Wedstrijden/ Studentkampioenschappen 2010 (2)

Nederlandse Studenten Kampioenschappen (NSK). Finales Zaterdag 5 juni 2010, Universitair Sportcentrum te Nijmegen

Nijmegen, hometown van Willy van Haaren, die nauwelijks te spreken valt. Als ik naar de kleedkamer loop, brengt hij net een van zijn boksers naar de ring. Kijk ik daar naar hem uit, dan is hij zelf in de kleedkamer, aan het inslaan met weer een ander van zijn elf wedstrijdboksers. Daarbij is hij ook nog deel van de organisatie en penningmeester, secretaris en trainer bij zijn eigen boksvereniging NABA Boxing Nijmegen. Drukdrukdruk, en efficiënt. De zaak in Nijmegen marcheert, en de zaak marcheert zelfs uitstekend. NABA heeft subsidies van de gemeente gekregen, niet alleen voor het boksen, ook voor alles wat er een beetje bij komt kijken. Agressiebeheersing, moeilijke jongeren, dat werk. Eigenlijk een uitbreiding van wat al in het bokstrainen zit. Willy bouwt wat moois op in Nijmegen, en dat doet hij samen met de andere mensen van NABA. Maar toch, hoe gaat dat met een boksschool, vaak is er één trainer die het kloppend hart van de school is.

Zie die eens te vervangen. Dat kan niet. Gaat die ene trainer weg, en komt er een andere, dan verandert er veel. Niemand is vervangbaar.

Daar denkt Evert Eijndhoven, trainer bij Boksclub Drachten en met zijn vader de oprichter ervan, over na. Want Evert gaat weg. In april meldde hij op de website van de boksclub: “… het ingrijpende nieuws: na lang overleg en diep beraad met mezelf heb ik besloten aan het einde van dit seizoen te stoppen als voorzitter en als trainer van de boksvereniging Drachten. Ik heb dan ruim 35 jaar deel uitgemaakt van “onze club” en vind het tijd worden, dat ik meer voor mijn gezin beschikbaar ben.”

De gevolgen zijn meteen merkbaar. Van drie trainingsavonden gaat BC Drachten terugschakelen naar twee, Mohamed Mashati Hamadani moet die als vooralsnog de enige trainer gaan draaien. Iedereen van de club begrijpt het besluit, maar daarom vinden ze het nog wel erg. Vandaag is wedstrijdbokser Marina Harens met Evert op de studentkampioenschappen, voor een prestatiewedstrijd tegen Lisanne Vaalburg (Teus de Kruyf).

Marina is brandweervrouw in Groningen. In oktober vorig jaar heeft ze haar laatste wedstrijd gedaan maar ze werd gevraagd voor vandaag. Niet zomaar. Ze heeft een judo-achtergrond (zwarte band) en bokst wedstrijden sinds ze in ongeveer 2003 bij BC Drachten kwam. Altijd met Evert aan de ring, vertelt ze, net als vandaag: “Ik heb een goede trainer achter me staan in wie ik vertrouwen heb. Het is nog nooit nodig geweest dat hij de handdoek gooide maar ik weet dat hij het doet als het nodig is.” En hoe moet dan nu verder met de wedstrijden? Verkassen naar een andere boksschool wil ze liever niet. Al weet ze ook: als brandweervrouw draait ze onregelmatige diensten en straks is er slechts één trainingsavond over bij BC Drachten. Maar Evert stopt echt, herhaalt hij.

Rode hoek Lisanne Vaalburg (Teus de Kruyf) versus Marina Harens (BC Drachten), Evert Eijndhoven;
Dames E/C finale prestatiepartij. Voor de tweede ronde klik hier, voor de derde ronde klik hier. Lisanne wordt uitgeroepen tot kampioene.

Jo de Vrieze

Intussen heb ik Jo de Vrieze ontmoet, de Belgische trainer die op Cuba woont en werkt. Hij is even in Nederland. Jo praat vijf kwartier in een uur en blijft er ontspannen bij kijken. Er hangt iets in de lucht, dat is wel duidelijk. Willy van Haaren in een flits van een seconde: “Ik heb het van hem geleerd.” Jo lacht. Hij heeft een hele tijd met haviksogen naar het boksen staan te kijken, maar daarover zegt hij helaas weinig.

In de kleedkamer van de NABA Boksers tref ik eindelijk Willy van Haren even, nog altijd multitasking. Hij doet de nazorg voor Stijn Kleijnen (wedstrijd verloren) door met pads op zijn hoofd te slaan, wat Stijn zichtbaar goed doet. Willy stuurt de campustelevisie de goede kant op, heeft een woordje voor deze en een vermaning voor die en gaat dan onvermoeibaar inslaan met Mingus Daanen.

Ik zit op het kleedkamerbankje het verbijsterd aan te zien. Wat slaat die Mingus hard. En raak ook, want naast me zegt iemand dat hij tot nu toe 11 wedstrijden gedaan heeft en slechts eentje heeft verloren. Hij is student aan de akademie voor lichamelijke opvoeding, en zal dus leraar worden. Hij kan later vast goed orde houden. Op het NK was hij er niet. “Te druk met school”, zegt Mingus. En nee, voor profbokser worden voelt hij niets.

Mingus Daanen (NABA Nijmegen) tegen Andro Mirzojan (‘s Hertogenbosch, beg. Rudolf Madretsma (Olympia Den Bosch) B/B, tot 69 kg. Finale prestatiepartij. Voor de tweede ronde klik hier, voor de derde ronde klik hier. Mingus wordt uitgeroepen tot kampioen.

Willy heeft na Mingus nog drie boksers die op deze middag in de ring komen. Ze doen het vrij goed, al heeft niemand nog zoveel titels als de elfvoudig Nederlands kampioen Orhan Oztürk die er vanmiddag ook is. Het boksen bloeit in Nijmegen en dat wordt alleen meer, als het aan Willy van Haaren ligt. Maar ik ben zeer benieuwd hoe het verder in Drachten zal gaan.

Wedstrijden/Studentkampioenschappen 2010 (1)

Kwartfinales Nederlandse Student Kampioenschappen (NSK), Wellnes Profi Center in Purmerend. Zaterdag 29 mei 2010.

Terwijl ik door Purmerend wandelde, probeerde ik vijf beroemde student-boksers aan mezelf op te noemen. Spelletje. Waarom ik niemand wist, kon Jo Kantelberg mij uitleggen. Hij is met ‘fast’ Eddy Smulders trainer aan de Technische Universiteit van Eindhoven. “Het is komen en gaan. Elk jaar komen er studenten bij en we weten dan niet of ze er het jaar erop ook nog zijn. Studenten, hè. We zijn altijd aan het opbouwen.” Vandaag zijn ze er met twee van de acht wedstrijdboksers. “We zijn eerst recreatief begonnen, en toen kwamen er meer wedstrijdboksers bij. Eddy trekt ook mensen aan.”

Dat lijkt mij ook, denk ik. Hennie Thoonen gaf mij een cd met wedstrijdhoogtepunten van Eddy. Kijk eens, dat bedoelen ze dus met ‘fast’.

Het studentboksen is vanzelf anders. Ben je afgestudeerd, dan houdt je bestaan als studentbokser op. Dan kun je natuurlijk als gewone bokser bij een vereniging blijven. Dat kan zich gemakkelijk vermengen, zoals bij Willy van Haaren in zijn NABA Boxing Nijmegen. Naar ik hoor heeft hij 200 boksers, wel en geen student door elkaar. Maar toch, ’t is iets anders, dat studentboksen. Er is minder traditie. Deze kampioenschappen houden ze pas voor de vijfde keer en uit de eerste jaren hebben ze niks bewaard. * Alleen de begroting van vorig jaar. Dat het studentboksen anders is, komt ook door mentaliteit, zegt Eddy Smulders: “Op een boksschool kun je zeggen: ‘geef een linkse hoek’ en dan doen ze dat de hele tijd. Studenten moet je het uitleggen, waarom dat moet en waarom zo.”

Toch overlapt het studentboksen een beetje met de gewone bokswereld. Zo is er Verbon uit Utrecht, Verhaegen uit Maastricht en ik signaleer scheidsrechter Rexford Kortram in een nieuwe hoedanigheid als trainer. Hij vertelt me dat hij bezig is met zijn eigen boksschool: KSK, Kracht Studio Kortram, gevestigd aan de Bulgaarsestraat 40 te Schiedam. In september gaan ze voor de buurt flyeren en demonstratiewedstrijden houden. In een later stadium komen de wedstrijden en dan dus ook het lidmaatschap van de Bond. De eerste bokser van Rexford is zwaargewicht Mark Zoeteweij, student technische werktuigbouwkunde aan de Erasmusuniversiteit Rotterdam.


Rode hoek Danny Polder, Rotterdam (Chris de Korte BCVA) tegen Mark Zoeteweij, Waddinxveen (Rexford Kortram) Nieuwelingen, 91 kg. Aan de ring: Rexford Kortram en Lloyd Oron.

Mark Zoeteweij na de wedstrijd

De tweede ronde staat hier, en de derde ronde staat hier. Uitslag: Mark wint. In de kleedkamer vertelt hij dat hij ooit kickbokser was. Toen kwam hij Rex tegen en: “Nu ben ik verliefd op de sport.” Dat blijft zo na zijn studie, weet hij, dus hij gaat niet verloren voor het boksen.

Ik ga naar het inslaan kijken van Pawking Man (ja, zo heet hij echt) en Eddy. Jo Kantelberg kijkt ook mee, evenals El Iich, waarvan Eddy zegt: “Ons grootste talent.” Helaas is hij alleen mee voor de gezelligheid.


Dit wordt de derde wedstrijd van Pawking, die Industrial Design studeert aan de Technische Universiteit Eindhoven. Eén gewonnen, één verloren en nu wat? In de kleedkamer is hij duidelijk zenuwachtig. Het helpt ook niet als zijn partij opeens van de zesde naar de tiende plaats verschuift. Maar de zenuwen verdwijnen tijdens het inslaan. Rekken, strekken, gewrichten soepel maken, grapjes en dan wordt het vanzelf steeds serieuzer. Opladen van energie.

Beneden is de zaal gevuld met andere studenten en met opvallend veel trotse ouders die grote fototoestellen hebben. Allemaal enthousiast. Hopelijk zijn die ouders even trots als hun zoon ooit zou besluiten  profbokser te willen worden. Tijdens je studie even flirten met de bokssport is een ding, maar er echt voor leven is iets anders.

Eindelijk begint de wedstrijd voor Pawking. Eddy had gezegd: “Meteen in de eerste ronde een indruk neerzetten.” Dat deed hij dan ook:

Rode hoek Pawking Man, Eindhoven (Eddy Smulders) tegenstander op verzoek geanonimiseerd. Nieuwelingen, 69 kg.

Pawking Man na de wedstrijd

De tweede ronde vervolgde hij op dezelfde manier, klik en kijk. Resultaat: de overwinning en juichende trainers. Zo trainer, zo bokser, dacht ik achteraf. Eddy deed bij zijn tegenstanders ook zo snel mogelijk het licht uit.

Volgende week de finales in Nijmegen. Helaas op dezelfde dag van de wedstrijdavond bij Van ’t Hof. Had ik maar een helicopter.

Ook op YouTube: Rode hoek Martin Zitman, Nijmegen (Willy van Haaren) tegen Stephan Ariesen, Eindhoven (Eddy Smulders) Nieuwelingen, 81 kg. Hele wedstrijd, begin met de eerste ronde en klik hier.

* Update 7 juni: correctie. Ik verneem van iemand anders van de organisatie dat er wel archief is. Hulde!