Worstelaar Dirk van den Berg

dirk van den berg

Beroepsworstelaar. Internationaal krachtsporter. Sterk, snel en met een solide conditie. Hij stond jaren aan de top in Europa, maar dan, als hij 45 jaar is, sterft hij plotseling. De kranten melden als oorzaak: “zenuwziekte”. Zou het?

Dirk van den Berg
(1872-1913)

Eerst het goede gedeelte van zijn leven. Daar schrijft de Revue der Sporten in 1907 uitgebreid over. Ze plaatsen een mooie foto van Dirk die er als een man met een nobele inborst op staat. Hij is dan 35 jaar en worstelt al jaren. Net waar er wedstrijden zijn en hij geld kan verdienen. Dat zijn niet alleen zuivere sportlocaties. Zo staat hij in 1895 op een ‘specialiteitenavond’ in een Amsterdams circustheater. Er treden ook danseressen en zangeressen op. Zulke optredens was niet ongewoon. In dezelfde decembermaand kunnen de mensen in Carré een show bekijken van “Harry Allister, de man met Honderd Hoofden”. (Algemeen Handelsblad, 24-10-1895)

Uit het artikel in De Revue der Sporten blijkt ook, hoe populair het worstelen destijds in Nederland was. Volop namen te noemen. Hieronder het artikel. Daarna ga ik verder met het raadsel.

 

1912 nrc 7 juni optreden dirk

NRC, 7 juni 1912

J.S.: ‘Worstelen. Dirk van den Berg’  In: De Revue der Sporten, 1 juni 1907, p.18
Dirk van den Berg, wiens beeltenis wij hierbij geven, werd geboren te Leiden op 6 december 1872 en toonde reeds op zeer jeugdigen leeftijd, dat hij over meer dan gewone spierkracht te beschikken had.
In het molenaarsvak scheen “Dirk” weinig pleizier te hebben en [hij] trok reeds spoedig  naar Haarlem, ten einde zich bij een oom in het slagersvak te bekwamen. Zooals een  dergelijke betrekking met zich medebrengt, was er voor hem hier ruimschoots gelegenheid zijne spieren te oefenen en hiervan nu en dan bewijzen te geven.
Ten einde zich meer regelmatig te oefenen, sloot hij zich in 1891 bij eene Amsterdamsche Athleten-club aan en nam in 1893 deel aan den worstelwedstrijd in het Paleis voor Volksvlijt te Amsterdam, doch moest zich in dezen strijd tevreden stellen met de derde plaats, daar deze in het voordeel beslist werd van H. Kramers en Max Enthoven. Hierdoor liet onze Dirk zich evenwel niet afschrikken en behaalde [hij] op 17 april 1894 het kampioenschap van Nederland, waaraan 11 worstelaars deelnamen. Door dit succes aangemoedigd, besloot Van den Berg het amateurschap vaarwel te zeggen en werd [hij] beroepsathleet. Niettegenstaande hij in den eersten tijd met veel moeilijkheden te kampen had, wist hij zich reeds zeer spoedig een goeden naam in het buitenland te verwerven.

Overwinning op overwinning werd door hem behaald en zijne populariteit klom met de dag. Bescheiden in zijn optreden wist hij overal de publieke opinie voor zich te winnen. Na verscheidene jaren in het buitenland vertoefd te hebben, keerde hij in Mei 1905 naar
Holland terug en behaalde o.a. te Rotterdam na [een] zeer spannenden strijd het  kampioenschap van Nederland, waarin bekende figuren als John Pohl, Hitzler en Buzowack door hem werden gelegd.

Daarop naar het buitenland vertrokken, vermeerderde hij het aantal zijner overwinningen en nam werder in het eind van 1906 en het begin van 1907 aan verschillende wedstrijden in Holland deel. Zijn laatste optreden was te Rotterdam in het begin van dit jaar, waarhij zich in de wedstrijden, door het Circus Schumann uitgeschreven, moest tevreden stellen met de tweede plaats achter Jacob Koch. De laatste berichten uit het buitenland brachten wederom talrijke overwinningen.

Mogen zij nog door velen gevolgd worden, en onze sympathieke landgenoot nog langen tijd in de gelegenheid zijn den naam van Holland in den vreemde hoog te houden.

Einde artikel.
In 1908 ging er een flinke ploeg worstelaars naar de Olympische Spelen in London. Dirk natuurlijk niet, want die was prof. Dit zijn de mannen die volgens Wikipedia wel gingen:

Grieks-Romeins lichtgewicht: Ulferd Buseker, Jacob van Moppes
Grieks-Romeins middengewicht: Jaap Belmer, Aäron Lelie, Jacobus Lorenz, Gerrit Duijm
Grieks-Romeins lichtzwaargewicht: Jacob van Westrop, Leendert van Oosten, Douwe Wijbrands

Belmer en Van Westrop kwamen het verste met elk een vijfde plaats.

1895 adv wedstrijd 16 jun Algemeen handelsblad

Algemeen Handelsblad, 16 juni 1895

Dirk worstelde gewoon door. In juli 1912 stond hij op de worstelkampioenschappen in Amsterdam, al is niet helemaal duidelijk hoe hij daar terecht kwam. In de krant verschijnt eerst een door hemzelf ingezonden “Verklaring” waarin Dirk zegt dat hij nu wel moet, omdat de Indiaan Pawn Bill hem heeft uitgedaagd. Kort daarop meldden de kranten dat Dirk gewonnen heeft. Driedubbel prijs dus voor de beroepsworstelaar: aanwezig op de kampioenschappen, gewonnen en mooi in de publiciteit.

Daarna moet er iets gebeurd zijn. Maar wat? Op 15 maart 1913, een klein jaar later, schrijft het dagblad De Tijd dat “de algemeen bekende worstelaar” Dirk van den Berg op 45-jarige leeftijd is overleden in zijn woonplaats Bonn. Aan zenuwziekte dus, waaraan hij al enkele jaren zou hebben geleden. Nogmaals: zou het?

Zenuwziekte toen is net als nu een verzamelwoord. Het kan van alles zijn geweest. Een toelichting ontbreekt. Maar wie ooit een worstelwedstrijd heeft gezien, die weet: een worstelaar heeft alle concentratie nodig, alle mentale kracht, alle inzet. Een zenuwzieke worstelaar is moeilijk voor te stellen.

Dat brengt de vraag op wat er dan met Dirk van den Berg is gebeurd. Had er iemand belang bij zijn dood? Voelde hij dat zijn krachten afnamen en zag hij geen alternatief?

 

Worstelen in Utrecht

00-kijkend-naar-mat

- mail van de Halter -

Op 30 en 31 maart vindt in Utrecht een editie plaats van het Paastoernooi, het grootste jeugd worsteltoernooi ter wereld. Aan het evenement doen 500 deelnemers mee uit 18 landen. Worstelvereniging De Halter organiseert dit jaarlijks terugkerende toernooi voor de 43 keer op rij. Voor het eerst dit jaar vind het toernooi plaats in sporthal Galgenwaard op het Herculesplein 341, 3584 AA, Utrecht, Nederland.

De openingshandeling van het toernooi is op zaterdag 30 maart om 10.00 uur.

Demonstratie tegen het genomen besluit van het IOC

Het bestuur van het Internationaal Olympisch Comité (IOC) heeft  besloten om de worstelsport vanaf 2020 uit het vaste programma van de Olympische Spelen te schrappen.  Dit laten wij natuurlijk niet zomaar gebeuren. Wereldwijd is er al gedemonstreerd tegen dit besluit. De Halter, en alle honderden aanwezige worstelaars, zullen direct na de opening, op zaterdag 30 maart om 10.00 uur, op opvallende wijze demonstreren tegen het genomen besluit van het IOC!

Tijdens het toernooi wordt er in verschillende gewichtsklassen geworsteld, door zowel jongens als dames. In de leeftijdscategorie 8-20 jaar zullen de jongens worstelen in de Grieks-Romeinse stijl. De dames worstelen in de leeftijdscategorie 8-25 jaar in de Vrije stijl.

Vrijwel alle Europese, mondiale en Olympische worstelkampioenen hebben in hun verleden aan het Utrechtse toernooi deelgenomen. Het mag daarom met recht het ‘toernooi der kampioenen’ worden genoemd.

Uit Nederland zal bij de dames onder andere Jessica Blaszka deelnemen. Het NOC*NSF heeft worstelaarster Jessica Blaszka de High Potentialstatus (HP-status) gegeven en ziet in Blaszka een serieuze medaillekandidate op de Olympische Spelen van 2016.

Op zaterdag wordt er geworsteld van 10.00 tot 20.00 uur, op zondag van 09.00 tot 17.00 uur.

De finales vinden plaats op zondag vanaf 12.00 uur.

w-mail info@dehalter.com

website www.dehalter.nl

Bij het worstelen op de OS

Onze man in Londen was Edmar Abdoualev, arbiter bij het worstelen. Dat klinkt eenvoudig, maar er is een lange weg aan voorafgegaan. De internationale worstelfederatie FILA ((Fédération Internationale des Luttes Associées) heeft een lange en slopende selectieprocedure daarvoor. Proefwedstrijden. Beoordelingen. Nog eens. Nou, alles wat bobo’s maar kunnen bedenken. Dan weten we het wel.
Maar Edmar kwam erdoorheen en ging naar Londen. Het was de allereerste keer dat ons land een worstelscheidsrechter had op de Olympische Spelen. Misschien een voorbode van een grote herleving in de sport, wie weet. Edmar is het doordeweekse leven (met anderen) trainer bij de worstelvereniging KSV Marshall Baarn. Ik kwam hem tegen tijdens wedstrijden in Den Haag en bij het grote Paastoernooi van de Halter in Utrecht.  Maar London, dat is net even een maat groter. En hij heeft het fantastisch gedaan (zeg ik) en fantastisch gehad (zegt hij). Ik mag een deel uit zijn mail aan mij hier publiceren, en de foto’s ook. Here goes!

Ik heb veel genoten in London. Het was daar prachtig en alles was goed georganiseerd. Het sfeer was daar heel goed en zeer positief, iedereen was vriendelijk, ook de vrijwilligers en politie. Bijna de hele wereld was daar aanwezig.

Het was een supergrote sportfeest van de wereld!!! Veel mooie worstelwedstrijden gezien, het damesworstelen was heel prachtig, het leek alsof ik in Japan was, veel Japanse supporters waren daar aanwezig. Zelfs Jacques Rogge kwam even kijken.

Een grote minpunt was dat er genoeg vrije plekken in de sportzalen waren, maar helaas geen toegangskaarten te koop. Ik heb veel mensen(zelfs uit Mongolie en Japan) zonder kaartjes buiten zien staan.

Helaas had ik niet veel tijd om rond te kijken. Ik heb vooral de wedstrijden in Excel gekeken (alleen s’avonds had ik beetje de tijd): tafeltennis, gewichtheffen, taekwondo en boks. Voor basketbal was ik te laat, want dat was in een andere deel van Londen.
In Olympic Park heb ik beetje rond gekeken, maar dat was ook rond 23.00 uur. In Olympisch Dorp is het mij niet gelukt te komen, want daarvoor had je een toestemming of een brief van het NOS*NSF nodig, zo begreep ik.
Het was overal streng beveiligd, zelfs te … (politie en soms soldaten), want in de sportzaal waar de worstelwedstrijden werden gehouden werd ik als scheids(ondanks het feit dat ik een scheidsrechtersuniform droeg) paar keer gecontroleerd, ik moest altijd mijn accreditatiekaart bij me hebben, anders mocht ik niet doorlopen. Maar ja, elke keer zeiden ze “It’s for your safety.”

Ziya Isajev-vicevoorzitter van de Russische Worstel Bond, de beste vrouwelijke polsstokhoogspringster – Jelena Isinbajeva en Edmar.

Edmar en bronzen medailliste – Guzel Manyurova -72kg (Kazakstan).

Vitaly Mutko – Russische Minister van Sport, bronzen medailliste – Lyubov Volossova -63kg (Rusland) en Edmar.

Edmar en bronzen medailliste Clarissa Chun -48?g (Verenigde Staten).

Kickboksers in Katwijk

Deze column verscheen eerder op HaagseTopsport.nl

De vloek van Hoorn hing over Katwijk. Sinds die vechtpartijen in mei is elk kickboksgala verdacht. Moet je tegen kunnen als organisatie. Je hoest een keer te hard en je bent je vergunning kwijt. Zaterdag was er in Katwijk een kickboksgala. En wat gebeurde er?

Er zijn weken dat ik er niet kom, in Katwijk aan Zee. Vissers, verenigingen die Koninginnedag vieren en de zee. Tja. Maar toen er daar een kickboksgala werd georganiseerd, wilde ik dat zien. Kamakura Katwijk bestaat al sinds de jaren ’90. Het is een satelliet van onze Kamakura in de Gheijnstraat. In Katwijk doen ze alleen kickboksen. Er is weinig verloop in de club, wat me niks verbaasde. Het is trouw volk.

Het gala was in TriPodia, een theater in het winkelcentrum. Ik hing rond in de foyer om te kijken wat er binnenkwam. Hoe dat ging. Iedereen leek elkaar te kennen. Het was gezellig, bijna gemoedelijk. Wat kinderen die rondhuppelden en tikkertje speelden. Dat is old skool, hoorde ik later. Die sfeer. Zoals het vroeger was. FightstarTV kwam binnen, alles ging live het internet op. Twintig partijen stonden op de lijst, dus een volle avond. De kickboksers gingen in en uit de ring, de ringspeaker galmde de namen, en de zaal stroomde voller en voller. Een goede meerderheid aan Katwijkers. Sponsors uit Katwijk. Vertrouwd. Maar al organiseren ze daar bijna dertig jaar datzelfde gala, dit jaar was het toch anders. Dat kwam door Hoorn.

Bij de organisatie was onrust, of beter gezegd, ze stonden op scherp. Dan zie je iemand die tegen jou glimlacht en intussen met zijn ogen iets anders zegt. Want sinds Hoorn weet iedereen: als het om kickboksen gaat, dan liggen de kaarten anders. Bij voetbal heb je rellen waar een oorlogsmacht aan politie bij komt (jaja, van onze belastingcenten) en dat leidt alleen tot nog meer vergaderingen. Bij het eenvoudigste kickboksgala hoeft er maar één man een andere man scheef aan te kijken, of je bent je vergunning kwijt. Ook als die man toevallig scheef keek van de kiespijn.

Sinds Hoorn hebben overal in Nederland burgemeesters kickboksgala’s afgelast, met als dieptepunt het grote gala in de Rotterdamse Topsporthal. Dat is slecht voor de sport. Het lijkt me ook slecht voor de stad, zo’n bange burgemeester. Hopelijk heeft hij een vrouw die zijn hand vasthoudt als het ‘s nachts donker wordt.

Dus in Katwijk deden ze wat ze altijd doen. Schouders aaneen, schouders eronder. Alles in eigen hand houden. Beveiliging aan de deur door jongens uit de club. Strak toezicht in de zaal. Bij het minste relletje meteen ingrijpen. Dus toen iemand een meisje lelijk aankeek, stond er prompt een Katwijker bij. Dan is het meteen klaar. Al met al gebeurde er eigenlijk niets, de wedstrijden waren fantastisch, de stemming zat er in, terwijl iedereen toch wist dat we die hele avond op eieren hadden gelopen. En waarom nou eigenlijk?