Wedstrijden/ Faty Sagir

Wedstrijden bij Boksvereniging Herman van ‘t Hof, Rotterdam. Zaterdagavond 10 april 2010.

Voor de wedstrijd

Nee, echt nieuw is het niet voor hem. Hij traint al een paar jaar. Maar toch, om dan de ring in te gaan is iets anders. Faty oogt niet zenuwachtig. Hij lacht met zijn broer die meegekomen is, praat met Dick Heijdeman en Reinier van Delden van Haagse Directe en kijkt naar de andere wedstrijden. Faty heeft de laatste partij van de avond, tegen Vincent Cense van BCVA uit Portugaal. Vincent is langer en beweeglijker, dat is wel een nadeel. Maar Faty is massiever en vast sterker.

Het is tijd om naar de kleedkamers te gaan. Ik ga mee, om te zien hoe hij zich houdt. Dat is vrij goed. Er is geen optimisme of agressiviteit, hij gaat het gewoon doen. Terwijl Reinier met hem inslaat, vraag ik aan Dick wat het wedstrijdplan is. “Dat hebben we niet. Hij moet wennen aan wat het is, en we kijken hoe het gaat. Hij moet de kop erbij zien te houden en niet overhaasten. Niet in paniek raken.”

Vanuit de kleedkamer kijkt Reinier of het tijd is. Elke keer als hij de deur opendoet, waaien de geluiden van het boksen naar binnen. Geroezemoes van de zaal, doffe klappen uit de ring, een gong die even alles stopt. “Ze zijn nog bezig”, zegt hij. Dan gaat hij weer verder met Faty.

Erna zegt Faty somber: “Ik maak fouten”. Dick begint filosofisch: “Wij maken allen fouten”, maar Reinier zit er meteen bovenop: “Fout? Jij doet niks fout. Jij kunt stoten zetten en dat moet je doen. Als je kunt, dan mik je.” En die nuchtere beschouwing doet Faty zichtbaar goed. Het inslaan gaat verder en de concentratie van Faty neemt toe. Hij slaat technisch beter, harder en sneller. Wisselt gemakkelijk van combinatie, duikt aangenaam snel voor de zwaargewicht die hij is. Zijn ogen krijgen een andere uitdrukking, meer naar binnen gericht. Faty komt op scherpte.

“Het is tijd”, zegt Reinier en dan gaan we. Onderweg slaat iemand Faty op zijn schouder: “Tarzan”. Ik wring me achter de jury door naar een gunstige hoek om de wedstrijd te filmen. Tegenover Faty in de rode hoek staan de trainers van Vincent, die gezien hun luidruichtigheid zeer schrikken van de aanblik die Faty biedt. Die geeft intussen nog altijd geen krimp.

Eerste ronde:

Faty na de wedstrijd.

Remco Hofstede

Wachten wachten en dan opeens boemboemboem. Als dat wat gelijkmatiger gaat, kan het heel interessant worden. Faty is van 1981, dus er kunnen best wat mooie boksjaren aankomen.

Over de jury heen gluur ik naar de uitslagen op de laptops. Het gaat goed gelijk op, maar de laatste ronde is beslissend. Verloren op een paar punten, 7-5, niet slecht voor een eerste wedstrijd. En: geen spoortje paniek te bekennen. Faty lacht alweer op weg naar de kleedkamer. Daar zegt hij iets over gebrek aan conditie en begint zich om te kleden. Ondankbaar eigenlijk om de laatste partij te doen, je bent nauwelijks de ring uit of iedereen gaat al naar huis en ze beginnen de stoelen op te stapelen. Napraten moet dan met je trainers in de auto.

Ook gefilmd: de wedstrijd van Remco Hofstede (boksschool Teus de Kruyf), tegen Yassin Likogly (Boksclub Twente) met vooral twee mooie eerste rondes. Teus na afloop: “Die linkerhoek is zijn wapen”. En kritisch: “In de derde ronde liet hij hem teveel op zich afkomen”. Remco is 16 jaar en leeft voor het boksen. Ik zag hem een paar weken terug trainen bij Teus in Alphen aan den Rijn, scherp en geconcentreerd. Daar was hij snel en leek hij klein, maar deze avond kwam hij vooral sterk en groot over. Het verschil is de ring. Voor de eerste ronde klik hier. Hele wedstrijd aanwezig.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>