ) klik hier. En: de wedstrijd van Johan Visscher (Haagse Directe) tegen Dennis Slotgraaf (BSG), klik hier voor de eerste ronde.