Worstelen bij Simson KDO

KDO Simson, trainingsavond worstelen. Den Haag, donderdag 17 februari 2011

“Vroeger had je boksen, worstelen en voetbal. Volkssporten.” Dat zegt oud-worstelaar Harry Steinmetz tegen me. Hij geeft trainingen bij de Haagse krachtsportvereniging Simson-K.D.O , dat betekent Kracht Door Oefening. Ik ben daar op zoek naar het verre verleden. Want waar boksen was, had je vaak ook worstelen. Dus andersom geredeneerd, als ik worstelaars zoek, heb ik een goede kans om boksers te vinden. Zo kom ik  hopelijk via een zijdeur in de boksgeschiedenis.

Bokser Henry Placké worstelde, en hij trad als zodanig in het circus op. En nog is er een verwantschap. Boksschool Verbon in Utrecht deelt het pand met een worstelvereniging en bij Kops in Amsterdam kun je zowel worstelen als boksen. Dus ik dacht, eens zien hoe het bij Simson is.

De geschiedenis van KDO Simson gaat terug tot 1904.  Daar zijn ze trots op. Een deel van het archief is ingescand en hangt in de gang. Foto’s, krantenknipsels, Olympische ere-vermeldingen. Ik wist niet dat er zo veel en zo goed in Nederland geworsteld werd. Ook de worstelwereld kijkt naar de Olympische Spelen van 2012. Van Jessica Blaszka verwachten ze veel.

Bokser-worstelaar Henry Placké (Nieuws van den dag, 1902)

Maar tegenwoordig is het moeilijker dan vroeger om bij een competitie alle gewichtsklassen te vullen. Worstelen is minder populair. Het heeft niet die glamour van K1.

Geschiedenis van Simson: meer dan 100 jaar

Intussen heeft Harry me namen en telefoonnummers gegeven van mensen die meer van het verleden weten. Er traint nog een oude worstelaar van tachtigplus, die kan ook vertellen. Dus de weg naar het verleden is voor me gebaand, gastvrij en vriendelijk. Dan kijk ik naar de training van die avond. Harry geeft commentaar en uitleg. “Touché.” Twee schouders op de mat, dan heb je verloren. Hij vertelt over het beroerde aanzien dat het worstelen tegenwoordig heeft en dat terwijl, hij wil het eigenlijk niet zeggen tegen mij, terwijl worstelen moeilijker is dan boksen. Veel technischer. Want kom je als nieuwe op een bokstraining, dan kun je meteen een beetje meedoen, maar bij het worstelen ligt dat moeilijker.

Je moet sterk zijn.
Lenig.
Tegen druk kunnen, ook mentaal.
Slim.
Een beregoede conditie hebben.
Technisch goed zijn. Alleen het correct staan is al moeilijk.

Op de worsteltraining is het gezellig. Warming up door wat zaalvoetbal, daarna volgen lenigheidsoefeningen. Een zwaargewicht slaat een radslag, elegant ook nog. Ik zie iemand een achterwaartse salto uitvoeren. Binnenbeenspieren worden gerekt, op een manier die me aan harde ballettraining doet denken.  En dan begint de feitelijke training. “Technieken oefenen,” zegt Harry, en hij wijst een enkeling een tegenstander toe.

Worsteltraining bij Simson KDO (Den Haag), donderdag 17 februari 2011.  Wit shirt Alex Koval (wit shirt) tegen Nishal Noemrawsingh. Trainer Youself Nasiri.

Naar Alex Koval (74 kg) kijk ik met meer aandacht. Harry noemde zijn naam toen ik naar het grootste talent van Simson vroeg. Hij komt uit de Oekraïne, wat vanzelf een mooie afkomst is voor een vechtsporter. Geen gemakkelijk leven, maar wel: een talent. En Alex bezit trouw om te komen trainen, ook al is hij nog zo moe. Dat geldt ook voor de harde kern van de andere jongens (meisjes zie ik niet). Vaak afkomstig uit Oost-Europa, geen luxepaardjes, bereid om voor het worstelen te leven.

Dat sobere zie je in Simson KDO terug. Geen dure koffieapparaten of lederen zithoeken, het is er gewoon en goed. Beneden is ook gewichtheffen, boven is fitness en bodybuilding. Alles voor en met de  krachtsport. Maar ook geven ze er bokstrainingen, en dat feit brengt me  weer op mijn pad. Harry: “Richel Hersisia heeft bij ons nog een tijdje gebokst.” En daar zijn we alletwee heel tevreden over.

FFMAN Haagse Directe 2010

FFMAN: Food Fight Music All Night. Haagse Directe, zaterdag 20 november 2010, in Den Haag.

De flyer ziet er even mooi uit als vorig jaar: klik erop om de grote versie te zien.  En het belooft weer een geweldige avond te worden. Vorig jaar was ik erbij: overweldigend veel indrukken en veel goede wedstrijden.  Richel Hersisia stond toen in de ring, na zijn klinkende overwinning op het Ben Bril Memorial eerder dat jaar. Kijk eens bij Piek.tv voor de foto’s, zo gezellig en goed georganiseerd als het eruit ziet, was het ook. Dit jaar weer. Er groeit een mooie traditie in het Haagje.

En ik mocht posters ophangen van mijn boek over het tienjarig bestaan van Haagse Directe, dat een maand of wat later verscheen. Dat is nog altijd te koop, overigens.

Dankzij het ondoorgrondelijke toeval zit ik dit jaar helaas aan de andere kant van het land: in Friesland. Op diezelfde avond vindt in Leeuwarden het Lolle van Houten Memorial plaats, en dan is ook de presentatie van mijn boek over die bijzondere bokser. En omdat ik nog geen helicopter heb, moet ik kiezen…

Wat ik wel deed, was voor de krant Den Haag Centraal een paginagroot artikel schrijven. De krant verschijnt in Den Haag en heeft een sterk accent op kunst en cultuur. De meeste lezers en lezeressen hebben nog nooit een voet in een boksschool gezet.

Den Haag Centraal,  donderdag 18 november 2010

Met foto's van Piek.tv

Voor de derde keer op een rij beleeft de Hofstad het grote gala van boksvereniging Haagse Directe. Een oude loods in de Binckhorst verandert in het decor voor een evenement zoals de meesten dat alleen van Amerikaanse films kennen. Een echte wedstrijdring, de geur van dampend zweet, ringspeaker Jeffrey Huff in glamourpak met bijbehorende zwarte lakschoenen, en paraderende sexy rondemissen. Zaterdag 20 november vult het gebouw van De Besturing zich met honderden bezoekers. “Maar er gebeurt veel meer behalve boksen”, zegt bokstrainer Chris van Veen. Hij organiseert met een kleine groep vrijwilligers uit de boksschool het Food Fight Music All Night, zoals het boksgala heet, kortweg FFMAN. Drie jaar al, een jonge traditie.

Haags boksen met Amerikaanse allure

Boksschool Haagse Directe vormt met Houwaart de enige twee boksscholen die de stad rijk is. Terwijl bij Houwaart ook kickbokslessen worden gegeven, draait het bij Haagse Directe alleen om boksen. Dat is vanaf het begin zo geweest; een kort experiment met deze sport werd na overleg met de vechtsporter Gerard Gordeau (Kamakura) beëindigd. “Kickboksen is een andere wereld,” zegt Chris van Veen, “FFMAN is dan ook geen vechtsportgala zoals je in Amsterdam hebt. Eerder een feest, met muziek en uitgebreid eten”. Terwijl grote organisaties gemakkelijk een cateringbureau bellen, komt vrijwel alles hier uit eigen kring. In Haagse bokskringen zijn de Italiaanse gerechten beroemd van Sandro Bruti, de ‘trattore Italiano’ bokser. Dit jaar komen er Iraanse toverballen bij van een andere kok-bokser: “Gegeten bij Leo Liftah. Hij maakt met Mohammed Jassim voor het FFMAN 250 stuks, tegen kostprijs van de ingrediënten. We zijn er eigenlijk allemaal bij betrokken”. OntwerperHans Pols coördineert de rondemissen en de muziek, Bo Wiesman is die avond hoofd van de bar, Camiel van Vught fungeert al centrale veiligheidsman, Hans Nordmann het hoofd facilitair en daarbij komen dan nog de vrijwilligers. Allemaal boksers. Dan zijn er ook dj’s die tot in de kleine uurtjes draaien, maar de kern van de avond is en blijft het boksen.
Zaterdag staan er maar liefst 17 wedstrijden op de rol, dus 34 boksers gaan dan de ring in. Dat is heel wat, en de matching is dan ook tot op het laatste moment spannend geweest. “We kijken eerst naar onze eigen boksers. Wie kan, wie wil, en wat de jonge beginnende wedstrijdboksers betreft, kijken we ook of ze er klaar voor zijn. Daarna gaan we bij boksverenigingen in de regio en daarbuiten een tegenstander zoeken. Dat moet in evenwicht zijn. De gewichtsklasse telt, en ook het aantal wedstrijden dat iemand gebokst heeft. Heeft een mogelijk geschikte tegenstander veel gewonnen op knock-out, dan aarzelt Chris van Veen: “Ik ga niet matchen om maar een partij te kunnen hebben. De gezondheid van onze bokser staat voorop”. Het resultaat is ernaar: de balans is in evenwicht. Opvallend zijn de eerste twee boksers: Diyar Imak en Souhail Isssaouni komen voor de eerste keer in de wedstrijdring. “Dat wordt spannend. Het zijn jongens van 16 jaar dus je weet nooit wat er kan gebeuren. Ze willen graag en op de trainingsavonden zijn ze goed”. Maar als je voor eigen publiek staat, in een felverlichte ring waaraan persfotografen hangen, en wanneer je dan de blik in de ogen van je tegenstander ziet die zegt ‘ik ga jou verslaan’, dan is dat opeens heel anders dan sparren in je eigen boksschool. De ring maakt de bokser, dat is zeker. En de ervaring. Vorig jaar kwam jeugdsportcoördinator Mark van den Boogaard voor het eerst in de ring. Hij was zo gespannen als een dun trommelvel, maar hij wist overtuigend te winnen. Dit jaar heeft hij de eervolle slotpartij. Hij staat tegen de sterke Remco Valkenburg van de Rotterdamse boksschool ‘I Believe’. Dat is ook typisch FFMAN: een podium geven aan veelbelovende Haagse boksers, zodat ze zich kunnen ontwikkelen tot wedstrijdbokser.

Grote namen
TV West volgt de Haagse boksclub op de voet. Dit jaar is Erik Kooyman weer aanwezig met zijn camera. Eerder maakte hij met Marco Markovsky en Thijn Teeuwissen de documentatie Oud Zweet, waarin Haagse Directe boksers nog eenmaal terugkeerden naar de oude boksschool van John Kristalijn. Oud Zweet werd begin dit jaar bekroond met een NL-Award. Kooyman volgt nu naast twee andere sporters het Haagse bokstalent Erdinc Cetin, die ook op het FFMAN in de ring komt. Erdinc, die door crack Reinier van Delden getraind wordt, maakt kans om in 2012 naar de Olympische Spelen in Londen te gaan. Andere grote namen uit de stad worden ook verwacht, zij het als toeschouwer. Naar de aanwezigheid van profbokser Richel Hersisia kijkt de club uit. Hersisia is momenteel herstellend van een oogoperatie, maar hoopt aanwezig te kunnen zijn. Johan Visscher zal er zijn, als A-klasser boksend op het hoogste niveau. Voormalig Nederlands kampioen zwaargewicht Fred Westgeest heeft ook een uitnodiging ontvangen. Zo zijn er meer, want Den Haag is evenals Rotterdam en Amsterdam een boksstad met een rijke historie.
Oudere Hagenaars en Hagenezen kunnen de bokspaleizen uit het verleden moeiteloos beschrijven. Je had indertijd de Oude Dierentuin, waar in de jaren ’50 de legendarische Bep van Klaveren nog gebokst heeft. Amicitia, de Houtzagerij, namen die op de boksposters vaak voorkomen. Stuk voor stuk mooie gebouwen, die helaas gesloopt zijn. Dat lot blijft De Besturing hopelijk bespaard, want de sfeer past naadloos in de traditie van het Haagse boksen.
Die traditie kent ook vergeten zonen. Nauwelijks is nog bekend dat Den Haag een van de eerste bokskampioenen van Nederland heeft voortgebracht. Pieter Toepoel behaalde in 1902 en in 1903 in respectievelijk het weltergewicht en middengewicht de nationale titel. In 1911 was hij zelfs een van de grondleggers van de Nederlandse Boksbond, die volgend jaar het honderdjarig bestaan viert. In deze tijd leidde hij zijn eigen boksschool ‘Toepoels Modelinrichting’, gevestigd in de Johannes Camphuysstraat, een boksschool die tot ver in het buitenland aanzien genoot. Den Haag eert de grote Toepoel door zijn naam te geven aan een straatje dat haast niemand kent.

Kickboksen
De jonge boksers hebben geen boodschap aan een traditie. Ze willen de ring in en als het even kan geld verdienen. In de bokswereld zit nauwelijks geld, zelfs profboksers verdienen weinig. Maar al valt er bij het kickboksen flink geld te verdienen, toch staan de boksscholen avond na avond vol. Daar leer je immers het echte boksen, de moeder van de andere vechtsporten. Of je nu uiteindelijk gaat kickboksen, of K1 gevechten wil doen waarin Nederlanders uitblinken, zonder een goede bokstechniek ben je nergens. Bij Haagse Directe trainen dus ook kickboksers die daar voor het boksen komen. Ook K1-vechters trainen er, zoals de beroemde Roemeen Daniel Ghiţă die op 11 december in Tokyo een grote finalewedstrijd heeft. Chris van Veen: “Ik weet niet of het tegen te houden is dat goede boksers voor het geld naar het kickboksen gaan. Als je ’s avonds een wedstrijd bokst, kun je de volgende dag gewoon naar je werk. Met kickboksen heb je door de trappen meer kans op blessures waardoor je niet kunt werken. Voor dat risico betalen ze dan. Dat is dus niet zo raar. Bij ons is animo genoeg voor het boksen, ik kon gemakkelijk vier, vijf partijen erbij maken. Maar het programma is op een gegeven moment vol”.

Rondemister
Relatief nieuw in de wat behoudende bokswereld is het verschijnsel van de rondemister. Is er tussen de rondes van de herenpartijen een rondemiss die een bordje met het nummer van de nieuwe ronde toont, tussen de damespartijen verschijnt er tegenwoordig een rondemister. Want ja, eerlijk is eerlijk. Op het recente Ben Bril Memorial in Amsterdam verscheen rondemister Bart in de ring, en op het EK Vrouwenboksen dat volgend jaar in Rotterdam plaatsvindt, worden meer rondemisters verwacht. Ook het FFMAN gaat mee met de trend: “We hebben twee damespartijen en dus hebben we ook een rondemister. Een neef van de rondemiss. Ik vind het leuk, maar dan alleen voor het vrouwenboksen. Niet dat een man tussen de rondes van de mannenpartijen met een bordje gaat lopen”.
Al met al belooft het een groot boksfeest te worden, daar in de Besturing. Een beetje traditie, een beetje modern, veel eten en meeslepende muziek. Het derde jaar op een rij, zonder een cent subsidie, en alle handen van de boksschool die licht werk maken. Behalve dan in de ring, waar zeventien Haagse boksers elke minuut van hun wedstrijd voor de overwinning zullen vechten.


Ben Bril Memorial 2010

Persconferentie Ben Bril Memorial. Woensdag 13 oktober 2010. Amsterdam, Carré.

En dat was schrikken. Geen Richel Hersisia op het Ben Bril Memorial, de zwaargewicht die vorig jaar zo glorieus had gewonnen van Yaroslav Zavorotni, de man uit de Oekraïne. Toen de tafel met sprekers gevuld werd, keek ik naar hem uit. Geen Richel, terwijl hij in de fraaie programmaboekjes nog zo goed vermeld stond. Zijn afwezigheid had een sombere reden: hij heeft nog maar één procent licht in zijn rechteroog. Opereren en hopen dat alles weer goed komt. Dat hij weer de ring in kan. Allereerst voor hem, en dan voor de bokswereld. Want daarin heeft ‘the Dutch Sonny Liston’ een mooie plaats.

Hans de Bruijn, van de Stichting Ben Bril Memorial over Richel Hersisia. Naast Hans Beneluxkampioen Hassan Ait Bassou en Jakhals Erik.

En na de definitieve toezegging zal de nieuwe hoofdpartij maandagavond dus gaan tussen Innocent en de Italiaan Simone Califano.


Filmpje van YouTube geplukt.

Veel aandacht ging uit naar Esther Schouten, en terecht. Na een lange en mooie carrière met een wereldtitel zet ze in een afscheidsgevecht die titel op het spel. Dat gebeurt dus aanstaande maandag. Ze zat er ontspannen en zelfverzekerd bij. Een nieuwe toekomst heeft ze al, want ze begint voor zichzelf. Mensen begeleiden, boksclinics geven in het bedrijfsleven, individuele trainingen verzorgen. Het klonkt logisch. Maar nu nog eerst de wedstrijd waarin ze hopelijk wint. Haar trainer Ton Vriend zat naast haar en zag dat het allemaal goed zou komen. Over haar tegenstandster zei Esther onder andere het volgende:


Esther Schouten: “Ze is onvoorspelbaar, explosief en beweeglijk.” Naast Esther haar trainer Ton Vriend.

Iedereen deed verder nog een duit in het zakje. Hassan Ait Bassou zei wat hij te zeggen had en keek daarna de talking heads eens aan. Hassan is Benelux-kampioen, staat maandag tegen de Belg Kobe van Kerkhoven en lijkt gewoon aan dinsdag te denken, zo vol vertrouwen keek hij de zaal in. Geen zin in gepraat.

Het was al met al indrukwekkend. In de wandelgangen hoorde ik nog dat Pedro van Raamsdonk zondagochtend wat gaat sparren met ringspeaker ‘Jackhals Erik’, bekend van De Wereld Draait door. Leuk, denkt Erik. Ach, kon ik daar maar bij zijn. Daar komen mooie filmpjes van.

Intussen hoop ik vooral dat het oog van Richel goed behandeld kan worden. Volgend jaar is er immers weer een Ben Bril Memorial.

Maandag 18 oktober in Carré

aanvang wedstrijden om 19.30 u
Nr.–Gew-Cat.-Klasse RODE HOEK BLAUWE HOEK

1910 u
1920u Opkomst Erik Dijkstra

1 75 Suriel Hooker- Rustam Albulatov
4×3 Seconds Out Antwerpen

2 91+ Tom Cohen Dennis Slotegraaf
4×3 Seconds Out BS Groningen

3 Nick Freese (57 kilo) Argame Karapetian
4×3 Junior C – klasse, 16 jaar BC Meerhout; 16 jr; 56/57 kilo

20.u
4 75 k Mitchel Bloksma Marino Schouten
4×3 Team Pinas

5 75 k Dave vd Ploeg Younes El aMassani
4×3

6 66.5 Hassan Ait Bassou Kobe vandeKerkhoven
10x Wellness Proficentre Belgie
Om Beneluxtitel

Pauze

7 76.2 Gevork Khatchikian Honore Tubane
8×3 Patrick Driessen Belgie

8 77 k Finale voorronde-winnaars Grote Carré-Prijs van Amsterdam
4×3

9 Esther Schouten Judy Waguthii
10×2 Hoorn Kenia
Wereldtitel WIBF

10 Innocent Anyanwu Simone Califano
8×3 Amsterdam Rome

Memorials en boksen

Ben Bril Memorial 2010

Hoera, er komt weer een Ben Bril Memorial! Het vierde, waarvan ik er drie heb bijgewoond. Alleen het jaar nadat ik Don Diego Poeder had zien neergaan, ben ik thuisgebleven. Door die ervaring was ik zelf nog een beetje knock out.

Maar vorig jaar zag ik Richel Hersisia in de ring en dat maakte heel veel goed.  Niet alles, want waar is Don Diego Poeder toch gebleven? Zijn website is aldoor “under construction”.

Hoeveel memorials hebben we nu?

1 Bep van Klaveren Memorial, in Rotterdam natuurlijk.

2 Ben Bril Memorial, Amsterdam.

3 Wim Gerlach Memorial, georganiseerd door Boksvereniging Delfzijl, in dezelfde stad.

4 Lolle van Houten Memorial, georganiseerd door BAV Frisia, te Leeuwarden.

Twee keer Randstad, twee keer Noord. In het wedstrijdoverzicht van de Nederlandse Boksbond vond ik geen andere. Als ik de Volkskrant moet geloven, is Sjeng Verstappen in 2009 gaan hemelen. En als dat echt zo is, lijkt me dat het begin van een Sjeng Verstappen Memorial. Goede boksers hebben ze in Zuid genoeg.

Het is een mooi iets, de boksers van het grote Nederlandse boksverleden zo herdenken. Vier memorials is dan wel een beetje weinig, natuurlijk.  Of zouden er meer zijn?